Ένα μπρα ντε φερ από απόσταση παίχτηκε ανάμεσα στον πρώην υφυπουργό Εξωτερικών επί κυβέρνησης Καραμανλή, Γιάννη Βαληνάκη, και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Μαρινάκη, ο οποίος προφανώς δεν εξέφρασε «προσωπικές απόψεις» αλλά είχε την έγκριση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Αμφότεροι χρησιμοποίησαν σκληρή γλώσσα με αφορμή την εξωτερική πολιτική για την Λιβύη, αλλά και σε μια γενικότερη ανασκόπηση από τα χρόνια της διακυβέρνησης Καραμανλή έως σήμερα. Στην ουσία η κόντρα αυτή ήταν Καραμανλή – Μητσοτάκη του πρώην πρωθυπουργού με τον νυν, με ότι συνεπάγεται για τη ΝΔ.
Rebranding
Το rebranding δεν συνδέεται πάντα με τη δημιουργία κόμματος. Έχει σχέση με την απόπειρα παρέμβασης ή και αλλοίωσης της ιστορίας και βέβαια την υστεροφημία. Η «εξωτερική πολιτική της ακινησίας» είναι ένα βαρίδι του Καραμανλή. Δεν είναι τυχαίο ότι λίγες ημέρες μετά την ιστοσελίδα karamanlis.gr όπου ανέβηκε πλούσιο υλικό (ομιλίες, βίντεο, παρεμβάσεις) από την πολιτική καριέρα του πρώην πρωθυπουργού, ήρθε η ανάρτηση μέσω των social media του Γιάννη Βαληνάκη με τον οποίο τους συνδέει και προσωπική φιλία.
«Μαθήματα»
Ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών επιχείρησε να αναδείξει την «ολοκληρωμένη» εξωτερική πολιτική της διακυβέρνησης Καραμανλή για οριοθετήσεις με Λιβύη, Αίγυπτο και Αλβανία και τις διαπραγματεύσεις που έκανε ο ίδιος προσωπικά, των οποίων τα αποτελέσματα αμφισβήτησε ευθέως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ταυτόχρονα έβγαλε στη σέντρα την κυβέρνηση Μητσοτάκη. «Προκαλούν τη νοημοσύνη οι… διαβεβαιώσεις ότι το νέο χαστούκι απ’την Λιβύη αποτελεί “πάγια θέση” της και “δεν παράγει έννομα αποτελέσματα”» ανέφερε ο Βαληνάκης για το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. «Η συνέχιση της τρέχουσας πολιτικής οδηγεί σε μια Ελλάδα εγκλωβισμένη στα 6νμ. με μηδενική ΑΟΖ και μια ενοποιημένη «γαλάζια πατρίδα» από Τουρκία – Λιβύη – Κατεχόμενα σε βάρος του Ελληνισμού» τόνισε στην ανάρτηση του. Έδωσε και «μαθήματα».
Επί του πεδίου
Επέκρινε την κυβέρνηση Μητσοτάκη ότι δεν αντέδρασε «στο πεδίο», «όταν οι τουρκικές φρεγάτες εκδίωξαν τα ναυλωμένα από εμάς ξένα ερευνητικά σκάφη». Την επέκρινε, δηλαδή, διότι δεν έκανε πόλεμο. «Δεν επιχειρήσαμε καν να επεκτείνουμε με τους Αιγύπτιους μέχρι το Καστελόριζο
την Συμφωνία μερικής οριοθέτησης με την Αίγυπτο» πρόσθεσε αν και ως υφυπουργός Εξωτερικών θα έπρεπε να γνωρίζει ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση η Αίγυπτος να το δεχόταν ή να το δεχθεί – το γνωρίζει και ένας πρωτοετής φοιτητής στις Διεθνείς Σχέσεις – λόγω της πολυπλοκότητας των σχέσεων της με την Τουρκία.
Η απάντηση
Ο Παύλος Μαρινάκης χρησιμοποίησε πιο σκληρή γλώσσα από ποτέ. «Εκτός τόπου και χρόνου» χαρακτήρισε την σχετική κριτική που γίνεται. Αναφέρθηκε στα αποτελέσματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, στην επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, στην υπογραφή (μερικής) ΑΟΖ με την Αίγυπτο, στην υπογραφή ΑΟΖ με την Ιταλία. στην μεγαλύτερη αύξηση εξοπλιστικών που έγινε ποτέ. «Καταφέραμε και κατοχυρώσαμε με τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, με τη σφραγίδα της Ευρώπης, τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας» τόνισε. «Φέραμε την Exxon φέρνουμε τη Chevron. Προχθές μίλησε ο κ. Παπασταύρου με την επικεφαλής. Όλα προχωράνε κανονικά».
