Ο Ερντογάν διεκδικεί για τον εαυτό του έναν ρόλο πέραν από αυτόν του Ατατούρκ, δηλαδή του πατέρα και προστάτη των Τούρκων, ως του χαλίφη δηλαδή του ηγέτη όλου του σουνιτικού Ισλάμ.
Στο μεταξύ, έχει αντικαταστήσει την κεμαλική ιδεολογία, που ήταν κοσμική και δυτικόστροφη, με έναν ισλαμικό εθνικισμό που στέκεται επικριτικά απέναντι στον «δυτικό ιμπεριαλισμό» και θέλει να προβάλει την Τουρκία ως προστάτιδα των απανταχού καταπιεσμένων μουσουλμάνων, ιδίως στη Μέση Ανατολή.
