Στην ιστοσελίδα της Γερμανικής Ραδιοφωνίας (DLF) φιλοξενείται ρεπορτάζ με υπέρτιτλο «Μακεδονική μειονότητα» και τίτλο «Μη αναγνωρισμένη στην Ελλάδα».
Στην εισαγωγή γίνεται αναφορά και στο περίφημο δημοσίευμα του BBC και σημειώνεται πως «ο πάταγος στην Αθήνα ήταν μεγάλος. Όπως λέγεται, δεν υπάρχει μακεδονική μειονότητα. Φωνές από τη Βουλγαρία ονομάζουν αυτήν τη μειονότητα βουλγαρική».
Το δημοσίευμα βασίζεται στα λεγόμενα του δημοσιογράφου Τάσου Κωστόπουλου που όπως επισημαίνεται «ασχολείται εδώ και δεκαετίες με την ελληνική περιοχή της Μακεδονίας και τον εκεί σλαβόφωνο πληθυσμό. Ο 54χρονος νομικός και ιστορικός έχει συγγράψει αρκετά βιβλία, καθώς και τη διδακτορική του διατριβή επ’ αυτού του θέματος. Όπως διαπιστώνει, το γεγονός είναι ότι υφίστανται άνθρωποι στη βορειοελληνική περιφέρεια (της Μακεδονίας), οι οποίοι μιλούν μία σλαβική διάλεκτο».
Ο κ. Κωστόπουλος λέει πως «υπάρχει μία σειρά, διαφορετικών στάσεων και αυτοπροσδιορισμών: Οι μεν βλέπουν τους εαυτούς τους ως αμιγείς Έλληνες. Οι άλλοι λένε ότι έχουν μόνον ιδιαίτερα πολιτισμικά χαρακτηριστικά, χωρίς να ανήκουν σε άλλο λαό. Δεν θέλουν σε καμία απολύτως περίπτωση να είναι μειονότητα, έχουν την αντίληψη ότι αυτό θα μπορούσε μόνον να τους βλάψει, ότι με αυτόν τον τρόπο θα περιχαρακώνονταν από τον υπόλοιπο πληθυσμό».
[read4more]
Ο ίδιος σημειώνει ότι «το μικρό κομμάτι των σλάβων Ελλήνων, το οποίο όντως αυτοπροσδιορίζεται ως μειονότητα, εκπροσωπείται πολιτικά από το κόμμα “Ουράνιο Τόξο”, – το οποίο εδρεύει στην βορειοελληνική πόλη της Φλώρινας. Αυτό το κόμμα όμως, με τις μερικές χιλιάδες ψήφων που λαμβάνει, δεν διαδραματίζει σχεδόν κανένα ρόλο στην περιοχή».
«Κατά το 1913, αυτή η πληθυσμιακή ομάδα τελούσε υπό ελληνική κυριαρχία. Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, πραγματοποιήθηκε μία ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία, χιλιάδες Σλάβοι εγκατέλειψαν τη χώρα. Εκείνη την εποχή, η Βουλγαρία στο νότο θεωρείτο ακόμη ως “Ο” κίνδυνος, ο εχθρός που εξακολουθούσε να θεωρεί δικά του τα εδάφη που μόλις είχαν αποκτηθεί, δηλαδή την περιοχή της Μακεδονίας. Όσοι παρέμειναν στην Ελλάδα, ανέπτυξαν με την πάροδο των ετών μία νέα ταυτότητα, τη “σλαβομακεδονική” – με τη βοήθεια και του ελληνικού κράτους, το οποίο επεδίωκε έτσι να μετριάσει τη λανθάνουσα, βουλγαρική απειλή. Μία άλλη γειτονική χώρα, η σημερινή Βόρεια Μακεδονία, συχνά στο παρελθόν, χαρακτήριζε τους σλαβογενείς Έλληνες ως δική της – μακεδονική – μειονότητα. Ωστόσο, μέσω της συμφωνίας με την Ελλάδα για την αλλαγή της ονομασίας της, η Βόρεια Μακεδονία ανέλαβε την υποχρέωση να απαλείψει όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να γίνουν αντιληπτά ως εδαφική διεκδίκηση», υποστηρίζει -πάντα κατά το ίδιο δημοσίευμα- ο κ. Κωστόπουλος.
Το άρθρο του DLF υπενθυμίζει και την δήλωση του Νίκολα Ντιμιτρόφ όταν ξέσπασε ο σάλος για το δημοσίευμα του BBC: «Είναι ένα θέμα για διάλογο στο εσωτερικό της Ελλάδας, ίσως και ένα ζήτημα διεθνών υποχρεώσεων, αλλά το να αναμιχθούμε σε αυτό δεν μας βοηθά ως προς αυτό που θέλουμε να επιτύχουμε. Ανοίξαμε μία νέα σελίδα στις σχέσεις μας και απελευθερώσαμε την τεράστια δυναμική της φιλίας και της συνεργασίας».
