Ειδήσεις ΣΕΙΣΜΟΣ· ΒΑΣΕΙΣ 2017· ΤΖΟΚΕΡ· ΚΑΙΡΟΣ Λιακάδα 32 Αθήνα ΚΑΙΡΟΣ

Πίνουμε για να ξεχάσουμε ή για να θυμηθούμε;

Πίνουμε για να ξεχάσουμε ή  για να θυμηθούμε;
ΦΩΤΟ REUTERS
Διαδώστε αυτό το άρθρο

 

Επιλογή κατηγορίας

Τελευταία ενημέρωση: 04.03.2010 | 09:02
Πρώτη δημοσίευση: 04.03.2010 | 09:02

«Πίνω για να ξεχάσω...». Αυτό λένε όσοι έχουν ντέρτια και καημούς. Όμως οι επιστήμονες έχουν άλλη άποψη....

 
Η επιστήμη προειδοποιεί εκείνους που πίνουν για να ξεχάσουν ότι για να πετύχουν τον σκοπό τους πρέπει να μεθύσουν για τα καλά. Η μετρημένη κατανάλωση οινοπνεύματος όχι μόνο δεν αδρανοποιεί τη μνήμη αλλά αντιθέτως την ενεργοποιεί, με αποτέλεσμα να γίνονται πιο έντονες οι αναμνήσεις, και μάλιστα οι πιο οδυνηρές.
 
Διότι σε κατάσταση μέτριας ζάλης ο εγκέφαλος καταγράφει μόνο αποσπασματικά ενσταντανέ και όχι τη συνολική εικόνα που θα επέτρεπε τη σωστή εκτίμηση της κατάστασης.
 
Ερευνητές του University College του Λονδίνου διαπίστωσαν ότι είναι πιο τραυματικές οι δυσάρεστες εμπειρίες για έναν άνθρωπο που έχει καταναλώσει ένα-δύο ποτά. Αυτό συμβαίνει επειδή η μνήμη γίνεται πιο έντονη και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που μπορεί το άτομο να περιπέσει σε κατάθλιψη.
 
Η πλήρης εξάλειψη της μνήμης εξασφαλίζεται με κατανάλωση επτά τουλάχιστον μονάδων αλκοόλης, δηλαδή με 4-5 ποτά, όπως εξηγεί ο Τζέιμς Μπίσμπι, επικεφαλής της έρευνας: «Πολλά άτομα που είχαν μια τραυματική εμπειρία, π.χ. ένα τροχαίο δυστύχημα,την οποία αντιμετωπίζουν ως προσωπική τραγωδία, προηγουμένως είχαν καταναλώσει αλκοόλ».
 
Επισημαίνει ότι με την έρευνα αυτή για πρώτη φορά διαπιστώνεται ότι «το πώς αισθάνεται ύστερα από ένα δυσάρεστο γεγονός ο άνθρωπος εξαρτάται από το πόσο έχει πιει. Αν έχει προηγηθεί μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, η μνήμη διατηρεί αποσπασματικές σκηνές του δυσάρεστου περιστατικού και έτσι χάνεται η γενική εποπτεία και ο μνημονικός έλεγχος».
 
Το γενικό συμπέρασμα της έρευνας που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Βiological Ρsychiatry» είναι σαφές: το ποτό δεν είναι το καλύτερο μέσον για να ξεχάσει κανείς.
 
Γιατί σε τελευταία ανάλυση: «Όταν χάνεται από τη μνήμη η συνολική εικόνα ενός τραυματικού περιστατικού, όπως συμβαίνει όταν έχει προηγηθεί κατανάλωση μεγάλης ποσότητας οινοπνεύματος, τότε υπεισέρχεται η φαντασία που αναπαράγει το χειρότερο δυνατό σενάριο » όπως εξηγεί η καθηγήτρια Βαλερί Κουράν η οποία συμμετείχε στο πείραμα.
 
Και αν κάτσουμε να σκεφτούμε πόσες φορές μεθύσαμε για να ξεχάσουμε, τότε σίγουρα θα θυμηθούμε πως η φαντασία μας όντως σκεφτόταν τα χειρότερα σενάρια!
 
 
 


   Διαδώστε αυτό το άρθρο