Ένα σοβαρό περιστατικό ομοφοβικής βίας σημειώθηκε το απόγευμα του Σαββάτου (03.05.2025) στον σταθμό του ΗΣΑΠ στην Αττική, με θύμα ένα queer άτομο και δράστες τρεις νεαρούς.
Σύμφωνα με τα όσα κατήγγειλε το 22χρονο θύμα της ομοφοβικής επίθεσης, οι νεαροι τον χτύπησαν σε πρόσωπο και σώμα και του πέταξαν μέχρι και αναμμένο τσιγάρο, μπροστά στα έντρομα μάτια των λοιπών επιβατών στον σταθμό του ΗΣΑΠ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Όπως κατέθεσε στο Αστυνομικό Τμήμα του Αγίου Παντελεήμονα, οι δράστες τον στοχοποίησαν λόγω της εμφάνισής του. Όπως σημείωσε το Mega, οι δράστες μετά την επίθεση διέφυγαν ενώ εις βάρος τους έχει σχηματιστεί ήδη δικογραφία για έγκλημα με ρατσιστικό κίνητρο.
«Με περικύκλωσαν και άρχισαν να με χτυπούν»
Ο 22χρονος περιέγραψε τα όσα εφιαλτικά έζησε σε story στο instagram:
«Μέσα κάθονταν τρία νεαρά άτομα, που κάπνιζαν ανενόχλητα μέσα στο βαγόνι. Καθώς περνούσα, άρχισαν να με κοιτούν έντονα και να λένε σχόλια με σαφές ρατσιστικό υπονοούμενο. Προσπάθησα να τους αγνοήσω, να μην δώσω σημασία. Όμως, λίγο πριν κλείσουν οι πόρτες του συρμού, ένας από αυτούς μου πέταξε το τσιγάρο του. Εκεί γύρισα και του είπα: «Τι πρόβλημα έχεις ρε μαλ@@@;».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στην συνέχεια, οι πόρτες του βαγονιού έκλεισαν για 1-2 δευτερόλεπτα, και όπως εξηγεί το θύμα, άνοιξαν ξανά, ίσως επειδή ο οδηγός αντιλήφθηκε την ένταση.
«Και τότε ξεκίνησε η επίθεση. Πετάχτηκαν έξω, με περικύκλωσαν και άρχισαν να με χτυπούν με γροθιές και κλωτσιές. Με βρίζανε, με χτυπούσαν στο πρόσωπο, στο σώμα, ακόμα και στο κεφάλι. Ήταν βάναυσοι, επιθετικοί και αισθάνονταν πλήρως ανέγγιχτοι. Όλα αυτά συνέβησαν μπροστά σε επιβάτες, μέσα σε έναν δημόσιο σταθμό, μέρα μεσημέρι. Κανείς δεν παρενέβη».
«Αλλά το να υπάρχει μια δικογραφία δεν σημαίνει ότι τελείωσε. Γιατί τέτοιες επιθέσεις δεν είναι μεμονωμένες. Δεν είναι “εξαιρέσεις”. Είναι η απόδειξη ότι κάποιοι νιώθουν ελεύθεροι να επιτεθούν με μίσος, χωρίς να φοβούνται συνέπειες. Η σιωπή προστατεύει τους θύτες. Η φωνή μας, τους επόμενους πιθανούς στόχους» καταλήγει το σχετικό story, προσθέτοντας ότι «δεν γράφω αυτό το κείμενο για να προκαλέσω λύπηση. Το γράφω γιατί δεν θέλω να φοβάμαι. Το γράφω γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε. Όλοι έχουμε δικαίωμα να υπάρχουμε, να αντιστεκόμαστε, να κυκλοφορούμε, να ζούμε ελεύθερα. Όσο περισσότεροι μιλάμε, τόσο λιγότεροι θα μένουν ατιμώρητοι».
