Ειδήσεις ΤΖΟΚΕΡ· ΣΕΙΣΜΟΣ· ΟΜΠΑΜΑ· ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ 2017 Συννεφιά 13 Αθήνα Αναλυτικά

Με δρόμους δεν θα μειωθούν τα ποσοστά αυτοκτονιών στην Ελλάδα

Με δρόμους δεν θα μειωθούν τα ποσοστά αυτοκτονιών στην Ελλάδα
Διαδώστε αυτό το άρθρο

 

Επιλογή κατηγορίας

Τελευταία ενημέρωση: 02.05.2012 | 08:48
Πρώτη δημοσίευση: 02.05.2012 | 08:43

''Οι Γερμανοί μπορεί παρουσιάζονται ως χοντροκέφαλοι υπερασπιστές της λιτότητας'' γράφουν οι Financial Times που εκτιμούν πως με κατασκευή δρόμων και τρένων δεν θα μειωθούν τα ποσοστά ανεργίας στην Ελλάδα.

Διαβάστε το άρθρο με τίτλο : Καμία εναλλακτική στην λιτότητα

Η ανεργία στην Ισπανία προσεγγίζει το 25%. Τα ποσοστά αυτοκτονίας αυξάνονται ραγδαία στην Ελλάδα. Η Βρετανία βρίσκεται σε διπλή ύφεση. Μέσα σε όλον αυτό τον πόνο, οι κραυγές αγωνίας αυξάνονται. Οι πολιτικές λιτότητας στην Ευρώπη είναι επικίνδυνες. Κάποιος πρέπει να βάλει ένα τέλος σε αυτή την παράνοια.

Ας ακούσουμε τον François Hollande, τον πιθανότερο νικητή των προεδρικών εκλογών στην Γαλλία. Προβάλλεται ως ο άνθρωπος που θα αντισταθεί στους «αγιατολάχ της λιτότητας» στην Γερμανία. Η εκστρατεία του έχει απήχηση –όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στις ΗΠΑ, όπου οι μεγιστάνες του επαγγέλματος των οικονομολόγων, από τον Larry Summers ως τον Paul Krugman, συντάσσονται με το αίτημα να λήξουν οι πολιτικές λιτότητας στην Ευρώπη. «Παράφρονες» τους αποκαλεί ο κ. Krugman, με χαρακτηριστικά υποτιμητικό ύφος.
Ο κ. Hollande δηλώνει ότι θα αντικαταστήσει την λιτότητα με ανάπτυξη. Πώς και δεν το σκέφτηκε κανένας άλλος νωρίτερα; Δυστυχώς, ένα κενό σλόγκαν στηρίζεται σε αναποτελεσματικές προτάσεις. Το πρόγραμμα του κ. Hollande δίνει βάση σε μικρές, άστοχες τονώσεις στις δημόσιες δαπάνες, ενώ στην ουσία αγνοεί τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που είναι ο μόνος δρόμος για την βιώσιμη ανάπτυξη.

Οι δαπάνες σε υποδομές –σε έτοιμα να ξεκινήσουν έργα, όπως έχει πει ο πρόεδρος Barack Obama – είναι, βεβαίως μια στάνταρ κεϋνσιανική λύση για μια οικονομία που είναι εγκλωβισμένη στην δίνη της ύφεσης.

Υπό κανονικές συνθήκες, τέτοιες δαπάνες είναι σπουδαία περίπτωση. Στην Ευρώπη, ωστόσο, υπάρχουν πολλοί λόγοι για επιφυλάξεις. Αν η κατασκευή μεγαλύτερων δρόμων και τρένων ήταν ο δρόμος για την διαρκή ευμάρεια, η Ελλάδα και η Ισπανία θα άκμαζαν. Τα τελευταία 30 χρόνια υπήρξε τεράστια έκρηξη σε δαπάνες υποδομών, συχνά χρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε.

Το μετρό των Αθηνών είναι εξαιρετικό. Οι ταχείες AVE στην Ισπανία είναι χάρμα. Αλλά αυτού του είδους οι δαπάνες έχουν καταφέρει πολύ λίγα στην μεταβολή των θεμελιωδών προβλημάτων τα οποία πλακώνουν τόσο την Ελλάδα όσο και την Ισπανία και ειδικά την ανεργία των νέων.

Το χειρότερο είναι ότι, με κάποιους τρόπους, η χρηματοδότηση υποδομών της Ε.Ε. έχει δημιουργήσει προβλήματα. Στην Ελλάδα, η απορρόφηση των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων έγινε μια βιομηχανία η ίδια: και οι πολιτικές διασυνδέσεις ήταν ένας πιο σίγουρος δρόμος για τον πλουτισμό, παρά το επιχειρηματικό ταλέντο.

Οσο για την Ιταλία και την Ισπανία, δεν είναι ότι περικόπτουν τους προϋπολογισμούς επειδή τους έχει έρθει μια τρελή επιθυμία να προσγειώσουν τις οικονομίες τους. Οι προσπάθειες λιτότητας που επιβάλλουν ήταν μια αντίδραση στο γεγονός ότι οι αγορές απαιτούν αφόρητα υψηλά επιτόκια για να τους δανείσουν. Δεν υπάρχει λόγος να πιστέψουμε ότι οι αγορές είναι ξαφνικά διατεθειμένες να χρηματοδοτήσουν μεγαλύτερα ελλείμματα στην νότιο Ευρώπη.

