Το κρίσιμο δίλημμα μεταξύ πολιτικής αλλαγής και πολιτικής σταθερότητας αναδεικνύει η δημοσκόπηση της Metron Analysis για το Mega. Το 61% επιλέγει πολιτική αλλαγή και το 38% πολιτική σταθερότητα. Η διαφορά είναι μεγάλη. Αλλά το 38% κινείται στα ποσοστά συγκρότησης μιας κυβέρνησης συνεργασίας που εξασφαλίζει τη δεδηλωμένη και θέλει την σταθερότητα (η αυτοδυναμία μοιάζει με μακρινό όνειρο). Η πολιτική αλλαγή είναι το σημείο αφετηρίας των ψηφοφόρων της αντιπολίτευσης. Η πολιτική σταθερότητα αίτημα κυρίως των ψηφοφόρων της ΝΔ (52,4%), και ενός μέρους του ακροατηρίου του ΠΑΣΟΚ (8,9%). Το κόμμα που ακολουθεί είναι η Ελληνική Λύση (5,5%).
Ανεβαίνει!
Το κυρίαρχο αίτημα της πολιτικής αλλαγής δίνει αέρα στα πανιά της Μαρίας Καρυστιανού. Έχει μια ιδιαίτερα υψηλή δημοφιλία, με 50% θετικές γνώμες (42% αρνητικές), πάνω από όλους τους ενεργούς πολιτικούς αρχηγούς. Το 16% θεωρεί πολύ πιθανό (+2% σε σύγκριση με την προηγούμενη μέτρηση) να την ψηφίσει και το 17% αρκετά πιθανό, διαμορφώνοντας μια αρκετά ισχυρή δυνητική αφετηρία, όπως διαπιστώνει ο Στράτος Φαναράς. Και οι δύο τελευταίες δημοσκοπήσεις (Pulse, Metron Analysis) δεν πρόλαβαν να καταγράψουν τον απόηχο που είχαν οι δηλώσεις Καρυστιανού για τις αμβλώσεις και άλλα θέματα για τα οποία ο Δημήτρης Νατσιός θριαμβολογεί ότι η Καρυστιανού έρχεται στις θέσεις της «Νίκης».
Με τη Νίκη!
Όπως δεν έχει καταγραφεί ακόμη και το γεγονός ότι όλοι οι συνεργάτες της που έχουν γίνει γνωστοί μέχρι τώρα, προέρχονται από τη «Νίκη». Στην Metron Analysis η Καρυστιανού δείχνει να έχει ισχυρότερη απήχηση μεταξύ των κεντρώων ψηφοφόρων, και ισχυρή παρουσία μεταξύ των κεντροαριστερών και αριστερών ψηφοφόρων, με το δεξιόστροφο ακροατήριο να ακολουθεί. Εδώ υπάρχει μια μεγάλη αντίφαση που θα ξεδιαλύνει με τον καιρό. Εκλογικά ακροατήρια υπάρχουν πάσης φύσεως. Θα δούμε ποια θα προσελκύσει τελικά η κυρία Καρυστιανού.
Μέχρι το Πάσχα!
Τσίμπησε η ΝΔ ενώ το ΠΑΣΟΚ σημείωσε και νέα πτώση. Διατηρεί σταθερά ένα ποσοστό 81% αρνητικών γνωμών σε όλες τις πρόσφατες έρευνες καταδεικνύοντας μια δομική αδυναμία να επιτελέσει τον ρόλο του αντίπαλου δέους απέναντι στην κυβέρνηση.
Η αρνητική αποτίμηση στο πρόσωπο του Νίκου Ανδρουλάκη κινείται επίσης στο υψηλό 79%. Ο Χάρης Δούκας επιμένει σε αλλαγή στρατηγικής και προτείνει να γίνει διάλογος ακόμη και με την Ζωή Κωνσταντοπούλου. «Ψήφισαν μαζί πράγματα» είπε. «Δεν μπορούν να συνομιλήσουν;» (ΣΚΑΙ). Όσο για τον Παύλο Γερουλάνο φαίνεται να δίνει διορία στον Ανδρουλάκη ένα δίμηνο. «Ο χρόνος που έχουμε μπροστά μας είναι μέχρι το Πάσχα» ανέφερε (Action24). «Η δυναμική που θα μπούμε στον προεκλογικό αγώνα είναι πολύ κρίσιμος παράγοντας». Πρόσθεσε, επίσης, ότι ο Ανδρουλάκης δεν αμφισβητείται από κανέναν «αυτή τη στιγμή».
Σε τεντωμένο σχοινί
Άσκηση ισορροπίας ανάμεσα στον Τραμπ και την ΕΕ επιχειρεί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης όσον αφορά στο Συμβούλιο Ειρήνης. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ το παρουσίασε στο Νταβός. Συμμετέχει μόνο η Ουγγαρία και η Βουλγαρία από την ΕΕ, οι άλλες χώρες είναι μουσουλμανικές, η Μογγολία, η Αργεντινή κλπ. Η ατζέντα της είναι οι διενέξεις στον κόσμο. Πρόεδρος που θα αποφασίζει για όλα, θα είναι ο Τραμπ, μια θέση που θα κρατήσει και όταν φύγει από τον Λευκό Οίκο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρότεινε οι 13 χώρες της ΕΕ που προσκλήθηκαν στο «Συμβούλιο Ειρήνης» – ανάμεσά τους ήταν και η Ελλάδα – να το κάνουν μόνο για την Γάζα, όπως ορίζει το ψήφισμα 2803 του ΟΗΕ. Η δήλωση του πρωθυπουργού έγινε κατά την είσοδο του στη Σύνοδο Κορυφής. Αναμένονται οι αντιδράσεις. Δύσκολα θα μπορέσει να γίνει αποδεκτό και από τις δύο πλευρές. Είναι μια πρόταση που κλείνει το μάτι στον Αμερικανό πρόεδρο.
