Πριν από περίπου ένα μήνα «μάθαμε» από τον αμερικανό πρόεδρο οτι η απόφασή του να προχωρήσει σε μία εκεχειρία με το Ιράν μετά από τις αλλεπάλληλες επιθέσεις ένθεν – κακείθεν, ήταν αποτέλεσμα της ανάγκης να αποφευχθεί μία διεθνής ύφεση.
Φάνηκε… πειστικό επιχείρημα, δεδομένου του τι συνέβαινε με το πετρέλαιο, παρά το γεγονός ότι η πλειονότητα των διπλωμάτων «διάβασε» την απόφαση εκείνη σαν μία ομολογία ήττας την οποία μάλιστα ορισμένοι συνέκριναν με εκείνη της αποχώρησης κακήν κακώς από το Βιετ Νάμ το 1975.
Σήμερα ένα περίπου μήνα μετά, δηλαδή ενώ έχει εξαντληθεί το ένα τρίτο του προβλεπόμενου χρόνου της εκεχειρίας, αυτή – η εκεχειρία – μόνο εκεχειρία δεν είναι στο πεδίο, καθώς την ίδια στιγμή οι αλλεπάλληλες επιθέσεις ένθεν κακείθεν έχουν τινάξει και πάλι τις τιμές του πετρελαίου στον αέρα, επαναφέροντας τα δεδομένα σε επίπεδα χειρότερα από εκείνα που ήταν πριν ένα μήνα.
Γιατί; Γιατί ήδη για να φτάσουμε μέχρι εδώ έχουν, από πλευράς χειρισμών, εξαντληθεί οι δυνατότητας των προσδοκιών για μία πραγματική εκεχειρία και ταυτόχρονα έχουν αρχίσει να φτάνουν στα όριά τους οι δύο κινήσεις από ΗΠΑ και Κίνα που είχαν στην πραγματικότητα επιτρέψει να συγκρατηθεί η άνοδος της τιμής του πετρελαίου.
Αυτό που σιωπηρά συμβαίνει, αλλά κανείς δεν το συνυπολογίζει όσο πρέπει, είναι ότι οι τιμές του πετρελαίου έχουν συγκρατηθεί στο επίπεδο αυτό όχι χάρη στη αυτοσυγκράτηση των αγορών, αλλά χάρη στην απελευθέρωση ενεργειακών αποθεμάτων από τις ΗΠΑ και κυρίως χάρη στην σιωπηρά κατακόρυφη μείωση της ζήτησης από την Κίνα η οποία «λειτουργεί» εδώ και ένα μήνα τροφοδοτούμενη βασικά από τα στρατηγικά της αποθέματα τα οποία είναι τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Η μόνη πλευρά που ήταν και παραμένει έρμαιο των αποφάσεων των άλλων είναι η Ευρώπη η οποία – για να έχουμε μία πραγματική εικόνα – όχι μόνο βλέπει τις πηγές πρόσβασης και τροφοδοσίας της να μειώνονται, αλλά ακόμα χειρότερα έχει υποχρεωθεί να αυξήσει τους τελευταίους μήνες στις εισαγωγές πετρελαίου από τον ρωσικό σταθμό Yamal (καμία σχέση με τον Λαμίν Γιαμάλ που διέλυσε την Γαλλία) στην Σιβηρία…
Τι θα συμβεί από δω και πέρα, ανεξάρτητα από το αν θα αλλάξει και πάλι γνώμη ή όχι ο κ. Τράμπ για το 20% στο διερχόμενο από τα στενά του Ορμούζ πετρέλαιο;
Οι εκτιμήσεις των αναλυτών συγκλίνουν πλέον στο ότι η συμπίεση των στρατηγικών αποθεμάτων των ΗΠΑ έχει φτάσει σε σημείο που να μη μπορεί να συνεχίσει μία τέτοια κίνηση. Ταυτόχρονα θεωρείται πλέον ως εξαιρετικά πιθανό καθώς ο χρόνος τρέχει προς τις ενδιάμεσες εκλογές και οι τιμές στα βενζινάδικα συνεχίζουν να αυξάνονται, να έχουμε μία απόφαση της Ουάσιγκτον για διακοπή ή έστω σταδιακό περιορισμό της συνέχισης της διάθεσης στις αγορές από τα στρατηγικά αποθέματα των ΗΠΑ προκειμένου να συγκρατηθούν οι εσωτερικές τιμές.
Και με την Κίνα, τι θα συμβεί με την Κίνα; Εδώ οι εκτιμήσεις κινούνται μεταξύ δύο εκδοχών. Η μία «λέει» ότι η Κίνα θα συνεχίσει να καταναλώνει από τα γιγάντια αποθέματά της για τουλάχιστον τους επόμενους ένα – δύο μήνες.
Η άλλη εκδοχή “λέει” ότι είναι πολύ πιθανό να θελήσει να δοκιμάσει τις αντοχές τόσο των ΗΠΑ όσο κυρίως της Ευρωζώνης, επιστρέφοντας στις αγορές με την γιγάντια δική της “ζήτηση”, στέλνοντας τις τιμές του αργού σε πρωτοφανή ύψη…
Αν συμβεί κάτι τέτοιο προφανώς οι μεν ΗΠΑ θα περιχαρακωθούν στην δική τους παραγωγή περιορίζοντας τις εξαγωγές – το έχουν άλλωστε ξανακάνει – προκειμένου να συγκρατήσουν τις εσωτερικές ενεργειακές τιμές.
Αλλά η Ευρώπη θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια νέα ενεργειακή κρίση όχι μόνο επάρκειας τροφοδοσίας αλλά και ύψους τιμών που δεν θα μπορεί να πληρώσει ο ευρωπαίος πολίτης.
Δηλαδή πληθωρισμός τιμών, αναγκαστική πτώση της κατανάλωσης, κ.λ.π.
Κάτι χειρότερο από αυτό που αποκαλούμε στασιμοπληθωρισμό.
Το παράδοξο της υπόθεσης αυτής είναι ότι η Ευρωζώνη ενώ έχει φτάσει στο σημείο – πριν συμβούν όλα αυτά – να αυξάνει τις αγορές του «απαγορευμένου» από τις κυρώσεις αργού πετρελαίου από την Σιβηρία, συνεχίζει να τροφοδοτεί – όσο μπορεί – την Ουκρανία με πυραύλους που καταστρέφουν διυλιστήρια σε ρωσικό έδαφος…
Αυτός λίγο πολύ είναι ο παραλογισμός που ζούμε στην Ε.Ε. τα τελευταία 24ωρα. Και κατα πως φαίνεται θα συνεχίσουμε να «ζούμε» και τα επόμενα «πληρώνοντας» τις αναπόφευκτες συνέπειες.
* Τα Οικονοκλαστικά ενημερώνουν τους αναγνώστες μας οτι λόγω διακοπών θα ανανεώνονται κάθε δεύτερη ημέρα (Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή) και δεν θα διακόψουν την δημοσίευσή τους, όπως άλλωστε και το 2025.
