Με την στρατηγική διείσδυση την οποία έκανε η Τουρκία στην Λιβύη επί πολλά χρόνια, πέτυχε να εκτοπίσει ακόμη και την Γαλλία και την Ιταλία που ήταν οι δύο χώρες με την μεγαλύτερη επιρροή στην περιοχή. Ο Ερντογάν έδωσε πολλά περισσότερα από όλους τους άλλους, σε χρήμα, σε στρατιωτικό εξοπλισμό, σε πολιτική στήριξη, και σε επενδυτικά deals όχι μόνο με το κράτος, αλλά και σε πρόσωπα όπως για παράδειγμα είναι οι γιοι του Χαφτάρ ο οποίος αντιστεκόταν στην κυβέρνηση της Τρίπολης και ήλεγχε την βουλή της Λιβύης μπλοκάροντας το τουρκικολιβυκό μνημόνιο για τις θαλάσσιες ζώνες επί 7 χρόνια. Η απομάκρυνση του προέδρου της Βουλής Ακίλα Σάλεχ, ο οποίος διατηρούσε καλές σχέσεις με την Αθήνα, και η αντικατάστασή του από τον Αλ Σαλχίν Αμπντέλ Nάμπι που είναι επίλεκτο μέλος της τουρκολιβυκής φιλίας, άνοιξε τον δρόμο για την επικύρωση του τουρκικολιβυκού μνημονίου το οποίο βέβαια ακόμη και τώρα δεν έχει εγκριθεί από το συνταγματικό δικαστήριο της Λιβύης!
Ψηλά ο πήχης
Συζητώντας με κορυφαίο υπουργό τον ρώτησα εάν με βάση τα συγκεκριμένα δεδομένα, δεν θα έπρεπε να μπει ψηλά ο πήχης για το τουρκικολιβυκό μνημόνιο. Μου απάντησε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να συγκριθεί με όσα έχει προσφέρει η Τουρκία στην Λιβύη – ούτε θα μπορούσε να είναι αυτή η στρατηγική της – έπρεπε όμως να εξαντλήσει κάθε πρωτοβουλία που θα μπορούσε να πάρει. Όπως κάνει και τώρα. Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης μέσα σε ελάχιστες ώρες επικοινώνησε με όλους τους ομολόγους του στην ΕΕ, με τον Αιγύπτιο και τον Ισραηλινό. Άπαντες κατήγγειλαν την Τουρκία. Η κυβέρνηση έχει κι άλλα διπλωματικά μέσα. Οι ευρωπαϊκοί πόροι στη Λιβύη περνάνε μέσα και από την Ελλάδα. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης δήλωσε στο Meganews 104,6 ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα, είτε έχει την έγκριση είτε όχι της λιβυκής Βουλής.
Στρατηγική νίκη Τουρκίας
Όσον αφορά στην Τουρκία θριαμβολογεί για μία ακόμη στρατηγική της νίκη όπως την αποκαλεί. Έχει σφαίρες επιρροής και τις διατηρεί αξιοποιώντας τες. Ευρωπαϊκό συμβούλιο των «27»ευρωκοινοβούλιο και Κομισιόν καταδίκασαν ομόφωνα το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Από την άλλη όμως, παρά το γεγονός ό,τι αφορά δύο χώρες κράτη – μέλη της ΕΕ, την Ελλάδα και την Κύπρο, απέφυγαν να καταδικάσουν την Τουρκία με συγκεκριμένες ενέργειες που έχουν κάνει για άλλες χώρες επιβάλλοντας κυρώσεις. Καλά είναι τα λόγια, αλλά χρειάζονται και πράξεις. Όσον αφορά το εγχώριο πολιτικό ακροατήριο έσπευσε να κραυγάσει περί εθνικής ήττας. Επίσης ακούω με μεγάλη ευκολία κάποιους να παίρνουν τα όπλα να πηγαίνουν να πολεμήσουν. Ή για την ακρίβεια να τα δίνουν σε άλλους – στους νεότερους – να το κάνουν. Η δεν έχουν αίσθηση του κινδύνου με αυτά που πετούν ή το παίζουν «υπερπατριώτες» για ψηφουλάκια.
