Επί των ημερών του Ρεχάγκελ (2002-2010) και του Σάντος (2010-2014) η Εθνική βρέθηκε στο απόγειο της ποδοσφαιρικής δόξας, συμμετείχε στις πέντε από τις έξι τελευταίες μεγάλες διοργανώσεις (Euro 2004, 2008, 2012 και Μουντιάλ 2010, 2014) και άφησε το στίγμα της στο παγκόσμιο στερέωμα με αποκορύφωμα την κατάκτηση του ευρωπαϊκού τίτλου το 2004 στην Πορτογαλία και δύο ιστορικές προκρίσεις στους “8” του Euro της Πολωνίας και της Ουκρανίας και στους “16” του Mundial της Βραζιλίας
Όλα αυτά μέχρι την άφιξη του Κλαούντιο Ρανιέρι στον πάγκο της και τον τετράμηνο… εφιάλτη που ζήσαμε όλοι μας σε αυτά τα τέσσερα παιχνίδια που πρόλαβε και κάθισε στον πάγκο της ομάδας. Η Γαλανόλευκη έχασε την “ταυτότητα” και το στιλ που την οδήγησε στις επιτυχίες, ενώ οι επιλογές του Ιταλού τεχνικού σηκώνουν… πολύ συζήτηση.
Ακόμα και το πλήθος των κλήσεων που έκανε, δεν βοήθησε στο να αποκτήσει η ομάδα ομοιογένεια (ο Ιταλός είχε καλέσει στα παιχνίδια με Ρουμανία, Φινλανδία και Βόρειο Ιρλανδία και Νησιά Φερόε, που έχουν γίνει, και σε αυτό με Σερβία, που ακολουθεί, 38 ποδοσφαιριστές, αριθμό-ρεκόρ. Ο Οτο Ρεχάγκελ, στους τέσσερις πρώτους αγώνες, είχε απευθύνει πρόσκληση σε 31 και ο Φερνάντο Σάντος σε 27).
Ο ένας βαθμός μετά από τέσσερα ματς και με τρεις ήττες σε ισάριθμα εντός έδρας παιχνίδια συνιστά ιστορικό χαμηλό, που φέρνει τη Γαλανόλευκη στο -6 από την τρίτη Ουγγαρία για τη θέση που οδηγεί στα μπαράζ.
Πάνω από όλα, ωστόσο, απαιτείται αγωνιστική μεταμόρφωση, γιατί με εμφανίσεις σαν τη χθεσινή μπορεί τα χειρότερα να μην έχουν έρθει ακόμη. Στα έξι ματς που απομένουν για την ολοκλήρωση της προκριματικής φάσης, η Εθνική οφείλει να θυμίσει ξανά ΟΜΑΔΑ και να κυνηγήσει τις όποιες ελπίδες της για πρόκριση στα τελικά του Euro 2016.
Πέρα όμως από το εθνικό… ναυάγιο που οδήγησε την ομάδα, υπάρχουν και κάποια ελαφρυντικά. Θέλετε να το πείτε… μούντζα, θέλετε να το ονομάσετε “μάτιασμα”, όπως και να έχει η Εθνική είχε πολλές και σημαντικές απουσίες παικτών επί των ημερών του, κάτι που δεν είχαν συναντήσει -σε αυτό το μέγεθος- οι προκάτοχοι του.
.jpg)
Σίγουρα όμως, ο Ρανιέρι θα μείνει στη μνήμη μας και σαν o άνθρωπος που έδωσε πολλές ευκαιρίες σε νέους παίκτες, αφήνοντας στην άκρη κάποιους που οι φίλαθλοι της ομάδας είχαν.. βαρεθεί να βλέπουν στην Εθνική. Αναμένεται να δούμε πλέον ποιος θα τον αντικαταστήσει και αν θα καταφέρει να επαναφέρει την ομάδα στο δρόμο των επιτυχιών…
