Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου πίστευαν ότι η νίκη επί του Ιράν θα αναδιαμόρφωνε τη Μέση Ανατολή. Η περιοχή αναδιαμορφώνεται. Αλλά όχι με τον τρόπο που περίμεναν. Το Ιράν δεν έχει ηττηθεί. Ο κίνδυνος τώρα είναι μια μακρά, φθίνουσα μόνιμη κρίση που θα έρχεται και φεύγει από μια άμεση σύγκρουση.
Το καθεστώς του Ιράν έχει αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολο να σπάσει από ό,τι είχαν υποθέσει οι δύο σύμμαχοι, Τραμπ και Νετανιάχου. Η κρίση τους ήταν λανθασμένη και έχουν χάσει τον έλεγχο των συνεπειών.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η τελευταία από αυτές είναι η κατάρριψη του αμερικανικού ελικοπτέρου Apache από το Ιράν. Είναι μια ακόμη υπενθύμιση ότι οι ηγέτες του Ιράν μπορούν ακόμα να βλάψουν τους Αμερικανούς και δεν θα υποχωρήσουν στην αποφασιστικότητά τους να βγουν από αυτόν τον πόλεμο νικητές. Για αυτούς, η νίκη ισοδυναμεί με επιβίωση και ενισχυμένη αποτροπή, με τη μορφή αναγνώρισης του ελέγχου τους στα Στενά του Ορμούζ, μία από τις πιο στρατηγικές πλωτές οδούς στον κόσμο.
Ο πρόεδρος και οι στρατηγοί του θα προσπαθήσουν να ισορροπήσουν την αντίδρασή τους στην απώλεια του ελικοπτέρου, για να δείξουν εξίσου εμφατικά ότι δεν μπορούν να τους πιέσουν, αλλά ταυτόχρονα να διατηρήσουν την αργή και μέχρι στιγμής μη παραγωγική διπλωματική διαδικασία. Το πλήρωμα του Apache επέζησε. Αν είχαν σκοτωθεί, θα ήταν πιθανή μια πολύ πιο σκληρή απάντηση.
Ο Τραμπ βασιζόταν σε μια συμφωνία με το Ιράν για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ και για να συμφωνήσει στους όρους πολύ πιο μακροπρόθεσμων συνομιλιών για τα μεγάλα ζητήματα, ξεκινώντας από το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν και τα ευρύτερα πυρηνικά του σχέδια.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο πόλεμος δεν είναι δημοφιλής στην Αμερική και θέλει μια διέξοδο που μπορεί να παρουσιάσει ως νίκη. Αποδεικνύεται ότι είναι μια δύσκολη πρόκληση.
Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου μαθαίνουν ένα παλιό μάθημα, σύμφωνα με το BBC. Από τότε που οι άνθρωποι ανακάλυψαν την τέχνη και την κατάρα του πολέμου, οι ηγέτες ανακάλυψαν ότι είναι πιο εύκολο να ξεκινήσεις έναν πόλεμο παρά να τον τελειώσεις με μια καθαρή νίκη.
Όταν οδήγησαν τις χώρες τους σε πόλεμο με το Ιράν την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου, και οι δύο εξέδωσαν βιντεοσκοπημένες δηλώσεις, επιλέγοντας λέξεις που αντανακλούσαν την υπόθεση ότι ερχόταν μια στιγμή ιστορικής αλλαγής. Το καθεστώς που κυβερνούσε το Ιράν από την ανατροπή του Σάχη το 1979 ήταν καθ’ οδόν.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της πολιτικής του ζωής, ο Νετανιάχου υποστήριζε ότι η πραγματική απειλή για το Ισραήλ προέρχεται από το Ιράν, όχι από τους Παλαιστίνιους ή τους Άραβες γείτονες της χώρας του. Είχε προσπαθήσει και είχε αποτύχει να πείσει άλλους Αμερικανούς προέδρους να τον ακολουθήσουν στην επίθεση στο Ιράν. Ο Τραμπ ήταν διαφορετικός.
Για περισσότερα από δύο χρόνια, από τότε που η Χαμάς επιτέθηκε στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, ο Νετανιάχου έλεγε στους Ισραηλινούς ότι η δύναμη του στρατού τους, με την υποστήριξη της Αμερικής, θα κατατρόπωνε τους εχθρούς τους και θα οδηγούσε σε ένα πλουσιότερο και ασφαλέστερο μέλλον. Η απάντηση ήταν η βία, όχι η διπλωματία.
Ο Τραμπ περίμενε μια γρήγορη νίκη. Παρακολουθούσε με ενθουσιασμό τον αμερικανικό στρατό να απαγάγει τον πρόεδρο της Βενεζουέλας και τη σύζυγό του, να τους στέλνει σε φυλακή στη Νέα Υόρκη και να εγκαθιστά έναν υπάκουο σ’ αυτόν, διάδοχο στο Καράκας. Η αλλαγή καθεστώτος από σχολικά βιβλία, πίστευε, ήταν πολύ καλύτερη από τους αέναους πολέμους που έδωσαν οι προκάτοχοί του στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Το Ιράν θα ήταν το επόμενο στη λίστα.
Και οι δύο άνδρες πρέπει να αναρωτιούνται τι πήγε στραβά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τον ισχυρότερο στρατό στον κόσμο. Το Ισραήλ είναι η υπερδύναμη της Μέσης Ανατολής.
Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου είδαν ένα καθεστώς στην Τεχεράνη να παραπαίει από την οικονομική κρίση που προκλήθηκε από κυρώσεις, κακοδιαχείριση και διαφθορά. Το Ισραήλ είχε καταφέρει χτυπήματα με σφυρί στους συμμάχους του, τη Χαμάς στη Γάζα και τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Ο άλλος βασικός σύμμαχός του, ο Μπασάρ αλ Άσαντ, είχε εκθρονιστεί από πρόεδρος της Συρίας και είχε καταφύγει στη Μόσχα. Τον Ιανουάριο το καθεστώς κατέστειλε τεράστιες διαδηλώσεις εναντίον του σκοτώνοντας χιλιάδες Ιρανούς πολίτες.
Υποτίμησαν την ανθεκτικότητα, την αδίστακτοτητα και την πανουργία του ισλαμικού καθεστώτος. Πίστευαν ότι η δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του και των στενότερων συνεργατών του θα προκαλούσε την κατάρρευση του καθεστώτος από μέσα.
