weather-icon °C AΘΗΝΑ
,

Ζακ Κωστόπουλος: Συγκλονιστική επιστολή της μητέρας του στον πρωθυπουργό

Ζακ Κωστόπουλος: Συγκλονιστική επιστολή της μητέρας του στον πρωθυπουργό | Newsit.gr

Μια επιστολή που ραγίζει καρδιές. Και ζητά αυτό που θα ζητούσε κάθε μάνα που έχασε το παιδί της: να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Ήταν 21 Σεπτεμβρίου όταν ο Ζακ Κωστόπουλος άφηνε την τελευταία του πνοή έξω από κοσμηματοπωλείο στην οδό Γλάδστωνος στην Ομόνοια. Το λιντσάρισμα που δέχτηκε αλλά και η αντιμετώπισή του από τους αστυνομικούς καταγράφηκαν καρέ καρέ και προκάλεσαν θύελλα οργής και αντιδράσεων.

Σήμερα (24.10.2018) μέσα από την Εφημερίδα των Συντακτών έρχεται στο φως η επιστολή της μητέρας του Ελένης στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Η επιστολή μιας μητέρας που είδε το παιδί της να λιντσάρεται και να του περνούν χειροπέδες ενώ ήταν αναίσθητο. Και όλα αυτά να καταγράφονται σε σειρά σοκαριστικών video.

«Σας ζητώ, με πόνο ψυχής, να μεριμνήσετε για τη δίκαιη τιμωρία όσων συμμετείχαν στη δολοφονία του παιδιού μου», λέει η μητέρα του Ζακ Κωστόπουλου στην επιστολή της. Χαρακτηρίζει «αποτρόπαια» την εικόνα των αστυνομικών «να χτυπούν ένα αιμόφυρτο, ανήμπορο πλάσμα και να βάζουν χειροπέδες στο άψυχο κορμί του».

«Κανένας άνθρωπος δεν άξιζε αυτή τη μεταχείριση και αυτόν τον τρόπο θανάτου. Όλοι, ανεξαιρέτως, έχουμε το δικαίωμα της απολογίας και της ίσης μεταχείρισης – δικαίωμα που το παιδί μου στερήθηκε», σημειώνει. «Η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής με τέτοιο τρόπο, μέσω της αυτοδικίας, παραπέμπει σε φασιστικά καθεστώτα στην Ελλάδα έχουμε μάθει να αντιμαχόμαστε», γράφει. Και ζητά να μην «επιτρέψουμε σε ρατσιστικά, φοβικά και βάρβαρα ένστικτα να κυριαρχούν. Ας μην αφήσουμε την κοινωνία μας να γίνει μία ζούγκλα».

Όλη η επιστολή της μητέρας του Ζακ Κωστόπουλου

«Αξιότιμε κύριε πρωθυπουργέ,

Ονομάζομαι Ελένη Κωστόπουλου και είμαι η μητέρα του Ζαχαρία Κωστόπουλου, που άφησε την τελευταία του πνοή έξω από ένα κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια. Ίσως να γνωρίζετε την υπόθεση που έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις λόγω της απάνθρωπης και σκληρής κακοποίησης που δέχθηκε το παιδί μου πριν ξεψυχήσει. Ήταν αποτρόπαια η εικόνα αστυνομικών να χτυπούν ένα αιμόφυρτο, ανήμπορο πλάσμα και να βάζουν χειροπέδες στο άψυχο κορμί του, ενώ στη συνέχεια δεν έκαναν τίποτα για να διασφαλίσουν τον περιβάλλοντα χώρο και να συλλέξουν στοιχεία για τις συνθήκες του θανάτου του. Η απάντηση δε του προέδρου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών Δ. Πάκου «αυτή είναι η πρακτική και σε όποιον αρέσει» ήταν εξοργιστική και ντράπηκα για τον τρόπο που οι Αρχές αντιμετωπίζουν έναν άνθρωπο.

Οι σκληρές εικόνες των βίντεο που δημοσιεύτηκαν μας σόκαραν, μας εξόργισαν και κλόνισαν συθέμελα την εμπιστοσύνη μας προς την πολιτεία και το κράτος δικαίου, στο οποίο επιθυμούμε να μετέχουμε όλοι. Κανένας άνθρωπος δεν άξιζε αυτή τη μεταχείριση και αυτόν τον τρόπο θανάτου. Όλοι, ανεξαιρέτως, έχουμε το δικαίωμα της απολογίας και της ίσης μεταχείρισης – δικαίωμα που το παιδί μου στερήθηκε, ενώ, όπως καταδεικνύουν όλα τα στοιχεία, μπήκε στο κοσμηματοπωλείο κυνηγημένος και φοβισμένος και όχι για να κλέψει, αλλά κατέληξε να αντιμετωπιστεί με τον πιο σκληρό και βάναυσο τρόπο μπροστά στα μάτια αμέτοχων περαστικών.

Ο Ζαχαρίας πάλευε καθημερινά για το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ίση μεταχείριση των ανθρώπων κι όμως πέθανε εξαιτίας της ρατσιστικής, απάνθρωπης μεταχείρισής του από συνανθρώπους μας σε μία κοινωνία – θέλω να πιστεύω – δημοκρατική και ελεύθερη όπως η δική μας. Σας ζητώ, με πόνο ψυχής, να μεριμνήσετε για τη δίκαιη τιμωρία όσων συμμετείχαν στη δολοφονία του παιδιού μου. Κάθε άνθρωπος έχει αξία και μία οικογένεια που τον αγαπά και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παίρνει τον νόμο στα χέρια του. Η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής με τέτοιο τρόπο, μέσω της αυτοδικίας, παραπέμπει σε φασιστικά καθεστώτα και νοοτροπίες που στην Ελλάδα έχουμε μάθει να αντιμαχόμαστε.

Ας μην επιτρέψουμε σε ρατσιστικά, φοβικά και βάρβαρα ένστικτα να κυριαρχούν. Ας μην αφήσουμε την κοινωνία μας να γίνει μία ζούγκλα, αλλά ένα πλαίσιο στο οποίο θα μεγαλώσουν άφοβα τα παιδιά και τα εγγόνια όλων μας. Ας προσπαθήσομε να φτιάξουμε έναν κόσμο σαν αυτόν για τον οποίον μαχόταν ο Ζαχαρίας: χωρίς βία, με σεβασμό στον άνθρωπο. Θα κλείσω με δύο φράσεις του ίδιου του Ζαχαρία, σαν τραγική ειρωνεία, όπως τις είχε γράψει σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης το 2015. «Συνεχίζω να διαβάζω ότι σχεδόν κάθε ρατσιστική επίθεση που έγινε μπροστά σε κόσμο, δεν αντέδρασε κανείς και καμία. Θεωρώ ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό, το ότι κλαιγόμαστε αντί να αντιδράμε, το ότι κοιτάμε τη δουλειά μας όταν άλλοι άνθρωποι μας χρειάζονται. Και μην αντιδρώντας στην πράξη, του αφήνουμε χώρο».

#TAGS MM