12 ναυτικά μίλια
Η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, στα νότια της Κρήτης παραμένει ένα ισχυρό όπλο στην φαρέτρα της ελληνικής διπλωματίας. Σύμφωνα με πληροφορίες από διπλωματικές πηγές έχει προχωρήσει σημαντικά η επεξεργασία μιας τέτοιας κίνησης σε ό,τι αφορά στο τεχνικό και το νομικό μέρος. Η Ελλάδα θα ασκήσει αυτό το δικαίωμα της όταν κρίνει ότι είναι η κατάλληλη ώρα, έχει δηλώσει τόσο πρωθυπουργός όσο και ο υπουργός Εξωτερικών.
Το καλώδιο
Η συζήτηση που άνοιξε είναι κατά πόσο οι εξελίξεις στο τουρκολιβυκό μνημόνιο μπορούν να επηρεάσουν το καλώδιο της ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ. Η Τουρκία μέχρι πρότινος προειδοποιούσε ότι δεν θα επιτρέψει να γίνει καμία ενέργεια χωρίς την άδειά της, αμφισβητώντας τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν φέρεται να έκανε ένα βήμα πίσω. «Για το καλώδιο δεν προβάλλουμε αντιρρήσεις, ζητάμε όμως, όταν ένα πλοίο διεξάγει έρευνες στη θάλασσα, να μας αποστέλλει γραπτή ειδοποίηση, όχι απλώς προφορική, για τις έρευνες και τις συντεταγμένες, ώστε να μη διαταραχθεί με λανθασμένο τρόπο το status quo» δήλωσε στα «Νέα».
Ρητή διαβεβαίωση
Το έργο έχει αναλάβει γαλλική εταιρεία. Η Αθήνα έχει διαμηνύσει σε όλες τις κατευθύνσεις ότι άδεια δίνει μόνο η Ελλάδα, κανένας άλλος. Όλα τα άλλα είναι ευθύνη της γαλλικής εταιρείας. Προφορική ενημέρωση δεν γίνεται, μόνο γραπτή. Και σε αυτήν την περίπτωση η εντολή που έχει δοθεί, όπως αποκάλυψε το LIVENEWS με τον Νίκο Ευαγγελάτο στο MEGA, είναι ότι η ενημέρωση θα αναφέρει ρητά ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει τη μορφή αιτήματος αδειοδότησης. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο το ερώτημα είναι πως θα αντιδράσει η Τουρκία, αλλά και η Γαλλία. Η Τουρκία θα στείλει τούρκικα πλοία; Η Γαλλία θα στείλει γαλλικά πολεμικά για να προστατευτεί το γαλλικό πλοίο που θα κάνει την έρευνα όταν ο Εμανουέλ Μακρόν έχει μια χώρα η οποία πνίγεται από τεράστια κύματα οργής που έχουν πλημμυρίσει τους δρόμους στις διαδηλώσεις μέσα στις οποίες έχουν διεισδύσει και συμμορίες;
Επί του πεδίου;
Και το πιο κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα κάνει η Ελλάδα. Όλα τα σενάρια είναι στο τραπέζι. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι η Ελλάδα θα υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα αν χρειαστεί και επί του πεδίου. Δηλαδή δεν θα επιτρέψει να αλωνίζουν τουρκικά πολεμικά στα χωρικά μας ύδατα. Όσο κι αν όλοι το ξορκίζουν, είναι η πρώτη φορά που τα ήρεμα νερά κινδυνεύουν να μετατραπούν σε τσουνάμι. Και αυτό το ενδεχόμενο δεν είναι καθόλου έτοιμη η ελληνική κοινωνία να το αποδεχθεί και να το ζήσει. Ας μην αποκλειστεί πάντως το ακραίο σενάριο, το γαλλικό πλοίο να κάνει μεταβολή επιτόπου και το έργο του καλωδίου να παγώσει μέχρι να ακυρωθεί. Προς το παρόν το γαλλικό πλοίο είναι αγκυροβολημένο στην Ιταλία (Νάπολη) και περιμένει το ελληνικό νεύμα για να ξεκινήσει το ταξίδι του. Θα πρέπει να προηγηθεί έκδοση navtex (από το Ηράκλειο Κρήτης). Οι αρχικές εκτιμήσεις μιλούσαν για έναρξη του έργου στις αρχές Νοεμβρίου. Δεν υπάρχει κάτι νεότερο στην αλλαγή των ημερομηνιών. Οπότε βρισκόμαστε εν αναμονή των εξελίξεων.
