Ο πρόεδρος του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ ανέθεσε στον Γκάντι Άιζενκοτ τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης της χώρας, παρακάμπτοντας τον αντίπαλο Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Οι εξελίξεις πάντως στο Ισραήλ φαίνεται να είναι ραγδαίες, καθώς το αραβικό κόμμα Ράαμ (Ηνωμένη Αραβική Λίστα), υπό τον Μανσούρ Αμπάς, θα στηρίξει μια πιθανή κυβέρνηση υπό τον ηγέτη του κόμματος Γιασάρ, Γκάντι Άιζενκοτ, ακόμη και χωρίς να συμμετάσχει σε κυβερνητικό συνασπισμό.
Σύμφωνα με κυριακάτικο δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, πηγή του κόμματος δήλωσε: «Το κόμμα μας, το οποίο διαθέτει οκτώ βουλευτές στην Κνεσέτ, θα στηρίξει μια κυβέρνηση υπό τον Γκάντι Άιζενκοτ, ακόμη κι αν δεν υπογραφεί συμφωνία συνασπισμού».
Ο Ισαάκ Χέρτζογκ ενημέρωσε τον Γκάντι Άιζενκοτ για την απόφασή του το Σάββατο το βράδυ και θα του παραδώσει επίσημα την εντολή σε τελετή σήμερα Κυριακή (08.11.2026) δήλωσε ο εκπρόσωπος του προέδρου.
Πλέον ο στρατιωτικός που συνδέεται με ορισμένες από τις σκληρότερες επιχειρήσεις του Ισραήλ ετοιμάζεται να «εκθρονίσει» τον Μπένιαμιν Νετανιάχου.
Ο Γκάντι Άιζενκοτ, πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Ισραήλ και πολιτικός αντίπαλος του Μπενιαμίν Νετανιάχου, επιχειρεί να μετατρέψει τη μακρά στρατιωτική του διαδρομή σε πολιτικό πλεονέκτημα, διεκδικώντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην επόμενη ημέρα της χώρας.
Γεννημένος στην Τιβεριάδα από γονείς μαροκινής καταγωγής και μεγαλωμένος στο Εϊλάτ, κατατάχθηκε στον στρατό σε ηλικία 18 ετών και υπηρέτησε για 41 χρόνια. Το 2015 ανέλαβε την ηγεσία του Γενικού Επιτελείου, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 2019. Στο όνομά του συνδέεται το δόγμα Νταχίγια, που προβλέπει συντριπτική στρατιωτική απάντηση σε επιθέσεις ένοπλων οργανώσεων, ακόμη και με την καταστροφή πολιτικών υποδομών. Στην πολιτική πέρασε το 2022, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2025 ίδρυσε το δικό του κόμμα, Γιασάρ.
Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, εντάχθηκε στην κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης του Νετανιάχου και συμμετείχε ως παρατηρητής στο πολεμικό συμβούλιο. Υποστηρίζει ότι συνέβαλε στην αποτροπή ενός δεύτερου μετώπου με τη Χεζμπολάχ και στην ένταξη της επιστροφής των ομήρων στους πολεμικούς στόχους. Δεν κατάφερε, ωστόσο, να πείσει την κυβέρνηση να προηγηθεί συμφωνία για τους ομήρους της χερσαίας επιχείρησης στη Γάζα.
Το προσωπικό του δράμα
Τον Δεκέμβριο του 2023 έχασε τον 25χρονο γιο του, Γκαλ, στη βόρεια Γάζα. Στη συνέχεια σκοτώθηκαν δύο ανιψιοί του, γεγονός που σημάδεψε βαθιά την προσωπική και πολιτική του πορεία. Όπως έχει δηλώσει, η απώλεια του γιου του ενίσχυσε την απόφασή του να παραμείνει ενεργός στην πολιτική.
Το Al Jazeera αναφέρει ότι η κουρασμένη όψη και η συγκρατημένη στάση του συνδέονται, για πολλούς Ισραηλινούς, με την προσωπική τραγωδία που έχει περάσει. Η εικόνα του έρχεται σε έντονη αντίθεση με εκείνη της οικογένειας Νετανιάχου, της οποίας ο σχετικά πολυτελής τρόπος ζωής εκλαμβάνεται από τους επικριτές της ως ένδειξη απομάκρυνσης από τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η ισραηλινή κοινωνία.
