Μια εκδοχή της ιστορίας που δεν θα μπορούσε να φανταστεί ούτε ο πιο διεστραμμένος νους έκανε και φέτος την εμφάνισή της και μάλιστα στον επίσημο λογαριασμό του Τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.
Στην ανάρτηση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών τιμούν τα 205 χρόνια από την σφαγή της Τριπολιτσάς της «Σφαγής του Μοριά» όπως την αποκαλούν, και γράφουν:
«Ο μουσουλμανικός τουρκικός πληθυσμός της χερσονήσου του Μοριά σφαγιάστηκε συστηματικά μεταξύ των ετών 1821 και 1830.
Μια υπολογισμένη εκστρατεία καταστροφής και απόγνωσης συνόδευσε αυτή την πολιτική εξόντωσης, που επεκτάθηκε από τόπους λατρείας μέχρι νεκροταφεία και άλλα περιουσιακά στοιχεία πολιτιστικής κληρονομιάς.
Στην 205η επέτειο της σφαγής της Τρίπολιτσας, τιμούμε με προσευχές και βαθύ σεβασμό τους μουσουλμάνους Τούρκους πολίτες που δολοφονήθηκαν βάναυσα».
The Muslim Turkish population of the Morea (Peloponnese) Peninsula was systematically massacred between the years 1821 and 1830.
— Turkish MFA (@MFATurkiye) September 23, 2026
A calculated campaign of destruction and devastation accompanied this policy of extermination, extending from places of worship and madrasas to… pic.twitter.com/cYUV5fzXUT
Η περιγραφή της άλωσης της Τριπολιτσάς
Στο μνημειώδες, βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών έργο του «Η Ελληνική Επανάστασις», ο διαπρεπής ιστορικός και ακαδημαϊκός Διονύσιος Κόκκινος παραθέτει μία από τις πιο ολοκληρωμένες, γλαφυρές και αντικειμενικές περιγραφές της Άλωσης της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821).
Ο Κόκκινος δεν περιορίζεται μόνο στη στρατιωτική εξέλιξη της μάχης, αλλά αναλύει σε βάθος το ψυχολογικό και κοινωνικό υπόβαθρο των γεγονότων. Η περιγραφή του επικεντρώνεται σε τρεις βασικούς άξονες:
Η Στρατηγική Ιδέα του Κολοκοτρώνη
Ο Κόκκινος εξαίρει τη στρατηγική μεγαλοφυΐα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Περιγράφει πώς ο Γέρος του Μοριά κατενόησε αμέσως ότι η Τριπολιτσά αποτελούσε την «καρδιά» της οθωμανικής κυριαρχίας στην Πελοπόννησο. Ο ακαδημαϊκός τονίζει ότι η επιμονή του Κολοκοτρώνη να συγκεντρωθούν οι ελληνικές δυνάμεις γύρω από την πόλη, παρά τις αντιρρήσεις άλλων οπλαρχηγών που προτιμούσαν την πολιορκία των παραθαλάσσιων κάστρων, ήταν η απόφαση που έκρινε την επιτυχία της Επανάστασης.
Το Χρονικό της Άλωσης
Σύμφωνα με την εξιστόρηση του Κόκκινου, η κατάσταση εντός των τειχών τις τελευταίες ημέρες της πολιορκίας ήταν δραματική λόγω της πείνας και των ασθενειών. Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε με την αποχώρηση των Αλβανών μισθοφόρων έπειτα από μυστική συμφωνία με τον Κολοκοτρώνη.
• Η είσοδος στην πόλη: Η άλωση ξεκίνησε σχεδόν τυχαία το πρωί της 23ης Σεπτεμβρίου, όταν μια μικρή ομάδα Ελλήνων με επικεφαλής τον Μανώλη Δούνια πλησίασε την Πύλη του Ναυπλίου. Εκμεταλλευόμενοι μια στιγμή ολιγωρίας των φρουρών, σκαρφάλωσαν στο τείχος, άνοιξαν την πύλη και έστρεψαν τα κανόνια προς το εσωτερικό της πόλης.
• Η γενική έφοδος: Μόλις οι υπόλοιποι επαναστάτες είδαν την ελληνική σημαία να κυματίζει στα τείχη, όρμησαν μαζικά μέσα στην πόλη, διασπώντας κάθε άμυνα.
Η Σφαγή και η Ιστορική Αποτίμηση
Ο Διονύσιος Κόκκινος περιγράφει με συγκλονιστική ειλικρίνεια και χωρίς ωραιοποιήσεις τις σκηνές της τριήμερης άγριας σφαγής και λεηλασίας που ακολούθησαν. Σημειώνει ότι το συσσωρευμένο μίσος τεσσάρων αιώνων σκλαβιάς, οι πρόσφατες αναφορές για τα βασανιστήρια των Ελλήνων ομήρων (αρχιερέων και προκρίτων) μέσα στις φυλακές της πόλης, καθώς και το πάθος για τα λάφυρα, οδήγησαν σε μια ανεξέλεγκτη έκρηξη βίας.
Ωστόσο, ο Κόκκινος καταλήγει σε ένα ξεκάθαρο ιστορικό συμπέρασμα: Η Άλωση της Τριπολιτσάς ήταν το γεγονός που έδωσε βάσεις στην Επανάσταση. Με αυτή τη νίκη, οι Έλληνες απέκτησαν τεράστιες ποσότητες οπλισμού, εξουδετέρωσαν την κύρια στρατιωτική βάση του εχθρού στην Πελοπόννησο και, κυρίως, απέκτησαν την ψυχολογική αυτοπεποίθηση ότι ο οθωμανικός στρατός δεν ήταν αήττητος.
