Η δημοσιογράφος Δήμητρα Καρλιάμπα μίλησε ανοιχτά για τη δύσκολη περιπέτεια υγείας που έζησε, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά τη μάχη της με τον καρκίνο του μαστού, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο «Secret» και στην Σάσα Σταμάτη. Αναφέρθηκε στη διάγνωση και στα όσα ακολούθησαν στη συνέχεια. Πλέον είναι υγιής και στέλνει μήνυμα πως η πρόληψη σώζει.
Η Δήμητρα Καρλιάμπα είναι δημοσιογράφος και εργάζεται ως βοηθός αρχισυντάκτη στην καθημερινή πρωινή εκπομπή «Το Πρωινό» με τον Γιώργο Λιάγκα στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1. Όπως δήλωσε η ίδια, όταν έμαθε πως έχει καρκίνο ένιωσε «σαν να γκρεμίστηκε ο κόσμος της».
Πάλεψε, ακολούθησε τις οδηγίες των γιατρών και τα κατάφερε. Ο καρκίνος και στη δική της περίπτωση, αποδείχθηκε ένας «ύπουλος» αντίπαλος αλλά όχι ανίκητος. Ορισμένα από τα όσα έζησε εκείνη την περίοδο, έχουν μείνει ανεξίτηλα χαραγμένα στη μνήμη της.
Το καλοκαίρι του 2022 είχατε ενοχλήσεις στον µαστό. Τι ακριβώς συνέβη;
Τον Αύγουστο του 2022 ξεκίνησαν ενοχλήσεις στο στήθος µου. Επειδή εκείνη την περίοδο είχα έµµηνο ρύση (αδιαθεσία), θεώρησα ότι ήταν πόνοι ορμονικοί. Όταν αυτό τελείωσε, ο πόνος συνεχιζόταν στον δεξί µου µαστό, ένας πόνος επίμονος, καθημερινός, σαν κάψιμο και τράβηγμα μαζί.
Πότε µάθατε ότι έχετε καρκίνο στο στήθος;
Μια µέρα που έκανα µπάνιο ψηλάφισα το στήθος µου και ανακάλυψα µια συµπαγή µάζα. Αυτό ήταν! Ξεκίνησα να κλείνω ραντεβού σε διαφορετικούς γιατρούς: εξετάσεις, παρακέντηση, βιοψία και αρχές Ιανουαρίου του 2023 έµαθα ότι έχω κακοήθεια στο στήθος. Ήταν Παρασκευή, θυµάµαι, τηλεφώνησα στον γιατρό και µου είπε: «∆ήµητρα, είναι κακοήθεια, πρέπει να έρθεις από το γραφείο, να ξεκινήσουµε…».
Ψυχολογικά πώς το διαχειριστήκατε;
Κατ’ αρχάς, όσο καιρό έκανα εξετάσεις είχα πει µόνο στη µαµά µου ότι µε ενοχλούσε, χωρίς λεπτοµέρειες. Της είπα ότι είναι κακοήθεια µόνο όταν βγήκε η βιοψία και τηλεφωνικά, γιατί δεν άντεχα να δω το βλέµµα της. Ηταν σαν να γκρεµίστηκε ο κόσµος µου, µεγάλο σοκ, µε όποια έξαρση συναισθηµατική µπορείς να φανταστείς, αλλά ταυτόχρονα µε µια αστείρευτη δύναµη και αισιοδοξία, που ειλικρινά ούτε ήξερα από πού πήγαζε. ∆εν πίστεψα ούτε µία στιγµή ότι θα πεθάνω.
Ηξερα µέσα µου ότι θα ταλαιπωρηθώ, αλλά θα τα καταφέρω. Η ταλαιπωρία για µένα ήταν χειρότερη συνθήκη από τον θάνατο και σε αυτό δοκιµάστηκα.
Πώς ήταν η καθηµερινότητά σας;
Ηθελα να το περάσω µε όση αξιοπρέπεια µπορούσα, γιατί αυτή η αρρώστια δεν σου αφήνει καµία αξιοπρέπεια, και ζήτησα στην εργασία µου να µε αντιµετωπίζουν χωρίς καµία διάκριση. Εργαζόµουν κανονικά και έλειπα µόνο την περίοδο των χειρουργείων και τις ηµέρες που έκανα χηµειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία.
