Μια ανάσα από την πόλη του Άργους βρίσκεται η πυραμίδα του Ελληνικού, η οποία στέκει πάνω σ’ αρχαίο δρόμο που κάποτε ένωνε το Άργος με την Τεγέα και απ’ την οποία έλεγχαν όπως φαίνεται τους γύρω οδικούς άξονες.
Η πυραμίδα όντας σε καλή κατάσταση αποτελεί μοναδικό φαινόμενο και άλυτο αρχαιολογικό μυστήριο. Σε απόσταση 9 χλμ περίπου νοτιοδυτικά της πόλης του Άργους κοντά στις πηγές του Ερασίνου ποταμού και πάνω σε αρχαίους δρόμους που κάποτε έφερναν σε επαφή το Άργος με την Τεγέα δεσπόζει επιβλητική η πυραμίδα του Ελληνικού, μια ζωντανή απόδειξη της μυθικής αλήθειας που θέλει το πάντρεμα της Αργείτικης γης με τον Αιγυπτιακό πολιτισμό. Ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει την χρονολόγησή της καθώς υπάρχουν διαφωνίες γι’ αυτήν.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Οι ανασκαφείς την τοποθετούν χρονικά στα τέλη του 4ου αι. π.Χ., όμως γι’ άλλους ερευνητές που χρησιμοποιούν νέες μεθόδους είναι συνομήλικη, ίσως και παλαιότερη από τις Αιγυπτιακές. Η άποψη των πρώτων φαίνεται πως υπερισχύει. Η πυραμίδα αυτή, γνωστή και ως πυραμίδα των Κεχριών, είναι κατασκευασμένη από ογκώδεις σκληρούς γκρίζους ασβεστόλιθους που υπήρχαν στην περιοχή.
Έχει σχήμα πύργου με επικλινείς τις εξωτερικές πλευρές του, οι οποίες περιβάλλουν ένα ορθογώνιο οικοδόμημα με συνολικές διαστάσεις 7,03 Χ 9,07μ.. Στην ανατολική πλευρά της πυραμίδας βρίσκεται η κεντρική είσοδος.
Απ’ αυτήν ξεκινά ένας στενόμακρος διάδρομος που οδηγεί σε μία μικρότερη πύλη που είναι ανοιγμένη στο νότιο τοίχο του κεντρικού τετράγωνου δωματίου πλευράς 7μ. περίπου. Για τη χρήση της υπάρχουν πολλές απόψεις. Ίσως ήταν «πολυάνδριον» μιας κι ο περιηγητής Παυσανίας στο έργο του τον 2ο μ.Χ. αι. κάνει λόγο για μια πυραμίδα στην περιοχή που αποτέλεσε ταφικό μνημείο. Άλλοι αναφέρουν πως ήταν φρυκτωρία, πύργος δηλαδή απ’ τον οποίο στέλνονταν μηνύματα φωτιάς. Σήμερα όμως καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ήταν παρατηρητήριο, μικρό φρούριο από το οποίο έλεγχαν τις γύρω περιοχές.
Η πυραμίδα αυτή που αποτελεί μοναδικό φαινόμενο στον Ελλαδικό χώρο διατηρείται σε καλή κατάσταση και θυμίζει σε όλους τους επισκέπτες της, την ιστορικότητα και την ιδιαιτερότητα τούτου του τόπου.