Ενδεικτικό είναι ότι τόσο οι υποστηρικτές όσο και οι επικριτές του καταφεύγουν σε δύο όρους γίντις, της γλώσσας που διαμορφώθηκε στους κόλπους των εβραϊκών κοινοτήτων της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, για να σκιαγραφήσουν την προσωπικότητά του: «menschy», που χαρακτηρίζει έναν έντιμο και αξιοπρεπή άνθρωπο, και «schlumpy», που περιγράφει την ατημέλητη και κάπως άχαρη εξωτερική του εμφάνιση.
Το Al Jazeera αναφέρει ότι ο Γκάντι Άιζενκοτ συνδέεται με τη διαμόρφωση του λεγόμενου «δόγματος Νταχίγια», μιας στρατιωτικής στρατηγικής που βασίζεται στη χρήση δυσανάλογης στρατιωτικής ισχύος και στην εκτεταμένη καταστροφή υποδομών και κατοικημένων περιοχών, με στόχο την άσκηση πίεσης στον αντίπαλο.
Η ονομασία του δόγματος προέρχεται από τη συνοικία Νταχίγια, στα νότια προάστια της Βηρυτού, η οποία υπέστη εκτεταμένες καταστροφές κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ το 2006.
Σύμφωνα με τα στοιχεία οι ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις εκείνης της περιόδου είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 1.109 ανθρώπων στον Λίβανο, εκ των οποίων περίπου 860 ήταν άμαχοι. Στη συγκεκριμένη σύγκρουση αποδίδεται στον Άιζενκοτ καθοριστικός ρόλος στη διαμόρφωση της στρατηγικής αυτής.
Αργότερα, από τη θέση του αρχηγού του ισραηλινού στρατού, ο Άιζενκοτ είχε την εποπτεία στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, καθώς και εκτεταμένων αεροπορικών επιθέσεων κατά ιρανικών στόχων. Παράλληλα, επί της ηγεσίας του καταγράφεται και η παροχή οπλισμού σε αντικαθεστωτικές ένοπλες ομάδες στη Συρία.
Η ρήξη με Νετανιάχου
Η ρήξη με τον Νετανιάχου ήρθε τον Ιούνιο του 2024, όταν διαφώνησε με την απουσία σαφούς σχεδίου για τον τερματισμό του πολέμου και κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι υπονόμευσε τις συμφωνίες για την απελευθέρωση των ομήρων. Αποχώρησε από την κυβέρνηση μαζί με τον Μπένι Γκαντς και έκτοτε χαρακτηρίζει τον Νετανιάχου «αντι-ηγέτη», επικρίνοντάς τον για την άρνηση ανάληψης ευθυνών.
Στο πολιτικό του πρόγραμμα περιλαμβάνει τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την 7η Οκτωβρίου, την καθολική στρατιωτική θητεία, τον περιορισμό της πρωθυπουργικής θητείας στα οκτώ χρόνια και την απαγόρευση σχηματισμού κυβέρνησης από πρόσωπα που αντιμετωπίζουν ποινικές κατηγορίες. Παράλληλα, υπόσχεται να αντιμετωπίσει τη βία των εποίκων, διατηρώντας όμως σκληρή στάση απέναντι στους Παλαιστινίους: απορρίπτει τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους και απαιτεί τον πλήρη αφοπλισμό της Χαμάς.
Εφόσον καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση θα είναι ο πρώτος πρωθυπουργός ισραηλινής καταγωγής Μιζραχί. Ο Άιζενκοτ θα έχει 28 ημέρες – με πιθανή παράταση 14 ημερών – για να σχηματίσει συνασπισμό τουλάχιστον 61 από τις 120 έδρες της Κνεσέτ, το ελάχιστο όριο για μια κυβέρνηση.
Στις εκλογές του Οκτωβρίου, η τετρακομματική συμμαχία του Άιζενκοτ κέρδισε 48 έδρες, ενώ το δεξιό και θρησκευτικό μπλοκ του Νετανιάχου εξασφάλισε 53, αφήνοντας και τα δύο κόμματα κάτω από τις 61 που απαιτούνται για κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Τα κόμματα με αραβική ηγεσία, που εκπροσωπούν τους Παλαιστίνιους πολίτες του Ισραήλ, κέρδισαν, αριθμός ρεκόρ, 19 εδρών.
