Ο δρ Λάρι Γιανγκ, καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Emory, στην Ατλάντα, ο οποίος μελετά τη νευρολογική βάση πολύπλοκων κοινωνικών συμπεριφορών, πιστεύει ότι η εξέλιξη του ανθρώπου ενίσχυσε ένα αρχαίο νευρικό κύκλωμα που αρχικά είχα δημιουργηθεί για να «δένει» τη μητέρα με το μωρό κατά τον θηλασμό.
Το ίδιο κύκλωμα, λέει, χρησιμοποιείται επίσης για να ενισχυθεί το δέσιμο ανάμεσα στο ζευγάρι. Το αποτέλεσμα; Όπως τα μωρά, έτσι και οι άντρες λατρεύουν το γυναικείο στήθος!
Όταν οι θηλές της γυναίκας διεγείρονται από τον θηλασμό, ο εγκέφαλός της πλημμυρίζει από την νευροχημική ουσία οξυτοκίνη, την γνωστή και ως «ορμόνη της αγάπης» ή «ορμόνη της αγκαλιάς».
Η παραγωγή αυτής της ορμόνης βοηθεί τη γυναίκα να εστιάσει την προσοχή και την τρυφερότητά της στο μωρό που κρατάει στην αγκαλιά της.
Μελέτες, όμως, που έχουν διεξαχθεί τα τελευταία χρόνια έχουν δείξει ότι ο μηχανισμός αυτός δεν προορίζεται για αποκλειστική χρήση από τα μωρά.
Σύμφωνα με αυτές, η διέγερση των θηλών εντείνει την σεξουαλική διέγερση στην συντριπτική πλειονότητα των γυναικών και ενεργοποιεί τις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου με την διέγερση του κόλπου και της κλειτορίδας.
Επιπλέον, λέει ο δρ Γιανγκ, όταν ένας ερωτικός σύντροφος αγγίζει ή χαϊδεύει το στήθος μιας γυναίκας, ο εγκέφαλός της παράγει οξυτοκίνη, ακριβώς όπως συμβαίνει όταν την θηλάζει το μωρό της. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, η οξυτοκίνη βοηθεί τη γυναίκα να εστιάσει στον ερωτικό της σύντροφο, ενισχύοντας την επιθυμία της να δεθεί μαζί του.
Με άλλα λόγια, οι άντρες μπορούν να κάνουν τον εαυτό τους πιο επιθυμητό «παίζοντας» με το στήθος της συντρόφου τους, τόσο στα προκαταρκτικά όσο και στη διάρκεια του σεξ. Υπό μία έννοια – εξηγεί ο καθηγητής – η εξέλιξη είναι αυτή που έχει κάνει τους άντρες να «κολλάνε» με το γυναικείο στήθος.
«Η προσέλκυση από το γυναικείο στήθος είναι μια διαδικασία οργάνωσης του εγκεφάλου που εμφανίζεται στους ετεροφυλόφιλους άντρες όταν μπαίνουν στην εφηβεία», προσθέτει.
«Είναι μία φυσική συμπεριφορά που αναπτύχθηκε στους άντρες για να αξιοποιούν το κύκλωμα συναισθηματικού δεσίματος που – επίσης εκ φύσεως – διαθέτουν οι γυναίκες».
Γιατί, όμως, αναπτύχθηκε αυτό το χαρακτηριστικό μόνο στους ανθρώπους και όχι στα άλλα θηλαστικά; Ο δρ Γιανγκ πιστεύει πως φταίει το ότι οι άνθρωποι κάνουν μονογαμικές σχέσεις, ενώ το 97% των άλλων θηλαστικών όχι.
Ρόλο παίζει επίσης το ότι είμαστε όντα που ζουν όρθια και έτσι υπάρχει δυνατότητα για σεξ πρόσωπο με πρόσωπο, το οποίο παρέχει περισσότερες ευκαιρίες για διέγερση των θηλών στη διάρκεια του σεξ.
Με άλλα λόγια, «η ίδια η φύση της σεξουαλικότητάς μας διευκολύνει την διέγερση των θηλών», λέει.
Η θεωρία του δρος Γιανγκ, καίτοι πολύ λογική, δεν φαίνεται να ισχύει για όλους. Ει μη τι άλλο, δεν «τρελαίνονται» όλοι οι άντρες για το γυναικείο στήθος, ενώ σε ορισμένους λαούς, όπως αρκετούς αφρικανικούς, οι γυναίκες κυκλοφορούν με γυμνό στήθος και οι άντρες δεν δίνουν καμία σημασία.
Ο δρ Γιανγκ πάντως εκτιμά πως το γεγονός ότι δεν «καρφώνονται» όλοι οι άντρες στο γυναικείο στήθος, δεν αναιρεί το γεγονός ότι «παίζουν» μαζί του την ώρα του σεξ.
Ή τέλος πάντων, προσθέτει, δεν έχουν διεξαχθεί ακόμα επαρκείς ανθρωπολογικές μελέτες που να δείχνουν τι κάνει κάθε λαός στη διάρκεια του σεξ και πόσο ασχολείται με το στήθος.
Ο δρ Γιανγκ παρουσιάζει τη νέα του θεωρία για την λατρεία του στήθους και άλλες νευρολογικές απόψεις για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα σε ένα νέο βιβλίο, που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ στις 13 Σεπτεμβρίου και τιτλοφορείται «The Chemistry Between Us» (εκδ. Current Hardcover).
Πηγή :Τα Νέα
