Η ταχύτατη πτώση των (δολαριακών) τιμών του χρυσού δικαιολογημένα έχει θέσει πολλά ερωτηματικά για το κατά πόσο τελικά είναι ασφαλές… καταφύγιο τον τελευταίο χρόνο. Και ειδικά μετά την πρωτοφανή άνοδο της τιμής του πάνω από τα 5600 δολάρια μόλις πριν λίγο καιρό.
Σήμερα έχει προσγειωθεί σε τιμές που μόλις και μετά βίας κινούνται πάνω από τα 4200 δολάρια. Σε ευρώ, η πτώση αυτή δεν είναι τόσο μεγάλη βέβαια, με την χρυσή λίρα να παραμένει πολύ κοντά στα 1000 ευρώ, καθώς το ευρώ έχει «διολισθήσει» στα 1,15 δολάρια από τα 1,17 που βρισκόταν μέχρι πριν λίγο καιρό, όταν οι βόμβες δεν είχαν αρχίσει ακόμα να πέφτουν και η αναταραχή με τους δασμούς ήταν ακόμα το βασικό θέμα συζήτησης στις αγορές.
Το ερώτημα σήμερα, κατά συνέπεια, είναι αν αυτό που άρχισε μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία το 2022 και έστειλε τον χρυσό πάνω από τα 5500 δολάρια τελείωσε… το 2026, με τον πόλεμο στον Κόλπο.
Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, που μετά την πρώτη έκπληξη που προκάλεσε η μεγάλη πτώση και η αμφισβήτηση για το αν ο χρυσός έχει πάψει να είναι το … καταφύγιο, έχει αρχίσει να αναδύεται στις αναλύσεις των αρμόδιων οικονομικών μέσων. Και είναι, πως αυτό που «ξεφούσκωσε», δεν είναι η αξία του χρυσού σαν καταφύγιο, αλλά η επιβεβαίωση ότι ο ρόλος του καταφυγίου έχει επιβεβαιωθεί και μάλιστα έμπρακτα. Όχι βέβαια με αυτά τα λόγια, αλλά λίγο διαφορετικά…
Οι πλέον ψύχραιμοι αναλυτές αναγνωρίζουν ότι το μεγάλο «ξεπούλημα» του χρυσού στην βασική του συνιστώσα, δεν είναι παρά η αντίστροφη εικόνα της ανάγκης των επενδυτών να ρευστοποιήσουν διαθέσιμες αξίες που συσσωρεύτηκαν στην ραγδαία άνοδο του χρυσού τους τελευταίους μήνες, προκειμένου να αντιμετωπίσουν ανάγκες χρηματοδοτικής κάλυψης «ανοιγμάτων» που δημιουργήθηκαν σε όλα σχεδόν τα άλλα επενδυτικά assets, ακόμα και τα πλέον σίγουρα όπως τα κρατικά ομόλογα…
Με απλά λόγια ο χρυσός με την τεράστια άνοδό του πρόσφερε στους επενδυτές «αξίες» ικανές να κλείσουν τις τρύπες και τα margin calls σε όλα τα μέτωπα της αγοράς μαζί και στην ρηξικέλευθη περιοχή των AI… Σε όσους βέβαια τον είχαν ακολουθήσει στην ανοδική του πορεία.
Στις 2 Φεβρουαρίου από τις γραμμές των Οικονοκλαστικών προειδοποιούσαμε πως η άνοδος του χρυσού είναι κάτι που θα προσφέρει «λύσεις» σε μεγάλες αναταραχές (τότε δεν υπήρχε ακόμα ο πόλεμος στο Ιράν, αλλά φαινόταν ότι… έρχεται) και η «αφαίμαξη» αυτής της συσσώρευσης αξίας θα στείλει την τιμή του χρυσού πολύ χαμηλότερα… προσωρινά.
Σημειώναμε τότε ότι βασικός αγοραστής χρυσού των τελευταίων ετών, οι Κεντρικές Τράπεζες θα αποφύγουν να εμπλακούν εμφανώς σ’ αυτή την πτώση η οποία θα «φρενάρει» ίσως πολύ κοντά στα 4000 δολάρια.
Για να συμπληρώσουμε ότι αυτή η πτώση θα ξαναγυρίσει προς τα πάνω πολύ πριν από το τέλος του 2026 για να ξεπεράσει και πάλι τα 5000 δολάρια.
Η «λογική» αυτής της πρόβλεψης είναι σαφής και μάλλον προφανής.
Ο χρυσός ως τελευταίο «καταφύγιο» πραγματικής αξίας, από τις 15 Αυγούστου του 1971, είναι ασφαλώς ισχυρότερος από το δολάριο και τις συνέπειες από τις ενδιάμεσες γεωπολιτικές ή νομισματικές του περιπέτειες. Και από τις γενικευμένες δηλαδή επιφυλάξεις όσο αφορά το κατά πόσο μπορεί να συνεχίσει να παραμένει (το δολάριο) το ισχυρότερο συναλλαγματικό αποθεματικό νόμισμα.
Ότι δηλαδή και να συμβεί – μπορούμε τώρα να πούμε – στον πόλεμο του Κόλπου που μπαίνει στην 4η και πλέον κρίσιμη εβδομάδα του.
Ότι και αν κάνουν οι Κεντρικές Τράπεζες (η Fed ανακοίνωσε ήδη ότι απελευθερώνει 200 δις για τις τράπεζες στις ΗΠΑ για να τις γλυτώσει από επερχόμενες αναταράξεις) με τα επιτόκια και την νομισματική ποσοτική χαλάρωση, ή ακόμα χειρότερα από τον σιωπηρό και ακήρυκτο νομισματικό πόλεμο μεταξύ τους…
Γιατί; Γιατί από όλο το σκηνικό του πολέμου, θερμού, οικονομικού και νομισματικού, που βρίσκεται σε εξέλιξη όχι μόνο στον Κόλπο αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη πλέον, δύο στοιχεία, το χρέος και ο πληθωρισμός, είναι αδύνατο να ελεγχθούν με τα «παλιά εργαλεία» ως προς τις οικονομικές και πολιτικές τους συνέπειες από τις Κεντρικές Τράπεζες και τις Κυβερνήσεις.
Σ’ αυτό το «περιβάλλον», τόσο οι οικονομίες όσο και οι Κεντρικές Τράπεζες μπορούν να βασισθούν μόνο σε πραγματικές «αξίες». Και αυτές βρίσκονται μόνο στον χρυσό σαν το «μέσο» που μπορεί να εκφράσει χωρίς αμφισβήτηση αυτές τις «αξίες», είτε αυτές είναι πρώτες ύλες, είτε τρόφιμα, είτε τεχνολογία.
Στα Οικονοκλαστικά στις 2.2.2026 σημειώναμε επίσης ότι σ’ αυτή την νέα άνοδο των τιμών του ο χρυσός, πριν κλείσει το 2026, θα έχει μια πορεία που θα είναι… μοναχική.