Αιχμές
Έκανε ένα ακόμη βήμα αποδόμησης της εξωτερικής πολιτικής τόσο της κυβέρνησης Καραμανλή όσο και της κυβέρνησης Σαμάρα. Όλα στη ζωή είναι συγκρίσεις, κατά τον κ. Μαρινάκη. «Σας είπα πράγματα, τα οποία έχει κάνει η Ελλάδα επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη και δεν έγιναν για τα 45 από τα 51 χρόνια της μεταπολίτευσης» τόνισε. «Σε 6 έγιναν όσα δεν έγιναν σε 45». «Ποια κυβέρνηση πέτυχε έστω και ένα από αυτά;» αναρωτήθηκε.
Η καλύβα και ο ουρανοξύστης
Ο Παύλος Μαρινάκης προχώρησε σε μια ακόμη σύγκριση που δεν θα κάνει να αισθανθεί καλά ούτε το καραμανλικό ούτε το σαμαρικό στρατόπεδο. «Είναι κάποιος, ο οποίος για μια οικογένεια δεν έφτιαξε ούτε καλύβα» δήλωσε. «Και αναφέρομαι στις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ κτλ., στην αντιπολίτευση» συνέχισε. «Και ήρθαμε εμείς, για τη χώρα μας, και φτιάχνουμε ένα στέρεο κτίριο, έχουμε φτάσει μέχρι τον δέκατο όροφο και μας κουνάνε το δάχτυλο αυτοί που δεν έκανε ούτε καλύβα, ότι δεν το κάναμε ουρανοξύστη. Αυτή είναι η πραγματικότητα». Άσχημο διαζύγιο δίχως γυρισμό από όλες τις πλευρές είναι αυτό. Το ερώτημα είναι που θα φτάσει αυτός ο γαλάζιος εμφύλιος κορυφής σε μια περίοδο που η κυβέρνηση δέχεται βολές πανταχόθεν.
Το… κόμμα Σαμαρά
Μπορεί η «Κίνηση των 91» με τους Μάζη, Μελετόπουλο κ.α. να έδωσε συνέντευξη τύπου για να καλέσει τους πρώην πρωθυπουργούς Καραμανλή
και Σαμαρά να βγουν μπροστά και να δημιουργήσουν ένα νέο πολιτικό φορέα, αλλά δεν άφησε κάποιον διακριτό απόηχο. Συνεργάτες του Κώστα Καραμανλή θύμισαν την πάγια θέση του που είναι «δεν εμπλέκεται ούτε θέλει να τον εμπλέκουν». Συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά δήλωσαν «ουδέν σχόλιο».
Δημοσκοπήσεις
Όμως, ας μην εκπλαγούμε εάν ο πρώην πρωθυπουργός από τον Σεπτέμβριο βγει προς τα έξω για να κλείσει το μάτι στηρίζοντας τους «91», ώστε να δοθεί αφορμή για μετρήσεις ενός κόμματος Σαμαρά. Εάν δώσουν κάποια ποσοστά εισόδου στη Βουλή, φαίνεται ότι θα προχωρήσει σε νέο κόμμα, όπως εκτιμούν βουλευτές της ΝΔ. Αν όχι απλώς θα συνεχίσει τον πόλεμο με τον Μητσοτάκη, τονίζουν.
Ανακαίνιση
Ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση του Μαξίμου, στον χώρο υποδοχής και στο πρωθυπουργικό γραφείο. Η αρχιτεκτονική της διακόσμησης έδωσε έμφαση στο στοιχείο της φύσης. Ο επισκέπτης ξεχωρίζει το Δένδρο του Παύλου, ένα κομψοτέχνημα. Με επιρροές από Ιαπωνία, δύο μεγάλες ζωγραφιές σε λινό ύφασμα, συνθέτουν μια εγκατάσταση, και δείχνουν ένα απέραντο δάσος. Είναι έργο του Γιώργου Σταματάκη. Στον ίδιο τοίχο, υπάρχει μπροστά από τους πίνακες ένα τραπέζι από συνθετική ρητίνη που επιτρέπει το φως να εισχωρήσει και να αλλάζει χρώματα. Είναι έργο των Objects of common interest. Σε άλλον τοίχο στο σαλόνι υποδοχής ένα μεγάλο κέντημα της Γαλανάκη, αναπαριστά την αρπαγή της Ευρώπης. Στο λευκό σαλόνι το τραπέζι είναι της Βάνας Ξένου, μαθήτριας του Μώραλη. Ένα γλυπτό τοίχου είναι της εικαστικού Λίντα Μπένγκλις.
Πρωθυπουργικό γραφείο
Στο γραφείο του πρωθυπουργικού γραφείου ξεχωρίζουν πίνακας του Μώραλη αλλά και του μοναδικού ζωγράφου του αφαιρετικού εξπρεσιονισμού Θεόδωρου Στάμου, έργα του Στέλιου Φαϊτάκη και ο Άγιος Γεώργιος του Κόντογλου. Τα έργα που εκτίθενται, το Μαξίμου τα δανείζεται από μουσεία και γκαλερί για συγκεκριμένο χρόνο.
