Ο Τζιοβάνι έδωσε μία συνέντευξη στο κανάλι του Ολυμπιακού, στην οποία μίλησε για όσα έζησε με τη φανέλα της ομάδας την οποία φόρεσε 208 φορές και σκόραρε 97 γκολ για να πανηγυρίσει πέντε πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο.
Ο θρύλος του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού, Τζιοβάνι, χαρακτήρισε δεύτερο σπίτι του την ομάδα του Πειραιά, ενώ επισκέφτηκε το μουσείο της ομάδας και τόνισε ότι «όλα βρίσκονται στη θέση τους».
Ο Βραζιλιάνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής φόρεσε την ερυθρόλευκη φανέλα από το 1999 έως το 2005 και κατάφερε να αγαπηθεί όσο κανείς άλλος από τους φίλους της ομάδας, ενώ πρόσφερε πλούσιο θέαμα και γκολ που θα μείνουν για πάντα στην ιστορία.
Τα λόγια του Τζιοβάνι
Για το τι αισθάνεται κάθε φορά που επιστρέφει στον Ολυμπιακό: «Νιώθω πολύ όμορφα και με κάνει πάντα πολύ χαρούμενο η αγάπη του κόσμου. Εδώ είναι για μένα το δεύτερο σπίτι μου».
Για τις εντυπώσεις του από το μουσείο της ομάδας: «Είναι πολύ όμορφο και έχει φτιαχτεί με πολλή αγάπη. Όλα βρίσκονται στη θέση τους και εντυπωσιάστηκα».
Για το αν παρακολουθεί ακόμα τον Ολυμπιακό: «Δεν τον παρακολουθώ πολύ, γιατί στη Βραζιλία δεν δείχνουν συχνά τους αγώνες και όταν το κάνουν είναι ώρες που δεν βρίσκομαι σπίτι. Πάντα όμως παρακολουθώ τα αποτελέσματα και εύχομαι να πάνε όλα καλά».
Για τον ποιον παίκτη από το σημερινό ρόστερ θα ήθελε να είχε συμπαίκτη: «Πάντα θες να είσαι κοντά σε κάθε παίκτη που έχει ταλέντο και δίνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο. Έζησα όμως και εγώ μια πολύ καλή εποχή με σπουδαίους ποδοσφαιριστές. Είναι σχετικό όλο αυτό. Πέρασε πολύ όμορφες στιγμές με τους συμπαίκτες μου και ο καθένας αφήνει το στίγμα του στη δική του εποχή».
Για το τι σημαίνει για εκείνον το Καραϊσκάκη: «Εδώ έζησα πολλά παιχνίδια και πολλές νίκες. Μοιράστηκα πολλές ευτυχισμένες στιγμές με την ομάδα. Πέτυχα πολλά γκολ που θυμόμαστε. Κάθε φορά που μπαίνω στο γήπεδο περνάνε όλα σαν ταινία μπροστά μου».
Για το ποιος αντίπαλος στην Ευρώπη τον είχε δυσκολέψει περισσότερο στα χρόνια του στον Ολυμπιακό: «Σίγουρα η Ρεάλ Μαδρίτης, ήταν η ομάδα που με δυσκόλεψε περισσότερο».
Ποια συμβουλή από προπονητή ή συμπαίκτη εκείνης της εποχής θυμάται μέχρι σήμερα: «Έχει περάσει πολύς καιρός (σ.σ. γέλια). Περισσότερο θυμάμαι τις στιγμές στα αποδυτήρια με τους συμπαίκτες μου, όταν ο ένας βοηθά τον άλλον. Δεν μπορώ να θυμηθώ κάποια συγκεκριμένη συμβουλή, ωστόσο σε έναν αθλητή θα έλεγα να μην τα παρατά ποτέ και πάντα να μάχεται».
Για το πώς πήρε την απόφαση να έρθει τότε στον Ολυμπιακό: «Ο θεός με έφερε εδώ. Έχω διηγηθεί την ιστορία αυτή σε πολλές συνεντεύξεις. Ήμουν σε διακοπές και ο Φαν Χάαλ με είχε διώξει τότε από την Μπαρτσελόνα. Ο Ολυμπιακός με καλούσε αλλά εγώ δεν ήθελα να έρθω. Ώσπου προσευχήθηκα στον Θεό και μου έδωσε ένα σημάδι να έρθω εδώ. Τελικά τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ όμορφα, πέρα απ’ ό,τι περίμενα. Ήταν μια υπέροχη ιστορία».
Για το ότι δεν ήταν απλά ένας παίκτης, αλλά έκανε πολλά παιδιά να αγαπήσουν το ποδόσφαιρο: «Είναι υπέροχο, γιατί αυτό προσπαθούμε να κάνουμε ως αθλητές. Να αφήσουμε κάτι πίσω μας. Να απολαμβάνει ο κόσμος το ποδόσφαιρό μας. Μαζί με τους συμπαίκτες μου κατακτήσαμε πολλούς τίτλους εδώ. Αυτό μένει στον φίλαθλο, οι νίκες, οι τίτλοι και επιτυχίες στα ντέρμπι που είναι πολύ σημαντικές».
Για το αν το ποδόσφαιρο που έπαιζε προερχόταν από έμφυτο ταλέντο ή κάτι που δούλεψε στην πορεία: «Φυσικά υπάρχει ένα αρχικό ταλέντο, αλλά το καλλιέργησα με πολλή δουλειά. Με καθημερινή προπόνηση όλο και το εξελίσσεις. Στον Ολυμπιακό είχα μεγάλη ελευθερία στο παιχνίδι μου. Πιστεύω ότι από όλες τις ομάδες που αγωνίστηκα, ο Ολυμπιακός ήταν η ομάδα που μου έδωσε τη μεγαλύτερη ελευθερία να αναπτύξω το ταλέντο μου».
