Οι αντιδράσεις αυτές προκάλεσαν την απόφαση του Σουλτς να μην διεκδικήσει τελικά το υπουργείο Εξωτερικών. Πολιτικοί αναλυτές κρίνουν πως μια ανεξέλεγκτη συζήτηση θα οδηγούσε στη χειρότερη περίπτωση στην αμφισβήτηση ολόκληρης της ηγεσίας του SPD.
Ενδεικτικές για τις προσπάθειες της κομματικής ηγεσίας να ρίξει τους τόνους είναι οι δηλώσεις του αντιπροέδρου του κόμματος Ραλφ Στέγκνερ. Όπως υποστηρίζει στην εφημερίδα Die Welt, η συζήτηση στο κόμμα θα πρέπει να επικεντρωθεί στο περιεχόμενο της συμφωνίας που έχει επιτευχθεί με τη Χριστιανοδημοκρατική Ενωση (CDU/CSU) και όχι σε πρόσωπα. Σύμφωνα με τον κ. Στέγκνερ, μια τέτοιου είδους συζήτηση θα έβλαπτε το κόμμα. Πάντως, δύσκολα μπορεί να εκτιμηθεί μέχρι στιγμής αν η ηγεσία του SPD θα καταφέρει να αποτρέψει ή τουλάχιστον να περιορίσει τη συζήτηση για το ηγετικό προσωπικό στις κομματικές εκδηλώσεις που θα διεξαχθούν τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες για τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων με το CDU και το CSU.
“Μουρμούρα” και στους Χριστιανηδημοκράτες
Συζήτηση για την ηγεσία του κόμματος δεν διεξάγεται όμως μόνο στους Σοσιαλδημοκράτες. Στους Χριστιανοδημοκράτες (CDU) συνεχίζονται οι επιθέσεις κυρίως της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος εναντίον της κ. Μέρκελ. Με αφορμή την παραχώρηση του υπουργείου Οικονομικών στους Σοσιαλδημοκράτες, επικριτές της Γερμανίδας καγκελαρίου ζητούν όλο και πιο επίμονα την έγκαιρη δρομολόγηση της διαδοχής της και την εκπροσώπηση νέων σε ηλικία στελεχών στην επόμενη κυβέρνηση.
Κατανόηση για την απογοήτευση που έχει προκαλέσει στα μέλη του CDU η απώλεια του υπουργείου Οικονομικών δείχνει ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος Φόλκερ Κάουντερ. «Το κόστος ήταν χωρίς αμφιβολία πολύ μεγάλο», δηλώνει στην εφημερίδα «Passauer Neue Presse». Παράλληλα όμως επισημαίνει πως οι γερμανοί πολίτες θα «μας χαρακτήριζαν τρελούς» σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις αποτύγχαναν λόγω της κατανομής των υπουργικών θώκων. «Αυτό θα αποτελούσε σοβαρό πλήγμα και για το κύρος των Χριστιανοδημοκρατών επειδή εμείς στα μάτια των ανθρώπων είμαστε οι εγγυητές της σταθερότητας και της αξιοπιστίας», τονίζει ο Φ. Κάουντερ.
