Μια ευρωπαϊκή ομάδα ανακοίνωσε σήμερα ότι περίπου το 40% των ερυθρών νάνων (άστρα) έχουν έναν πλανήτη, επονομαζόμενο “υπέρ-Γη”, σε τροχιά σε μια κατοικήσιμη ζώνη που θα επιτρέπει στο νερό να ρέει στην επιφάνεια.
Δεδομένου ότι υπάρχουν περίπου 160 δισεκατομμύρια ερυθρών νάνων στον Γαλαξία, ο αριθμός των κόσμων που δυνητικά είναι αρκετά θερμοί και υγροί για να υποστηρίξουν τη ζωή είναι τεράστιος.
Ο Ξαβιέ Μπονφίς του Ινστιτούτου Πλανητολογίας και Αστροφυσικής της Γκρενόμπλ, επικεφαλής της ομάδας, δήλωσε ότι το ποσοστό του 40% είναι το ανώτερο του αναμενόμενου και τα ευρήματα υπογραμμίζουν την επικράτηση των μικρών βραχωδών πλανητών.
Η ομάδα του είναι η πρώτη που υπολογίζει τον αριθμό των υπέρ-Γαιών, δηλαδή πλανήτες με μάζα από μία έως 10 φορές εκείνης της Γης, σε τέτοιες κατοικήσιμες ζώνες, αν και οι προηγούμενες έρευνες βρήκαν τον Γαλαξία μας να είναι γεμάτος με πλανήτες.
Οι ερυθροί νάνοι, οι οποίοι είναι εξασθενημένοι και “δροσεροί” σε σχέση με τον Ήλιο, αντιπροσωπεύουν περίπου το 80% των άστρων στο Γαλαξία.
Μετά τη μελέτη των 102 από τα αστέρια αυτά στο νότιο ουρανό με ένα τηλεσκόπιο του ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητηρίου στη Χιλή, ο Μπονφίς και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι οι βραχώδεις πλανήτες είναι πολύ πιο κοινοί από τους αέριους γίγαντες όπως ο Δίας και ο Κρόνος στο ηλιακό μας σύστημα.
Ωστόσο, οι βραχώδεις κόσμοι που περιστρέφονται γύρω από τους ερυθρούς νάνους δεν είναι απαραιτήτως φιλόξενοι χώροι για εξωγήινες μορφές ζωής.
Επειδή οι ερυθροί νάνοι είναι πολύ πιο ψυχροί από τον ήλιο, οι οποιοιδήποτε πλανήτες με νερό σε υγρή μορφή θα πρέπει να περιστρέφονται πολύ πιο κοντά από το αστέρι αυτό απ’ ότι η Γη από τον Ήλιο. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι μπορεί να “λούζονται” από καταστροφικές ακτινοβολίες Χ και υπεριώδεις.
Οι επιστήμονες στοχεύουν να ρίξουν μια πιο προσεκτική ματιά σε μερικούς από τους πλανήτες που μοιάζουν στη Γη, καθώς “περνούν μπροστά” από κοντινούς ερυθρούς νάνους, κάτι το οποίο θα πρέπει να παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις ατμόσφαιρες τους και να βοηθήσει στην αναζήτηση για πιθανά ίχνη ζωής.
Η έρευνα παρουσιάστηκε σε ένα έγγραφο που θα δημοσιευθεί στην επιθεώρηση Astronomy & Astrophysics (http://www.eso.org/public/archives/releases/sciencepapers/eso1214/eso1214a.pdf).