Μπράβο στα παιδιά!
Ήταν ένα ειρηνικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, με συνθήματα και αιτήματα που κύλησε ομαλά και σε καμία περίπτωση δεν θύμισε τις αγριότητες του Παρισιού όπου ένα άλλο μαζικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο αμαυρώθηκε με τις σκηνές ντροπές. Τα παιδιά έκλεισαν τα αυτιά στους πολιτικούς και τα κόμματα που τους παρότρυναν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε Γαλλία. Εμείς όμως το ζήσαμε . Το τεράστιο κύμα της οργής είχε παρασύρει τη χώρα μας την εποχή των μνημονίων.
Μέγγενη
Κάτι ανάλογο ζει τώρα η Γαλλία. Περνά μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις της. Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας φτάνει τα 3,6 τρισεκατομμύρια ευρώ. Το 2025 πλήρωσε σε τόκους 50,9 δισ. €. Η πρόβλεψη για το 2026 είναι τα 62,6 δισ. με το μέσο κόστος ανά ημέρα να είναι 171 εκατ. Το 2030, οι ετήσιες πληρωμές τόκων θα μπορούσαν να φτάσουν τα 124 δισ. ευρώ, εάν δεν ληφθούν μέτρα. Τα spreads στα 10ετή ομόλογα της Γαλλίας είναι 4,80, υψηλότερα από την Ελλάδα (4,42). Με τόσο υψηλό επιτόκιο είναι σχεδόν απαγορευτικό να βγει να δανειστεί. Αν δεν ήταν η Γαλλία που είναι μία από τις μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ και αν πέσει θα παρασύρει πολλούς πίσω της, θα ήταν ήδη σε μνημόνιο όπως μπήκε η Ελλάδα.
Έχουν δίκιο!
Μια έκθεση 250 σελίδων του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών, εξηγεί τους λόγους για τους οποίους οι μαθητές βγήκαν στους δρόμους. Το 32% του προϋπολογισμού του υπουργείου Παιδείας, δηλαδή τα 28,5 δισ. ευρώ, καταλήγουν στον ειδικό λογαριασμό συντάξεων, μέσω του οποίου χρηματοδοτούνται οι συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων του κράτους και βεβαίως των εκπαιδευτικών. Τα όσα απομένουν προφανώς δεν φτάνουν γι’ αυτό και οι μαθητές διαμαρτύρονται για τις συνθήκες στα σχολεία τους κλπ.
Βόμβα το συνταξιοδοτικό
Ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι το συνταξιοδοτικό. Ο Μακρόν όταν έφερε το 2023 την μεταρρύθμιση που αφορούσε την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 χρόνια (ήθελε τα 67 αλλά υπαναχώρησε) βγήκαν στους δρόμους μόνο σε μία μέρα 3,5 εκατ. Άνθρωποι. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να παρακάμψει την εθνοσυνέλευση και να περάσει τη μεταρρύθμιση μέσω του άρθρου 49.3, προκαλώντας μεγάλη πολιτική και κοινωνική κρίση. Χωρίς περικοπές η Γαλλία θα βρεθεί στα όρια της χρεοκοπίας. Ήδη χαϊδεύει τα αυτιά των πολιτών ο Μελανσόν που τάζει διαγραφή του χρέους– όπως θα το διέγραφε και ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ στην Ελλάδα. Όσον για την Λε Πεν που τάζει λαγούς με πετραχήλια δύσκολα θα βρει εμπόδια για τα Ηλύσια Πεδία! Οι Έλληνες ματώσαμε αλλά τώρα αναπνέουμε όσο κι αν είναι δύσκολη η ζωή για ένα κομμάτι της κοινωνίας με την ακρίβεια να καλπάζει.