Το πήγα επιθετικά, όπως επιθετικό ήταν και αυτό σε µένα, δεν του χαρίστηκα. Είχα µια δύναµη και µια αισιοδοξία ότι θα το νικήσω. Βέβαια, σε αυτό το σηµείο να πω ότι είχα κι έχω εξαιρετικούς γιατρούς! ∆έχτηκα πολλή αγάπη από την οικογένεια και τους φίλους µου, πολλή στήριξη και κατανόηση στο εργασιακό µου περιβάλλον. Ολα στο πολύ! Η µανούλα µου στάθηκε κερί αναµµένο. Ηταν εκεί πάντα δίπλα µου, στωικά, σε όλες τις εξάρσεις µου και τις δύσκολες µέρες µου! Ηταν µια περίοδος σκοτεινή, που την πέρασα όµως µε τόση αγάπη και πίστη στον Θεό και στους αγίους – και δεν µε εγκατέλειψαν.
Κάποια στιγµή αποφασίσατε να ξυρίσετε τα µαλλιά σας;
Ναι, όταν έγινε το χειρουργείο, στάλθηκαν τα ευρήµατα για βιοψία. Είχα µεταστατικό καρκίνο του µαστού, επιθετικό και ορµονοεξαρτώµενο. Αυτό σήµαινε χηµειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες. Οταν αντιλήφθηκα ότι θα χάσω τα µαλλιά µου, είπα στον ογκολόγο µου να µου το επιβεβαιώσει, γιατί δεν θα µπορούσα να το διαχειριστώ. Εκλεισα ραντεβού για περούκα και, όταν άρχισαν να πέφτουν τα µαλλιά µου, επειδή ήταν µεγάλο το σοκ, πήγα, µου ξύρισαν όσα µαλλιά είχαν µείνει και έβαλα την περούκα µου. Ηθελα να είµαι περιποιηµένη και όµορφη. Ηταν η άµυνά µου για να νικήσω το τέρας.
Στείλτε το µήνυµά σας.
Πρόληψη, πρόληψη και πρόληψη! Να ακούµε το σώµα µας και να πηγαίνουµε στον γιατρό. Αυτό σώζει ζωές. Είναι σοκαριστική περιπέτεια και θέλει δύναµη, αισιοδοξία και πίστη. Ποτέ δεν είπα «γιατί σε µένα;». Οταν βλέπω παιδάκια να νοσούν, δεν έχω κανένα δικαίωµα να σκεφτώ τι έπαθα… Να συνεχίζουµε την καθηµερινότητά µας. Προσωπικά δεν σταµάτησα να εργάζοµαι, να πηγαίνω γυµναστήριο, να βγαίνω βόλτες και να γιορτάζω κάθε φορά που τελείωνα µια χηµειοθεραπεία.
Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε µε τα ρούχα;
Σε εκείνη τη σκοτεινή περίοδο της ζωής µου έκανα πολύ scroll στο κινητό. Κοίταζα συνέχεια ρούχα, αξεσουάρ, καλλυντικά, για να ξεχνιέµαι από το πρόβληµα. Επειδή πάντα είχα µια µεγάλη αγάπη στα ρούχα, ήθελα να δηµιουργήσω κάτι δικό µου, που να µου δίνει χαρά. Αφού, λοιπόν, έψαξα πάρα πολύ για εταιρείες χονδρικής, σιγά-σιγά αυτό ωρίµασε µέσα µου κι έγινε ανάγκη µοιράσµατος. Ετσι, τον Μάρτιο άνοιξα το διαδικτυακό µου κατάστηµα στο Instagram, το @atelier_1311. Το νέο µου εγχείρηµα είναι το δεύτερο «παιδάκι» µου, µετά τη Minnie, το σκυλάκι µου, το οποίο πήρα µόλις τελείωσα µε την περιπέτεια της υγείας µου και αφού ο γιατρός µου µού ξεκαθάρισε ότι το θέµα του παιδιού πρέπει να το ξεχάσω, αν θέλω να παραµείνω υγιής. Οπότε δηµιούργησα τα δικά µου «παιδάκια».
