Η Αλέξια, η ταλαντούχα τραγουδίστρια από την Κύπρο, που μεσουράνησε στο πεντάγραμμο τη δεκαετία του 1980 έδωσε μία σπάνια συνέντευξη και μίλησε για όλα.
Η γνωστή καλλιτέχνιδα ήταν καλεσμένη την Τετάρτη (28.10.2026) στην εκπομπή «Studio στις 3» και συγκίνησε τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλου, μιλώντας για τα όσα έζησε το 1974 όταν έγινε η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Παράλληλα, η Αλέξια παραδέχτηκε ότι έχει πει και ανόητα τραγούδια.
«Ο ήχος της σειρήνας δεν ξεχάστηκε ποτέ. Όχι, εκεί είναι δηλαδή. Μάλιστα είχα πάει Ισραήλ πριν από τα γεγονότα, που με είχε καλέσει μια φίλη μου, έκανα διάλεξη και αναφέρθηκε στη σειρήνα ξεχνώντας ότι αυτοί το ζουν καθημερινά. Εγώ το έζησα μία, δυο φορές», εξομολογήθηκε η τραγουδίστρια, μιλώντας για την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο.
«Η σειρήνα είναι μέρος της ταυτότητάς μου. Σίγουρα είναι. Αλλά επειδή είμαι καλλιτέχνης, ευτυχώς, μπόρεσα το τραύμα αυτό να μετουσιωθεί σε κάτι άλλο. Δηλαδή πήγαινα με συνεργάτιδα μου στα Κατεχόμενα τις ημέρες που ήταν οι σκοτεινοί επέτειοι», πρόσθεσε η Αλέξια.
«Πήγαινα χρόνια μετά για να καθαρίσω την μνήμη μου από τον ήχο του πολέμου. Αυτό με βοήθησε κάπως», παραδέχτηκε ακόμα.
Για το γεγονός ότι τα τραγούδια της ακούγονται ακόμα στα πάρτι, η γνωστή τραγουδίστρια δήλωσε: «Χαίρομαι και ακούω τη μουσική μου διαφορετικά, όχι επικριτικά. Βέβαια και κάποια στιγμή άκουγα επικριτικά τη μουσική μου και εκεί που σταμάτησε αυτό να συμβαίνει… Και στα κλασικά ακούω τη φωνή μου, δεν λέω απόλυτα αλήθεια εδώ. Έπρεπε το “α” να είναι διαφορετικό. Το δεν λέω το συναίσθημα. Επειδή δεν ήμουν αρτιμελής συναισθηματικά».
Τέλος η Αλέξια εξομολογήθηκε ότι έχει συμβεί στην καριέρα της να ερμηνεύσει και ανόητα τραγούδια.
«Δεν μου άρεσαν κάποια τραγούδια που ήταν ανόητα ούτως ή άλλως και δέχτηκα από ευγένεια να τα τραγουδήσω. Αλλά δεν το σκέφτομαι, προχωράω. Εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί.. Δηλαδή το έβλεπα εγώ όχι ως πρόκληση, αλλά ότι είναι το καθήκον μου να τα τραγουδήσω όπως πρέπει. Δεν ήταν βεβαίως, αλλά δεν το ήξερα. Θα μαθαίνω σιγά-σιγά», δήλωσε χαρακτηριστικά.
