την ικανότητα, όταν περιβάλλει ένα αντικείμενο, να “καμπυλώνει” τις ακτίνες του φωτός που πέφτουν πάνω του κι έτσι να το καθιστά αόρατο στα ανθρώπινα μάτια.
Οι ερευνητές του τεχνολογικού πανεπιστημίου του Μίσιγκαν (Michigan Tech), υπό την καθηγήτρια Ελένα Σεμουτσκίνα, παρουσίασαν τη σχετική έρευνα στο περιοδικό “Applied Physics Letters” του Αμερικανικού Ινστιτούτου Φυσικής, σύμφωνα με τη βρετανική “Ντέιλι Μέιλ”.
Προς το παρόν το επίτευγμα έχει περισσότερο θεωρητικό χαρακτήρα, καθώς έχει καταστεί εφικτό μόνο στο εργαστήριο με την χρήση υπερύθρου φωτός και προσομοιώσεων σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, αλλά αν το ίδιο συμβεί με το ορατό φως, τότε οποιοδήποτε αντικείμενο θα εξαφανιζόταν μπροστά από τα μάτια μας!
Διάφορες επιστημονικές ομάδες ανά τον κόσμο εργάζονται για τη δημιουργία ανάλογων “μανδυών” από τα λεγόμενα “μετα-υλικά” (δηλαδή υλικά με ιδιότητες που δεν υπάρχουν στη φύση), αλλά είναι η πρώτη φορά που αναπτύχθηκε ένας μη μεταλλικός γυάλινος μανδύας αορατότητας.
Το περιοδικό New Scientist προέβλεψε πέρυσι ότι το πολύ σε 30 χρόνια οι μανδύες αορατότητας θα αποτελούν μέρος της καθημερινής ζωής μας.