Συμβιβαστική λύση
«Όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και όλες οι χώρες της ΕΕ με δύο εξαιρέσεις έχουν εκφράσει εύλογους νομικούς προβληματισμούς, καθώς το Συμβούλιο Ειρήνης όπως έχει παρουσιαστεί από τις ΗΠΑ εκφεύγει κατά πολύ του ψηφίσματος 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ», δήλωσε ο πρωθυπουργός. Πρότεινε οι 13 χώρες που έχουν προσκληθεί, «να προσυπογράψουν την προσχώρηση τους μόνο όμως για την επόμενη φάση της ειρηνευτικής διαδικασίας στη Γάζα και για όσο απαιτηθεί».
Αμηχανία
Υπάρχει ένα μούδιασμα στην Αθήνα ως προς το πώς θα μπορούσε να αντιδράσει ο Τραμπ μετά το πρώτο «όχι» στην πρόσκληση του για το διευρυμένο Συμβούλιο Ειρήνης. Το κλίμα μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ είναι ηλεκτρισμένο μετά τα συνεχή πάνω, κάτω. Από τους δασμούς μέχρι την Γροιλανδία και το Συμβούλιο Ειρήνης η ΕΕ δέχεται επιθέσεις και αιφνιδιασμούς, βάζοντας με δυσκολία και με καθυστέρηση κάποια όρια. Η Γροιλανδία ήταν η πρώτη που ένωσε τους Ευρωπαίους.
Κατευθείαν στις Βρυξέλλες
Ο πρωθυπουργός πέταξε κατευθείαν για τις Βρυξέλλες για την άτυπη Σύνοδο Κορυφής όπως αποκάλυψε το LIVENEWS με τον Νίκο Ευαγγελάτο την Τέταρτη. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα ήθελε να δώσει την εικόνα ότι σπεύδει στο Νταβός όταν άλλοι ηγέτες και αξιωματούχοι, αποχώρησαν «σνομπάροντας» τον Τραμπ. Ανάμεσα τους ήταν ο Μακρόν, ο Μερτς αλλά και η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ που αποχώρησε επιδεικτικά από το δείπνο VIP που διοργανώθηκε από την BlackRock, όταν ο υπουργός Εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών, Χάουαρντ Λάτνικ, άρχισε να μιλάει ειρωνικά για τις οικονομίες της ΕΕ.
Το ψήφισμα 2803
Το βασικό εθνικό επιχείρημα είναι ότι η Ελλάδα ως εκλεγμένο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, υπερψήφισε το ψήφισμα 2803, το οποίο προβλέπει τη δημιουργία Συμβουλίου Ειρήνης για την Γάζα. «Είναι δεδομένη η στρατηγική μας συνεργασία με τις ΗΠΑ αλλά είμαστε ευρωπαϊκή χώρα, η Ελλάδα θα συνταχθεί με την ΕΕ» δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. «Από εκεί και πέρα παρακολουθούμε τις εξελίξεις.»
Όπως οι βάσεις στην Κύπρο
Ο Τραμπ αιφνιδίασε πάλι χθες με την αλλαγή του σχεδίου του για την Γροιλανδία την οποία έλεγε ότι θα αγοράσει, μετά ότι θα εισβάλει στρατιωτικά κλπ. Τελικά φαίνεται να συζητάει την δημιουργία αμερικανικών βάσεων κατά τα πρότυπα των βρετανικών στην Κύπρο, οι οποίες θεωρούνται βρετανικό έδαφος. Όλα μπερδεμένα είναι. Συνομιλητής του είναι ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ο οποίος, όμως, δεν έχει σχετική εξουσιοδότηση. Η συζήτηση γίνεται εν αγνοία και των κυβερνήσεων της Γροιλανδίας και της Δανίας. Έχει σημάνει συναγερμός απέναντι στην λογική των «νταήδων» στους οποίους αναφέρθηκε και ο Μακρόν. Θα δούμε αν θα έχει και αποτέλεσμα.
Εναγκαλισμός με την Τουρκία
Το άλλο μεγάλο αγκάθι που κάνει ακόμη πιο δύσκολη την άσκηση ισορροπίας του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ο εναγκαλισμός του Τραμπ με τον Ερντογάν. Του «έδωσε» τη Συρία, η Τουρκία υπογράφει συμφωνία με θυγατρική της Chevron, παραβλέπει τους S400, συζητάει τα F35 .Οι αμερικανικές πιέσεις «βρείτε τα» είναι ένας ακόμη πονοκέφαλος. Η Ελλάδα δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη της στον Τραμπ. Ούτε να αποκοπεί από την ΕΕ. Ναι, πρέπει να πατήσει σε δύο βάρκες με ότι συνεπάγεται αυτό.
