Η Μαίρη Συνατσάκη μίλησε με ειλικρίνεια για μια από τις δυσκολότερες περιόδους της ζωής της. Όταν τα βουλιμικά επεισόδια την είχαν κάνει να «χάσει» τον εαυτό της και τη ζωή που ήξερε μέχρι τότε. Όπως είπε στην εκπομπή της Άννας Δρούζα «Μαθήματα Ζωής» στο OPEN, ήταν ένας δύσκολος κύκλος που κράτησε σχεδόν 10 ολόκληρα χρόνια. Ένα βασανιστικό αδιέξοδο, με την ίδια να βασανίζεται και να νιώθει εγκλωβισμένη. Απέφευγε αρχικά να μιλήσει ανοιχτά για το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε.
«Είχα κακή σχέση με το φαγητό. Είχαν γίνει δύσκολα τα πράγματα. Μπορεί να έφτιαχνα ένα τοστ και να ήταν αυτό για όλη την ημέρα. Στα πολύ δύσκολα, ας πιω έναν χυμό», ανέφερε η Μαίρη Συνατσάκη για το διάστημα που λάμβανε γεύματα με σωστές θερμίδες.
«Ήταν το κομμάτι της αδυναμίας, μετράς θερμίδες, σκέφτεσαι τι έχεις φάει, πόσο έχω φάει και τι συμβαίνει… Αδυνάτισα πάρα πολύ και τότε ήταν εμφανές για το περιβάλλον. Τότε άρχισαν να το παρατηρούν όλοι περισσότερο. Έλεγα ψέματα και έδινα και πιο πολύ το κομμάτι της βουλιμίας, όταν έπρεπε να καλύψω τα άγχη μου. Να με δουν να τρώω και μετά εμετός για να βγει ή γυμναστική. Μετά γινότανε αυτό το εμμονικό, η καταγραφή του τι ακριβώς τρως κάθε μέρα, πόσο μετριέσαι, όλο αυτό ήταν πολύ αυτοαναφορικό.
Μέχρι και σήμερα, εάν με κοιτάξω στον καθρέφτη και κάνω την κίνηση ότι ανεβαίνω στη ζυγαριά, δεν υπάρχει ζυγαριά, έχω κοιταχτεί απλά στον καθρέφτη… Το βλέπω το νούμερο και το ξέρω. Έλεγα ψέματα ότι βγαίνω με τος φίλους μου, αλλά δεν έβγαινα. Έπαιρνα φαγητό και το κατανάλωνα για να το βγάλω. Αν ήμουν σε βουλιμικό επεισόδιο μπορεί να έτρωγα και μια ολόκληρη πίτσα ή ένα οικογενειακό παγωτό. Μετά νιώθεις έντονες ενοχές. Παλεύεις, όταν έχεις επιτρέψει στον εαυτό σου να κάνεις το βουλιμικό επεισόδιο γιατί είσαι σε μεγάλη στέρηση», εξομολογήθηκε η Μαίρη Συνατσάκη.
Στη συνέχεια της συνέντευξης η ίδια μίλησε για την εικόνα που είχε εκείνη την περίοδο για τον εαυτό της αλλά και την απογοήτευση που βίωνε: «Έχει κλείσει ένα πολύ περίεργος κύκλος που για μένα είναι λίγο… βία, είναι θυμός, είχε μια τρομερή ένταση. Όταν μπήκα σε αυτόν τον κύκλο των βουλιμικών επεισοδίων, μπορεί να κράτησε και δέκα χρόνια. Αυτό που αισθανόμουν κάθε μέρα ήταν απογοήτευση για τον εαυτό μου. Κάθε μέρα ξυπνούσα με την ελπίδα ότι σήμερα δεν πρόκειται να συμβεί και συνέβαινε, περνούσαν δυο μέρες που το κατάφερνα και την τρίτη μέρα το έχανα και πάλι από την αρχή.
Η πραγματική λέξη με την οποία περιέγραφα την εικόνα μου ήταν “αηδία”, αυτό έβλεπα και έξω και ήμουν και στην τηλεόραση. Έβλεπα το εσωτερικό μου χάος και αισθανόμουν χάλια», είπε η Μαίρη Συνατσάκη.
Η πιο δύσκολη μάλιστα περίοδος ήταν η χρονιά των πανελλαδικών εξετάσεων, όταν ο σύντροφός της έκρινε την εικόνα της, μη γνωρίζοντας για το θέμα της. «Μια δύσκολη σχέση με έναν άνθρωπο που μου ασκούσε πολλή κριτική. Δεν ήξερε τι μου συμβαίνει. Ξεκίνησαν οι κρίσεις πανικού εκείνη τη χρονιά. Ένα βράδυ πετάχτηκα από τον ύπνο μου χωρίς ανάσα και μετά έτρεμα και δειλά δειλά ξεκίνησαν κάποια κομμάτια που είχαν να κάνουν με αυτοτραυματισμό», είπε η Μαίρη Συνατσάκη.
