Μεταξύ προσδοκιών και …πραγματικότητας η απόσταση συνήθως είναι μεγάλη, αλλά ακόμα και όταν είναι μικρότερη, είναι σε κάθε περίπτωση «επισφαλής».
Αυτό εύκολα μπορεί να το ισχυριστεί κανείς για τα όσα συμβαίνουν με τις τιμές των καυσίμων, σε συνδυασμό με τα όσα ακούμε για τις κατά καιρούς προσδοκίες εξελίξεων, όπως αυτές των τελευταίων ημερών, όσον αφορά τα Στενά του Ομούζ.
Τώρα, μετά τις τελευταίες αμερικανικές δηλώσεις, οι προσδοκίες για μια ειρηνευτική συμφωνία, έστω και προσωρινή, έχουν για πολλοστή φορά, ίσως την 21η φορά, προκαλέσει πτώση των τιμών του πετρελαίου με το βαρέλι να κινείται κάτω από το όριο των 80 δολαρίων το βαρέλι.
Πόσο θα κρατήσει αυτό κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει, καθώς μία οποιαδήποτε κινούμενη συστοιχία ντρόουνς, μπορεί να το αναιρέσει ανά πάσα στιγμή.
Ας υποθέσουμε όμως ότι αυτή την φορά θα υπάρξει μία βάση πιο σταθερή για τις προσδοκίες ειρήνευσης στα Στενά του Ορμούζ. Και ότι σε λίγα 24ωρα δεν θα ξαναβρεθούμε σε μία κατάσταση που θα βλέπουμε την βενζίνα στα πρατήρια να κινείται με σταθερότητα πάνω από τα 2 ευρώ.
Πόσο «πραγματικό» μπορεί να… γίνει αυτό;
Η απάντηση για το ερώτημα αυτό, αν επιμένουμε να ήμαστε ψύχραιμοι όσο αφορά την πραγματικότητα, για την Ευρώπη, είναι διαφορετική από τον υπόλοιπο κόσμο. Και όταν λέμε διαφορετική, εννοούμε χειρότερη. Ας υποθέσουμε ότι κάποιο είδος εκεχειρίας τελικά τίθεται σε ισχύ στα Στενά του Ορμούζ. Τι σημαίνει αυτό; Κατ’ αρχήν σημαίνει ότι θα πάρει λίγο χρόνο για να καθοριστεί το «πως» και με «ποιους» οικονομικούς όρους θα περνάει το πετρέλαιο και τα φορτία των λιπασμάτων από τα Στενά. Και αυτός ο χρόνος υπολογίζεται από έξι μήνες μέχρι 18 μήνες. Και αυτός ο τρόπος όποιος και αν είναι, θα είναι «ακριβότερος» για πολλούς λόγους. Ο ένας είναι τα ασφάλιστρα των φορτίων που έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, ο άλλος είναι τα διόδια, όπως και αν αυτά οριστικοποιηθούν. Ο τρίτος είναι ο χρόνος για την αποκατάσταση της ασφαλούς διέλευσης, όσον αφορά στις νάρκες, τα ναυάγια κλπ. Με άλλα λόγια θα χρειαστεί «χρόνος» για να αποκατασταθεί η ροή που σημαίνει λιγότερη ροή, ακριβότερο εμπόρευμα.
Σύμφωνα με τις υπάρχουσες εκτιμήσεις από τον Φεβρουάριο μέχρι σήμερα έχουν «χαθεί» περί τα 3 δις βαρέλια πετρελαίου από την τροφοδοσία της περιοχής… Αυτός που θα το πληρώνει λοιπόν ακριβότερα είναι αυτός που το έχει ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλον, για πετρέλαιο, φυσικό αέριο, λιπάσματα, δηλαδή οι χώρες της Ε.Ε.
Για την Ε.Ε. όμως η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη από ότι για τους άλλους «πελάτες» της περιοχής, καθώς στο μεταξύ έχει να αντιμετωπίσει την αύξηση της δυσκολίας τροφοδοσίας με ορυκτά καύσιμα και από ένα άλλο λόγο που όμως είναι η επιλογή της, την επέκταση των απαγορεύσεων τροφοδοσίας πετρελαίου και φυσικού αερίου από την Ρωσία, με την προώθηση του 21ου πακέτου κυρώσεων εναντίον της !
Σ’ αυτό το «πακέτο» δυσκολιών τροφοδοσίας, πρέπει να συνυπολογίσει κανείς και ένα επιπλέον λόγο, τον καύσωνα.
Όπως όλα τα ΜΜΕ μεταδίδουν, όχι μόνο οι μεταφορές έχουν σχεδόν διακοπεί δια μέσου των μεγάλων ποτάμιων οδών αλλά πολύ περισσότερο η «ξεραΐλα» στα μεγάλα ποτάμια, έχει μπλοκάρει και την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, αυξάνοντας την ζήτηση «ηλεκτρικού» κατακόρυφα. Και μαζί της τις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας που άρον – άρον πρέπει να καλυφθούν με τις παραγωγικές μονάδες που κινούνται με φυσικό αέριο, στην ευρύτερη περιοχή, που όταν δεν έρχεται από την Ρωσία, έρχεται από τις ΗΠΑ και είναι σταθερά… πολύ ακριβότερο. Ηδη στην Ελλάδα αυτές τις συνέπειες μπορούμε να τις δούμε να καταγράφονται στους λογαριασμούς ηλεκτρικού που θα συνεχίσουν να αυξάνονται λόγω της κατάστασης στην Ε.Ε.
Πόσο δύσκολη είναι αυτή η κατάσταση μπορεί να το αντιληφθεί κανείς από το γεγονός ότι μέσα στο Α εξάμηνο του 2026, δηλαδή από τότε που έγινε το «μπαμ» στα Στενά του Ορμούζ, έχει αυξηθεί η τροφοδοσία – με διάφορους τρόπους, ένας είναι και… τα ελληνικά τάνκερ – χωρών της δυτικής Ευρώπης (Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, κ.λ.π.) με ρωσικό φυσικό αέριο (αύξηση 16%) παρά το 21ο πακέτο νέων κυρώσεων…
Με άλλα λόγια η πραγματικότητα «δείχνει» ότι τα πολλαπλά κύματα προσδοκιών που δημιουργούνται για κάποιου είδους ομαλοποίηση της κατάστασης στα Στενά του Ορμούζ σε καμία περίπτωση, στο τέλος της ημέρας, δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα, όπως διαμορφώνεται από τα γεγονότα και τις συνέπειές τους.
Γι’ αυτό το γαϊτανάκι των τιμών της βενζίνης, του φυσικού αερίου και του ηλεκτρικού, καθώς πλησιάζει ο χειμώνας, ανεβοκατεβαίνει, αλλά κάθε φορά, αφού «ανέβει» για κάποιο λόγο, κατεβαίνει μετά τις προσδοκίες που δημιουργούνται «λιγότερο» από όσο είχε ανέβει…
Και στην Ευρώπη αυτό, από το 2022, γίνεται πλέον σχεδόν σταθερά, μία καθημερινή πραγματικότητα που δεν αναιρείται ποτέ, από τις προσδοκίες που διαμορφώνουν οι αισιόδοξες «δηλώσεις» για την πορεία των εξελίξεων στα Στενά του Ορμούζ και την ενεργειακή κρίση.
