Η κατοικία του κ. Κωνσταντίνου Σπυρόπουλου είναι η δεύτερη που εκκενώνεται μέσα σε διάστημα ενός μήνα, αφού το φαινόμενο παίρνει πλέον τραγικές διαστάσεις και από προχθές το βράδυ η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου.
Το διαβρωτικό φαινόμενο, που έκανε την εμφάνισή του στις 8 Μαρτίου του 2014, “ξύπνησε” πάλι τον περασμένο μήνα και συγκεκριμένα στις 10 Φεβρουαρίου. Ο εφιάλτης επέστρεψε, το ρήγμα επεκτάθηκε, άρχισαν να δημιουργούνται ρωγμές στην πρώτη κατοικία και κρίθηκε αναγκαία η εκκένωσή της.
Αν και κλιμάκια του δήμου και της Περιφέρειας επισκέφθηκαν τότε το χωριό μαζί με γεωλόγους και ανακοινώθηκε σειρά ενεργειών, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτα.
Οι γεωτρήσεις που επρόκειτο να γίνουν δεν ξεκίνησαν ακόμη, η γεωτεχνική μελέτη δεν προχώρησε, το λυόμενο που επρόκειτο να τοποθετηθεί για την πρώτη κατοικία που εκκενώθηκε, δεν έφθασε ακόμη στο χωριό και οι κάτοικοι βρίσκονται σήμερα στο ‘και πέντε’, αφού οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και ξεχειλίζουν από αγανάκτηση.
Το ρήγμα που βρίσκεται στο χωριό διαβρώθηκε ακόμη περισσότερο από προχθές, ενώ η κατοικία που έχει εκκενωθεί άρχισε πλέον να βυθίζεται, αφού το έδαφος υποχωρεί και ουσιαστικά βρίσκεται στον αέρα, ενώ υποχωρεί και ο δρόμος ακριβώς επάνω από την κατοικία.
Λίγα μέτρα πιο πέρα, το διαβρωτικό φαινόμενο εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς και χθες το πρωί η οικογένεια του κ. Σπυρόπουλου διαπίστωσε ότι το σπίτι βρίσκεται πλέον αέρα και αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει. Το ανδρόγυνο, μαζί με ένα από τα παιδιά του που είναι άτομο με ειδικές ανάγκες, βρέθηκε από τη μία στιγμή στην άλλη στο δρόμο. Δούλεψαν σκληρά για να φτιάξουν αυτό το σπίτι και χθες αναγκάστηκαν να το αφήσουν παίρνοντας όλα τα υπάρχοντά τους, χωρίς να ξέρουν ποια θα είναι η επόμενη ημέρα.
Με δάκρυα στα μάτια και με το ‘κατηγορώ’ τους να είναι δριμύ, αφού σε αυτό το σπίτι αφήνουν όλη τους τη ζωή, για να φιλοξενηθούν προσωρινά σε έναν ανιψιό τους χωρίς να γνωρίζουν εάν θα επιστρέψουν ποτέ σπίτι τους, εάν θα εξακολουθήσει να υπάρχει σπίτι τα επόμενα εικοσιτετράωρα.
«Βγήκα στο δρόμο… Πού να πάω; Που να πάω με άρρωστο κορίτσι; Πάει χαμένο όλο το βιος μου, οι κόποι μου. Παιδευόμουν τόσα χρόνια για να το φτιάξω, τα έφτιαξα όλα με αίμα και τώρα δεν έχω που να πάω. Που είναι το κράτος; Μόνο για την καρέκλα είναι όλοι και εμείς να γυρίζουμε στους δρόμους. Καμία υπηρεσία δεν μου είπε τίποτα. Καταστράφηκα…» λέει με απόγνωση ο κ. Σπυρόπουλος, ο οποίος μαζί με τα παιδιά, τη γυναίκα και τους συγχωριανούς του άδειασαν άρον- άρον χθες το σπίτι.
Από οργή και αγανάκτηση ξεχειλίζει και η γυναίκα του, η κυρία Βασιλική που δεν μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Μέσα σε αυτό το σπίτι συγκέντρωνε όλη της την οικογένεια, δέκα παιδιά, εννιά γαμπρούς και είκοσι επτά εγγόνια. «Από πέρυσι, από τις 8 Μαρτίου του 2014 ανήμερα των Αγίων Θεοδώρων δεν φάνηκε κανείς. Είμαστε μονιασμένη οικογένεια, μαζευόμαστε εδώ στο σπίτι μας και είχαμε χαρές. Τώρα που να μαζευτούμε; Κανείς δεν μας είπε τίποτα, κανείς δεν μας κοίταξε. Θέλουν όλοι σκότωμα. Εμείς καταστραφήκαμε» είναι τα λόγια της κυρίας Βασιλικής.
Η ανησυχία πλέον για όλο το χωριό είναι μεγάλη, αφού εκφράζονται φόβοι ότι σιγά- σιγά θα υποχωρήσει το έδαφος και θα ακολουθήσουν όλα τα σπίτια.
«Δεν κοιμόμαστε πλέον, φοβόμαστε ότι θα φύγει η γη κάτω από τα πόδια μας. Το φαινόμενο προχωράει και δεν ξέρουμε τι θα κάνουμε. Σήμερα εγκατέλειψε ο γείτονας το σπίτι, αύριο θα είμαστε εμείς. Αν πάθει κάτι το σπίτι που θα πάμε; Ο άντρας μου είναι άτομο με ειδικές ανάγκες, που να τον πάω; Δεν παρουσιάζεται κανείς να μας πει τι θα γίνει. Έρχονται, βλέπουν και φεύγουν. Στις εκλογές ερχόντουσαν και έδιναν τις κάρτες τους, τώρα τίποτα, κανένας. Μας ξεριζώνουν» λέει με παράπονο η κα Νίκη Ηλιοπούλου.
Πηγή: PatrisNews