Στο ΣτΕ είχε προσφύγει ο προϊστάμενος της Δ.Ο.Υ. Πλοίων Πειραιά και ζητούσε να αναιρεθεί απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά που ακύρωσε το εκκαθαριστικό σημείωμα με το οποίο είχε επιβληθεί σε πλοιοκτήτρια ναυτική εταιρεία «έκτακτη εισφορά κοινωνικής ευθύνης» ύψους 808.942 ευρώ με βάση το πρώτο Μνημόνιο.
Στην απόφαση υπ΄αριθμόν 99/2017 η Ολομέλεια του ΣτΕ αναφέρει πως «η έκτακτη εισφορά κοινωνικής ευθύνης αποτελεί, πράγματι, έκτακτη οικονομική επιβάρυνση των νομικών προσώπων, κυρίως εταιρειών, για την αντιμετώπιση της οξύτατης οικονομικής κρίσης που σοβούσε στη χώρα, το εισόδημα δε χρησιμοποιείται ως δείκτης της οικονομικής δυνάμεως των υποκειμένων στην εισφορά προσώπων, αποτελεί δηλαδή το κριτήριο και συνακόλουθα την βάση επιβολής της εισφοράς».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Επιπλέον, το ΣτΕ προσθέτει στην απόφαση του ότι η εν λόγω εισφορά «υπόκεινται και οι ναυτικές εταιρείες, οι οποίες αποτελούν ειδικό τύπο κεφαλαιουχικών εταιρειών» και αυτή «δεν αποτελεί φόρο εισοδήματος».
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την απόφαση της αναίρεσε την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών που είχε κρίνει ότι η επίμαχη έκτακτη εισφορά «επιβάλλεται σε βάρος συγκεκριμένων, περιοριστικώς αναφερομένων προσώπων» μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβάνονται οι ναυτικές εταιρείες του νόμου 959/1979 και ακύρωσε (το Διοικητικό Εφετείο) τη βεβαίωση του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Πλοίων Πειραιά που είχε καταλογίσει στην εν λόγω εταιρεία έκτακτη εισφορά 808.942 ευρώ.