Τι συμβουλή δίνει σε ένα παιδί που θέλει να αγωνιστεί ως “δεκάρι” σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει αρκετά: «Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος μπορεί να προσαρμοστεί. Το ποδόσφαιρο του παρελθόντος δεν θα επιστρέψει. Το σημερινό ποδόσφαιρο δίνει περισσότερο έμφαση στην τακτική και ένας παίκτης που θέλει να αγωνίζεται στη θέση αυτή πρέπει να προσαρμοστεί σε αυτό».
Τι θα έλεγε αν μπορούσε στον Τζιοβάνι της πρώτης ημέρας του στον Ολυμπιακό: «Να δίνεις πάντα τον καλύτερό σου εαυτό».
Για το γιατί πιστεύει ότι δέθηκε τόσο πολύ με τον κόσμο του Ολυμπιακού: «Δεν το φανταζόμουν ότι οι φίλαθλοι μετά από τόσα χρόνια θα λένε το όνομά μου. Είναι εντυπωσιακό, αλλά όπως είπα, όταν ο Θεός σε στέλνει κάπου προετοιμάζει τα πάντα. Επιστρέφω ύστερα από τόσο καιρό και ο κόσμος εξακολουθεί να ταυτίζεται μαζί μου. Νομίζω ότι τους λείπει εκείνο το ποδόσφαιρο που παίζαμε».
Για το αν υπάρχει μια ιστορία ή συνάντηση με φίλο του Ολυμπιακού που τον συγκίνησε περισσότερο: «Δεν έχω κάποια μεμονωμένη ιστορία. Αυτό που μας συγκινεί όλους είναι οι τίτλοι και οι νίκες στα ντέρμπι. Αυτό θέλει ο κόσμος, να μπορεί να χαρεί αυτές τις στιγμές. Τους ευχαριστώ όλους τους φιλάθλους και θα είναι πάντα στην καρδιά μου».
Για το τι είναι αυτό που τον κάνει να επιστρέφει συχνά στην Ελλάδα αλλά και το αγαπημένο του μέρος: «Οι φίλοι μου με κάνουν να επιστρέφω. Δεν έχω κάποιο αγαπημένο μέρος. Όλα μου αρέσουν και όπου έχω πάει ήταν υπέροχα. Ο πολιτισμός, το φαγητό, όλα είναι υπέροχα».
Ποιες ελληνικές γεύσεις του αρέσουν: «Η χωριάτικη σαλάτα, τα παϊδάκια και το χταπόδι στα κάρβουνα».
Τι σημαίνουν για εκείνον πλέον η Ελλάδα και οι Έλληνες: «Είναι η οικογένειά μου και ένας λαός που έμαθα να αγαπώ».
Για το πώς θα ήθελε να τον θυμούνται οι επόμενες γενιές που δεν τον πρόλαβαν ως παίκτη: «Ως έναν καλό άνθρωπο, με καλό χαρακτήρα».
Για το ποιον αγώνα θα ήθελε να ξαναζήσει με την ερυθρόλευκη φανέλα: «Θα διάλεγα τον αγώνα με τη Γαλατασαράι, όπου συχνά με ρωτάνε για εκείνο το γκολ που πέτυχα εκεί και τους αρέσει πολύ».
Για το αγαπημένο του γκολ με τον Ολυμπιακό: «Σίγουρα είναι ένα αυτό με τη Γαλατασαράι, αλλά είναι κι άλλα, όπως με τον ΠΑΟΚ και τη Ρεάλ Μαδρίτης».
Για το τι σημαίνει για εκείνον η φανέλα με τον αριθμό “10”: «Είναι ένας αριθμός με ιδιαίτερο συμβολισμό στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Είχα τη δυνατότητα να τον έχω σε πολλές ομάδες και κυρίως εδώ και είμαι πολύ ευτυχισμένος για αυτό».
Για το ποιος συμπαίκτης τον καταλάβαινε περισσότερο μέσα στο γήπεδο: «Σίγουρα ο Ριβάλντο γιατί τον είχα συμπαίκτη και στην Μπαρτσελόνα και στην εθνική Βραζιλίας και είχα τη χαρά να μοιραστώ όμορφες στιγμές μαζί του και στον Ολυμπιακό».
Με ποιον παίκτη είχε την πιο στενή σχέση εκτός γηπέδου στον Ολυμπιακό: «Με τον Νέρι Καστίγιο».
Για το ποιος ήταν ο πιο αστείος και ο πιο αυστηρός στην ομάδα: «Ο πιο αστείος νομίζω ήταν ο Ζε Ελίας και ο πιο απαιτητικός ήταν ο Κριστιάν Καρεμπέ».
Για την κατάκτηση του Youth League από τους νέους του Ολυμπιακού: «Είναι πάντα σημαντικό για τους νέους να κατακτούν τίτλους, γιατί τους δίνει εμπειρία και κίνητρο και όταν φτάσουν στην πρώτη ομάδα να έχουν ήδη ζήσει τελικούς, ώστε όταν φτάσουν στην πρώτη ομάδα να έχουν ήδη ζήσει τελικούς. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά. Είναι πάντα σημαντικό να κατακτάς τίτλους στην πορεία της καριέρας σου».
