Αναλυτικά, ο Ίκερ Κασίγιας μίλησε:
Για την κόντρα με την Μπαρτσελόνα:
«Υπάρχει μια μεγάλη ιστορία που ανακυκλώνεται και δεν είναι αληθινή. Μετά το ντέρμπι που είχε γίνει μαζική σύρραξη, τηλεφώνησα στον Τσάβι και τον Πουγιόλ και συμφωνήσαμε να σταματήσουμε τους τσακωμούς. Οι εικόνες από εκείνο το παιχνίδι δεν ήταν ωραίες, αλλά όταν παίζεις σε έναν αγώνα θέλεις το καλό της ομάδας σου. Όταν καθίσαμε και τα συζητήσαμε τα είπαμε όλα και τα βρήκαμε. Εκείνοι για τα σκληρά φάουλ, εμείς για το πώς παραπλανούσαν τους διαιτητές. Δεν απολογήθηκα στον Τσάβι, παρότι ο κόσμος νομίζει ότι υποχώρησα. Πράγματι, υπήρχε ένταση μεταξύ μας και στην εθνική ο ένας κατηγορούσε τον άλλο, αλλά στο τέλος εκείνης της χρονιάς χάσαμε το πρωτάθλημα, πήραμε το Κύπελλο και τα πράγματα άρχισαν να ηρεμούν».
Για κατηγορίες πως είναι «προδότης»:
«Η χώρα μας έχει χίλια καλά πράγματα, έχει όμως και μερικά αρνητικά. Ένα από αυτά είναι η ζήλια. Είναι αλήθεια πως για πολλούς μήνες τα πράγματα έδειχναν άσχημα στην ομάδα και αυτό ήταν ευθύνη όλων μας. Όλοι όμως ήθελαν να με διαγράψουν, λες και ήμουν εγώ η αιτία του κακού! Εγώ ήξερα όμως ακριβώς ποιο είναι το πρόβλημα, Στο δρόμο ο κόσμος με αντιμετώπιζε με αγάπη. Είμαι στη Ρεάλ 17 χρόνια, έχω γνωρίσει πολύ κόσμο, αλλά δεν γνωρίζουν όλοι ποιος είμαι. Έψαχναν έναν τρόπο για να μου επιτεθούν και βρήκαν να το κάνουν μέσω της Σάρα».
Για συνεργασία με τον Μουρίνιο:
«Η παρουσία του στη Ρεάλ ήταν πολύ καλή. Πάντα το πίστευα αυτό… Καταφέραμε να γεφυρώσουμε τη διαφορά με την Μπαρτσελόνα. Η πρώτη χρονιά ήταν πολύ καλή, η δεύτερη όχι και τόσο. Πολλοί είπαν διάφορα, αλλά αυτή η σχέση είχε κάνει τον κύκλο της. Σέβομαι όλους τους προπονητές, αλλά όταν κάτι δεν σου αρέσει, πρέπει να το λες. Δεν είχαμε καλή σχέση… Αποφάσισα να το βουλώσω! Δεν κατηγορώ κανέναν. Για μένα ο Μουρίνιο ήταν από τους καλύτερους προπονητές που είχαμε, με θάρρος και χαρακτήρα. Μετά κυκλοφόρησε ότι εμείς πιέσαμε για να φύγει».
Για τον περσινό παραγκωνισμό του:
«Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, δεν είναι σωστό να αρχίσεις να ψάχνεις έναν υπεύθυνο. Από τη στιγμή που έμεινε στον πάγκο ο Μουρίνιο το Δεκέμβριο του 2012, η ομάδα τα πήγε άσχημα στο πρωτάθλημα, αλλά καλά στο Κύπελλο και στο Τσάμπιονς Λιγκ. Όταν έπαιζα κερδίσαμε πέντε από τα έξι μας παιχνίδια χωρίς να δεχτώ γκολ, μέχρι να τραυματιστώ. Ίσως θα μπορούσα να μιλήσω στον Μουρίνιο για τον παραγκωνισμό μου, αλλά επέλεξα τη σιωπή. Αυτό που με εκνευρίζει είναι ότι πολλοί το εξέλαβαν αυτό σαν αδιαφορία. Ένιωθα απομονωμένος. Ήθελα να συμμετέχω στις δραστηριότητες της ομάδας, αλλά δεν μπορούσα».
Για αποδοκιμασίες των οπαδών:
«Με πονούν, γιατί είμαι σε αυτή την ομάδα από εννιά ετών κι έχω κάνει πολλά εδώ. Ο κόσμος έχει το δικαίωμα να κρίνει, αλλά και πάλι με πόνεσαν οι αποδοκιμασίες. Αυτή η ομάδα με έφερε στην εθνική. Όταν είσαι στη Ρεάλ, πρέπει να αποδέχεσαι μερικά πράγματα. Έγιναν πολλά την τελευταία διετία, μπορείτε αν θέλετε να τα πείτε… μάγια ή βουντού, αλλά ακόμη κι έτσι η προπέρσινη σεζόν ήταν η καλύτερη! Έπρεπε να βρω δύναμη από τα βάθη της ψυχής μου για να ξεπεράσω τα προβλήματα».
Για τη σχέση του με τον Αρμπελόα:
«Είχαμε διαφωνίες για το πώς βλέπαμε την ομάδα, αλλά πλέον αν και δεν έχουμε την ίδια σχέση με το παρελθόν, είναι φιλικός απέναντί μου».
Για το ενδεχόμενο αποχώρησής του από την Ρεάλ:
«Σκέφτηκα να φύγω από την Ισπανία, αλλά μετά αποφάσισα να μείνω και να παλέψω. Η τελευταία διετία με έκανε πιο δυνατό… Δεν είχα ποτέ συγκεκριμένη πρόταση. Πρόθεσή μου ήταν και είναι να τελειώσω την καριέρα μου στη Ρεάλ! Είναι το σπίτι μου, πάντα θα νιώθω έτσι. Εδώ μεγάλωσα και δεν μπορώ να διανοηθώ τη ζωή μου χωρίς τη Ρεάλ».