Οσοι ζητούν να «σταματήσει η λιτότητα τώρα», απαντούν ότι είναι ευθύνη των κρατών «ΑΑΑ» να κάνουν ένα πάρτι κατανάλωσης που θα γλιτώσει τους γείτονές τους από το πρόβλημά τους. Όμως η υπόθεση ότι το αξιόχρεο της Ολλανδίας και της Γερμανίας είναι αστείρευτο, δεν είναι πειστική, όπως έδειξε και η αντίδραση της αγοράς στην αποτυχία της Ολλανδίας να συμφωνήσει στον προϋπολογισμό την περασμένη εβδομάδα.

Ακόμη και στην Γαλλία, το κέντρο της αντίδρασης κατά της λιτότητας, είναι δύσκολο να ισχυριστούμε ότι το πρόβλημα είναι ότι το κράτος δεν κάνει αρκετά. Πρόκειται για μια χώρα όπου το κράτος ήδη καταναλώνει 56% του ΑΕΠ, και δεν έχει ισορροπημένο προϋπολογισμό από την δεκαετία του ’70, και που έχει από τους υψηλότερους φόρους στον κόσμο.

Ο κ. Hollande, που δεν είναι ανόητος, τα γνωρίζει όλ’ αυτά. Γι’ αυτό πίσω από όλη την ευχάριστη ρητορική για την λήξη της λιτότητας, τα μικρά γράμματα είναι λιγότερο ευδιάκριτα. Στην πραγματικότητα, το μόνο που υπόσχεται ο Σοσιαλιστής υποψήφιος είναι να καθυστερήσει έναν χρόνο σε σχέση με τον Πρόεδρο Nicolas Sarkozy να ισορροπήσει τον γαλλικό προϋπολογισμό. Στην Ευρώπη, ακόμη και η αριστερά δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι τα προγράμματα περικοπών των δαπανών μπορούν να συνεχιστούν για πάντα. Ετσι, περιορίζονται να ισχυρίζονται ότι οι κυβερνήσεις κάνουν περικοπές «πάρα πολύ και πάρα πολύ γρήγορα» όπως δήλωσε ο Βρετανός Ed Balls. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά μικρές υπεκφυγές μασκαρεμένες σε μεγάλη ακαδημαϊκή διαμάχη.

Γιατί ενώ οι Γερμανοί παρουσιάζονται ως χοντροκέφαλοι υπερασπιστές της λιτότητας, το πραγματικό τους μήνυμα είναι πιο ραφιναρισμένο και πειστικό. Είναι ότι η προσπάθεια ισορρόπησης των προϋπολογισμών στην Ευρώπη πρέπει να συνδυάζεται με μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα ενθαρρύνουν την δημιουργία θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.

Οι σκοποί αυτών των μεταρρυθμίσεων είναι τεράστιοι. Οι φόροι εργασίας στην Γαλλία είναι πολύ υψηλοί. Προς τιμήν του, ο κ. Hollande υπόσχεται φορολογικές ελαφρύνσεις για εργοδότες που προσλαμβάνουν νέους. Όμως θα ήταν καλύτερα απλά να μειωθούν οι χρεώσεις για την απασχόληση σε όλο το φάσμα. Αυτός είναι ένας φόρος που πραγματικά θα πληρωνόταν μόνος του, με δημιουργία θέσεων εργασίας.

Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις είναι επίσης σφηνωμένες στα κανάλια της γραφειοκρατίας. Το αγαπημένο μου πρόσφατο παράδειγμα, είναι ένα άρθρο στους New York Times για έναν Έλληνα επιχειρηματία, του οποίου οι προσπάθειες να αρχίσει ιντερνετική επιχείρηση μπλέχτηκαν σε μια οδύσσεια από απαραίτητα έγγραφα, με κερασάκι στην τούρτα την επίσημη απαίτηση για δείγμα κοπράνων.

Τα υψηλά επίπεδα ανεργίας νέων σε χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία συνδέονται στενά με την υπερβολική προστασία και τα επιδόματα των εργαζόμενων με σύμβαση εργασίας, τα οποία κάνουν τους εργοδότες να φοβούνται να κάνουν νέες προσλήψεις. Όπως παραπονέθηκε ένας Ισπανός επιχειρηματίας πρόσφατα «σε αυτό την χώρα, είναι πιο εύκολο να πάρεις διαζύγιο από την γυναίκα σου, παρά να απολύσεις υπάλληλο».

Η προώθηση μεταρρυθμίσεων στην απασχόληση είναι σκληρή και ακόμη και επικίνδυνη. Στην Ιταλία, τα τελευταία χρόνια, δύο οικονομολόγοι που συμβουλεύουν την κυβέρνηση για τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, έχουν δολοφονηθεί. Όμως τέτοιες μεταρρυθμίσεις είναι ο μόνος μακροπρόθεσμος δρόμος για μια εύρωστη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Αντιθέτως, τα αιτήματα να βγει η Ευρώπη από τα χρέη με δαπάνες, είναι ψευδαίσθηση. Υπάρχουν, βέβαια, περιθώρια συζήτησης για τον ρυθμό μείωσης του ελλείμματος. Όμως σε μια ήπειρο με υψηλούς φόρους, μεγάλη ρύθμιση, ογκώδη χρέη, όπως η Ευρώπη, τα περισσότερα έργα δημόσιας χρηματοδότησης, απλά θα κατασκεύαζαν έναν ακόμη δρόμο προς το πουθενά…

Διαβάστε επίσης :


   Διαδώστε αυτό το άρθρο
close button

Κάντε Like: Newsit.gr στο Facebook