Τώρα που «έπεσε» λίγο ο θόρυβος για τις περίφημες δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις, σκεφτόμουν αν η ίδια πραγματικά πιστεύει ότι ήταν μία άστοχη τοποθέτηση ή αν πίσω από τις κλειστές πόρτες αναφωνεί: «μπίνγκο! Πέτυχα το στόχο μου!»
Στοιχηματίζω στο δεύτερο, παρακολουθώντας τόσο καιρό την στρατηγική της.
Ο Τραμπ «πουλάει», και αν «πουλούσε» ακόμη ο Τσε Γκεβάρα, δεν θα παραξενευόμουν αν βροντοφώναζε: «Hasta la victoria siempre» (μέχρι τη νίκη – για πάντα)!
Όχι ότι την εκφράζει η αριστερά, αλλά έτσι «για τις ψήφους ρε γαμώτο».
Οι απόψεις της πρώην Προέδρου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών να μπει το θέμα των αμβλώσεων σε δημόσια διαβούλευση, ευθέως τη συνδέει με τους εγχώριους θαυμαστές του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος στα τέλη του 2025 «πάγωσε» πιστώσεις στην υγεία για την πραγματοποίηση αμβλώσεων.
Όσο και αν «λοιδορήθηκε» για αυτά τα λεγόμενα της, για ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματος τους εδώ και σαράντα χρόνια, το κοινό που φλερτάρει πολλές φορές με την ακροδεξιά, την αποθέωσε.
Ακόμη και όταν μίλησε για διαστρέβλωση των δηλώσεων, υπεραμύνθηκε των απόψεων της και δεν «τις πήρε πίσω».
Κι αυτό γιατί δεν επρόκειτο για μία «μπαρούφα».
Οι απόψεις αυτές έχουν βαθύ ιδεολογικό υπόβαθρο, με εθνικιστικές, θρησκευτικές κ.α. πτυχές, που τώρα που η κ. Καρυστιανού αποφάσισε να μπει στην κεντρική πολιτική σκηνή, αρχίζουν να «ξεδιπλώνονται».
«Είναι τόσο μεγάλος ο φόβος που πριν ακόμα ανακοινώσουμε τις θέσεις μας, όλοι έπεσαν πάνω μας να μας φάνε» δήλωσε το πρωί της Παρασκευής (23-01-2026), με ένα αυτάρεσκο ύφος, έξω από τα δικαστήρια της Λάρισας, όπου ξεκίνησε επιτέλους η δίκη για τα πολυσυζητημένα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας.
Η εποχή που η κ. Καρυστιανού αντιμετωπιζόταν από σύσσωμη την κοινωνία ως «η μάνα των Τεμπών», η μάνα που βγήκε μπροστά εκπροσωπώντας την πλειοψηφία των συγγενών, για να διεκδικήσει το δίκιο όλων για το άδικο χαμό των αγαπημένων τους, έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Πέρασε από τη στιγμή που μας ξανασυστήθηκε, αυτή τη φορά ως επίδοξη πολιτική ηγέτης.
Επιλογή που επικρίθηκε από συγγενείς θυμάτων των Τεμπών, που εκτιμούν ότι «εργαλειοποίησε» τον ιερό αγώνα τους για την αλήθεια και την απόδοση ευθυνών, για ίδιον όφελος.
Θα πετύχει η κ. Καρυστιανού τον στόχο της να μπει στη Βουλή;
Αυτό είναι ένα άλλο θέμα και θα το κρίνει ο ελληνικός λαός με την ψήφο του.
Είναι νομίζω ανόητο να σπεύσει κανείς να αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο – όταν οι δημοσκοπήσεις μάλιστα τη δείχνουν, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, να έχει απρόσμενη δυναμική – ή να στοιχηματίσει για το πόσο θα «ανακατέψει» την πολιτική «τράπουλα».
Πόσο μάλλον, που ακόμη δεν έχουμε ακούσει τις προγραμματικές της θέσεις για ένα σύνολο θεμάτων… Από τη θέση της Ελλάδας στην Ε.Ε., τα ελληνοτουρκικά και τη Συμφωνία των Πρεσπών έως και άλλα μείζονα κοινωνικά και οικονομικά θέματα.
Αυτό όμως που εκτιμώ πως είναι βέβαιο, είναι ότι όσο και αν κάποιοι κρίνουν αυστηρά τη στρατηγική προσέγγισης των ψηφοφόρων από την πρώην Πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων, τα Τέμπη «αγγίζουν» την κοινωνία. Στα Τέμπη οι πολίτες βλέπουν τον αβάσταχτο πόνο των ανθρώπων που έχασαν τα λατρεμένα τους πρόσωπα – και ο άδικος χαμός τους πάντα θα είναι μια «γροθιά» στο συλλογικό υποσυνείδητο – αλλά βλέπουν και τις χρόνιες παθογένειες τόσο του κράτους, όσο και του πολιτικού συστήματος.
Ας το κρατήσουμε αυτό…!
