Όταν οι γονείς της Diana Kim χώρισαν, ο πατέρας της “χάθηκε”. Εκείνη πάλι έχασε την επαφή όχι μόνο μαζί του, αλλά και με τους φίλους και τους συγγενείς της επειδή άλλαζε συνεχώς μέρη.
Το 2003, ως φοιτήτρια φωτογραφίας, η Diana ξεκίνησε ένα πρότζεκτ για τους άστεγους που ζουν γύρω της.
Το μόνο που ήξερε για τον πατέρα της ήταν ότι είχε επιδεινωθεί η ψυχική του υγεία (έπασχε από σχιζοφρένεια) και κανείς δεν ήξερε που ζούσε.
Δέκα χρόνια μετά βρέθηκε στη Χονολουλού και αποφάσισε να φωτογραφίσει τους άστεγους στη Χαβάη. Τότε ήταν που έκανε και την ανακάλυψη ζωής. Ανάμεσά τους ήταν και ο πατέρας της.
Μιλώντας στο NBC News δήλωσε ότι ήταν συγκλονισμένη από την ανακάλυψη.
“Μια γυναίκα ήρθε και μου είπε “μην ασχολείσαι” επειδή στεκόταν εκεί όλη μέρα. Ήθελα να της φωνάξω που δεν ενδιαφερόταν, που ήταν τόσο σκληρή και δεν σκέφτηκε ότι ήταν ο πατέρας μου.
Τότε κατάλαβα ότι ο θυμός δεν θα άλλαζε τις συνθήκες και έτσι γύρισα και της είπα “πρέπει να προσπαθήσω”.
Μέσα στα επόμενα χρόνια προσπάθησε να επανασυνδεθεί με τον πατέρα της και να τον “φτιάξει”, στέφοντας τον φακό στο μέρος του.
“Το να φωτογραφίζω τον πατέρα μου ξεκίνησε ως ένας μηχανισμός προστασίας του εαυτού μου. Θα σήκωνα την κάμερα μπροστά μου λες και αυτό το εμπόδιο θα με βοηθούσε να μην καταρρεύσω. Μπορεί να είμαι αίμα του αλλά ήταν ένας ξένος…”.
Ήταν τον Οκτώβριο του 2014 που υπέστη καρδιακή προσβολή και συμφώνησε να τον βοηθήσει. Σήμερα είναι πολύ καλύτερα και ψάχνει δουλειά μερικής απασχόλησης.
Μάζεψε χρήματα για να δημιουργήσει ένα photobook από το ταξίδι με τον πατέρα της που θα ονομάζεται “Άστεγος Παράδεισος” και θέλει κάποια από τα χρήματα να τα διαθέσει σε βραχιολάκια CARE Medical History Bracelets. Όσοι άστεγοι θελήσουν να τα έχουν, θα μπορούν να έχουν τα στοιχεία τους και σημαντικά ιατρικά έγγραφα σε ψηφιακή μορφή επάνω τους.
“Στόχος μου, πολύ προτού γίνει άστεγος ο πατέρας μου, ήταν να βοηθήσω τους ανθρώπους στον δρόμο. Ο καθένας έχει μια ιστορία και ελπίζω μέσα από τη δική μου ιστορία να δοθεί νέα προοπτική.
Για όσο είμαστε ζωντανοί, κάθε μέρα έχουμε τη δυνατότητα να έχουμε μια “δεύτερη ευκαιρία”. Δεν υπάρχει αποτυχία μέχρι να παραιτηθείς και ποτέ δεν παραιτήθηκε. Ούτε εγώ τον ξέγραψα”.
Πηγή: Metro
