Όπως επισημαίνεται στο σκεπτικό της πλειοψηφίας των συμβούλων επικρατείας οι περικοπές του εφάπαξ βοηθήματος εντάσσονται μαζί με τις περικοπές των κυρίων και επικουρικών συντάξεων «σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα αφ΄ ενός για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας της χώρας και αφ΄ ετέρου για τη μεταρρύθμιση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, χάριν της βιωσιμότητας του».Την ίδια στιγμή στην απόφαση του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου υπογραμμίζεται πως η θέσπιση των περικοπών αυτών, «εξυπηρετεί σκοπούς δημοσίου συμφέροντος και όχι απλώς το ταμειακό συμφέρον του δημοσίου και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης».
Ακόμα, η Ολομέλεια του ΣτΕ υπογραμμίζει στην απόφαση της οι περικοπές του εφάπαξ δεν είναι αντίθετες στο άρθρο 22 του Συντάγματος (μέριμνα του κράτους για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων), ούτε παραβιάζουν την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, «δεομένου μάλιστα ότι η μείωση (δεύτερη) του εφάπαξ βοηθήματος έγινε σε εφαρμογή της απόφασης του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και απέβλεπε στην εξομάλυνση της αναλογίας εισφορών και εφάπαξ παροχών». Επίσης, οι σύμβουλοι επικρατείας τονίζουν ότι επίμαχες περικοπές δεν παραβιάζουν το άρθρο 4 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους, καθώς το Ταμείο Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων «αντιμετώπιζε άμεσα και πιεστικά οικονομικά προβλήματα, συνεπεία των οποίων αδυνατούσε να ανταποκριθεί επικαίρως στις υποχρεώσεις του».
Στο ΣτΕ είχε προσφύγει συνταξιούχος εκπαιδευτικός (με 28 χρόνια και 8 μήνες ασφάλιση) ο οποίος στις 31.8.2010 αποχώρησε και στρεφόταν κατά του Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων.Οσυνταξιούχος εκπαιδευτικός με καθυστέρηση δύο και πλέον ετών και αφού είχε συνταξιοδοτηθεί έλαβε μειωμένο εφάπαξ (31.2677 ευρώ) αντί 47.569 ευρώ.
