Το 2025 οι Έλληνες φορολογούμενοι εργάστηκαν 177 ημέρες – από τις 365 μέρες του χρόνου – για το κράτος, σύμφωνα με τη μελέτη για την Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας που δημοσίευσε το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ).
Η συγκεκριμένη μελέτη για την Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας δημοσιεύεται κάθε χρόνο και υπολογίζει τη χρονική στιγμή κατά την οποία οι πολίτες «απελευθερώνονται» από τις φορολογικές και ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις, εφόσον – υποθετικά – τα εισοδήματά τους κατευθύνονταν πρώτα στην κάλυψη φόρων και εισφορών πριν από τις προσωπικές τους ανάγκες. Η ανάλυση βασίζεται στη διεθνώς αναγνωρισμένη μεθοδολογία του Tax Foundation.
Η Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας εκτιμάται με βάση τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού, ενώ σε δεύτερο χρόνο αναθεωρείται με βάση τα απολογιστικά στοιχεία της πραγματικής εκτέλεσής του.
Τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης σύμφωνα με το δελτίο Τύπου του ΚΕΦΙΜ είναι:
- Το 2025 οι Έλληνες εργάστηκαν 177 ημέρες για το κράτος, δύο ημέρες λιγότερες σε σχέση με το 2024 και τρεις λιγότερες σε σύγκριση με το 2019.
- Η Ελλάδα κατατάσσεται 10η μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ ως προς τη συνολική φορολογική επιβάρυνση από φόρους και εισφορές.
- Η τάση αποκλιμάκωσης εκτιμάται ότι θα συνεχιστεί, με την Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας να υπολογίζεται στις 174 ημέρες το 2026 και στις 172 ημέρες το 2027.
- Τα φορολογικά έσοδα για το 2025 αναμένεται να αυξηθούν κατά 2,8% σε σχέση με τον Προϋπολογισμό, κυρίως λόγω της ανόδου των ηλεκτρονικών συναλλαγών και των αμοιβών εξαρτημένης εργασίας.
- Πάνω από το 55% των φορολογικών εσόδων προέρχεται από έμμεσους φόρους, με τον ΦΠΑ να αυξάνεται κατά 3,6% και τους ΕΦΚ κατά περίπου 1,8%.
Η μελέτη συντάχθηκε από τον επικεφαλής ερευνητή του ΚΕΦΙΜ, Κωνσταντίνο Σαραβάκο, και βασίζεται στα πιο πρόσφατα απολογιστικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (AMECO, Δεκέμβριος 2025).
Σε δήλωσή του, ο πρόεδρος του ΚΕΦΙΜ, Νίκος Ρώμπαπας, σημείωσε ότι η μετακίνηση της Ημέρας Φορολογικής Ελευθερίας δύο ημέρες νωρίτερα σε σχέση με το 2024 αποτελεί θετική εξέλιξη, υπογραμμίζοντας ωστόσο πως η Ελλάδα εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στις χώρες με τη μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση στην ΕΕ. Όπως ανέφερε, η βιώσιμη μείωση του φορολογικού βάρους προϋποθέτει αύξηση της παραγωγικότητας, περιορισμό της εξάρτησης από έμμεσους φόρους και μια πιο απλή και ισορροπημένη φορολογική δομή.
