Αν και σήμερα οι συγκρούσεις άστρων αποτελούν σπάνιο φαινόμενο, καθώς το Διάστημα προσφέρει άφθονο χώρο για να κινούνται ελεύθερα, το πρώιμο Σύμπαν φαίνεται πως είχε εντελώς διαφορετική εικόνα. Ερευνητική ομάδα που μελέτησε παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb κατέληξε ότι, λίγο μετά το Big Bang, τα αστρικά συστήματα ήταν τόσο πυκνά που τα άστρα έπεφταν συχνά το ένα πάνω στο άλλο, οδηγώντας τελικά στη δημιουργία μαύρων τρυπών .
Το εύρημα αγγίζει ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της αστροφυσικής: την προέλευση των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών. Οι αστρονόμοι υπέθεταν επί χρόνια ότι αυτές αναπτύσσονταν σταδιακά, όμως το James Webb έχει εντοπίσει μαύρες τρύπες που φαίνεται να σχηματίστηκαν και να μεγάλωσαν με εντυπωσιακή ταχύτητα σε πρώιμη φάση μετά το Big Bang. Η νέα μελέτη για το Διάστημα, με επικεφαλής αστροφυσικούς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA), που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Astrophysical Journal», προτείνει μια πιθανή εξήγηση.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στην εποχή εκείνη δεν υπήρχαν μεγάλοι σπειροειδείς γαλαξίες σαν τον δικό μας, αλλά πυκνά σμήνη όπου σχηματίζονταν άστρα. Εκεί μέσα, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι συγκρούσεις είχαν δύο πιθανές εκβάσεις: όταν συνέβαιναν με πολύ μεγάλες ταχύτητες, τα άστρα καταστρέφονταν, ενώ όταν οι ταχύτητες ήταν μικρότερες, συγχωνεύονταν σε ένα.
Οι διαδοχικές συγχωνεύσεις μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα άστρο με ασυνήθιστα μεγάλη μάζα, το οποίο τελικά κατέρρεε υπό το ίδιο του το βάρος και μετατρεπόταν σε μαύρη τρύπα. Ορισμένα από αυτά τα γιγάντια άστρα πράγματι ακολούθησαν αυτή την πορεία, γεγονός που θα μπορούσε να εξηγήσει πώς εμφανίστηκαν τόσο νωρίς οι πρώτες τεράστιες μαύρες τρύπες του νεαρού Σύμπαντος. Γύρω από αυτές θα σχηματίζονταν αργότερα οι γαλαξίες, καθώς το Σύμπαν διαστελλόταν και οι ακραίες συνθήκες υποχωρούσαν.
Η ιδέα ότι οι αστρικές συγκρούσεις μπορούν να γεννήσουν μαύρες τρύπες δεν είναι καινούργια. Η διαφορά του νέου μοντέλου είναι ότι συνδέει τις παρατηρήσεις με τα θεωρητικά σενάρια, περιγράφοντας συγκεκριμένες διαδικασίες που οδηγούν από τις συγκρούσεις μέσα στα πυκνά σμήνη στη γέννηση υπερμεγεθών μαύρων τρυπών.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στο επίκεντρο βρίσκονται οι μυστηριώδεις «Μικρές Κόκκινες Κουκκίδες» (LRDs): εξαιρετικά συμπαγή αντικείμενα του πρώιμου Σύμπαντος, που στις παρατηρήσεις εμφανίζονται ως μικρά κόκκινα στίγματα και στο κέντρο των οποίων οι επιστήμονες εκτιμούν ότι κρύβεται μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη μαύρη τρύπα.
Σύμφωνα με τις νέες προσομοιώσεις, τα LRDs ενδέχεται να είναι ακριβώς τέτοια πυκνά αστρικά σμήνη, όπου οι συνεχείς συγκρούσεις οδηγούν στη δημιουργία ενός τεράστιου άστρου και, εν τέλει, στη μετατροπή του σε μαύρη τρύπα.
