Αν κάποιοι ξέρουν από υπερπαραγωγές και εντυπωσιακά σκηνικά, αυτοί είναι οι Αμερικάνοι. Και αυτό αποδείχθηκε για άλλη μια φορά με την επιλογή της Πνύκας από τον υπουργό Εξωτερικών της κυβέρνησης, Τραμπ, Μάρκο Ρούμπιο.
Ήταν, όπως λένε οι συνάδελφοι του αθλητικού ρεπορτάζ, «πάρε, βάλε».
Ένας λόφος, ένα εμβληματικό μνημείο της ανθρωπότητας στο φόντο, η Ακρόπολη άρα το ιδανικό σκηνικό για να περάσει ο οποιοσδήποτε το μήνυμά του.
Στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο.
Ανεξάρτητα από αυτά που είπε και τη χρονική στιγμή που τα είπε, σκεφτόμουν ότι αυτό το μέρος, η Πνύκα, έχει μείνει παντελώς αναξιοποίητο από εμάς τους ίδιους που το έχουμε και στα πόδια μας, βρε αδερφέ.
Το πολιτικό προσωπικό της χώρας το έχει «χρησιμοποιήσει» ελάχιστες φορές σε αντίθεση με τους προγόνους μας. Θα μου πεις, «τι ήθελες κυρά μου να επανέλθει η εκκλησία του δήμου;»
Απαντώ: όχι βέβαια. Αλλά σκέφτομαι, ότι εκτός από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, μόνο ο Εμανουέλ Μακρόν, ο Μπαράκ Ομπάμα (που φοβήθηκε λέει να εκτεθεί τελικά για λόγους ασφαλείας και δεν μίλησε από εκεί) και ο Μάρκο Ρούμπιο είπαν: «αυτός είναι ο ιδανικός χώρος για να τα πω».
Κατά σύμπτωση, σαν σήμερα 8 Οκτωβρίου του 1838 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εκφώνησε στις 10 το πρωί μια ομιλία από τον λόφο της Πνύκας που ήταν και η πνευματική παρακαταθήκη του.
Και μπορεί να μην είχε τετρακάμερο και κάμερα – γερανό όπως είχε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την ομιλία του Ρούμπιο, όμως μαθεύτηκε από στόμα σε στόμα ότι ο Γέρος του Μωριά θα μιλούσε από εκεί και μαζεύτηκε κόσμος πολύς.
Και ο Κολοκοτρώνης μίλησε για την αρχαία Ελλάδα και τις παρακαταθήκες της και για την θρησκεία μίλησε και για τους Οθωμανούς μίλησε αλλά και για την Ευρώπη.
Η ιστορία κάνει κύκλους και κάποια πράγματα μένουν στην θέση τους αιώνες, όπως ο λόφος της Πνύκας και ο Παρθενώνας και διατηρούν το νόημα και την βαριά τους ιστορία. Απλά κάποιοι εδώ κάνουν πως δεν τα βλέπουν.