Η διάσωση ενός τραυματισμένου Ουκρανού στρατιώτη με drone έχει γίνει viral με την ιστορία του να έχει προκαλέσει συγκίνηση. Η επιβίωσή του κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες δεν έχει προηγούμενο.
Οι ουκρανικές δυνάμεις για να σώσουν τον στρατιώτη χρησιμοποίησαν ένα μεγάλο ιπτάμενο drone με έξι έλικες, το οποίο κατάφερε να απομακρύνει τον άνδρα από μια εξαιρετικά επικίνδυνη περιοχή. Το drone ήταν κατασκευασμένο από την ουκρανική εταιρεία «Gurzuf Defence», ενώ στην επιχείρηση συνέβαλαν πολλαπλοί στρατιωτικοί σχηματισμοί.
Όταν το drone αφήνει τον τραυματία προσεκτικά στο έδαφος, ο χειριστής τον «καλωσορίζει» λέγοντας: «Καλώς ήρθες ξανά στη γη!». Στα πλάνα φαίνονται επίσης τα παραμορφωμένα πρόσωπα των χειριστών που έφεραν εις πέρας την αποστολή. Συγκινημένος μετά τη διάσωση, ο Ουκρανός στρατιώτης εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του σε όσους συνέβαλαν στην επιχείρηση: «Δεν έχω λόγια… Ένα θαύμα. Είναι θαύμα».
«Λόγω της έντονης δραστηριότητας των εχθρικών drones και της παρουσίας ναρκών, η εκκένωση με συμβατικά μη επανδρωμένα οχήματα εδάφους ήταν αδύνατη», σημείωσε η ταξιαρχία που έδωσε στη δημοσιότητα τα πλάνα.
Το αεροσκάφος τον παρέλαβε από τη θέση του στην Πετροπαβλίβκα και τον μετέφερε, σε ύψος 120 μέτρων, περίπου 18 χιλιόμετρα μακριά, σε ασφαλέστερη περιοχή. Τρία drones τύπου Vampire συνόδευαν την επιχείρηση, αν και ένα από αυτά καταλήφθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις.
Οι ουκρανικές δυνάμεις δεν έχουν δημοσιοποιήσει την ημερομηνία και το σημείο όπου πραγματοποιήθηκε η διάσωση, με την απόφαση αυτή να αποδίδεται πιθανότατα στην ανάγκη διατήρησης της επιχειρησιακής ασφάλειας.
Η Οδύσσεια των 491 ημερών
Τα όσα πέρασε ο 49χρονος Κοστιαντίν Βλασένκο δεν έχουν προηγούμενο. Παρέμεινε εγκλωβισμένος επί 491 ημέρες σε εμπόλεμη ζώνη, αντιμετωπίζοντας τραυματισμούς, ακραίες καιρικές συνθήκες και διαρκείς βομβαρδισμούς. Η περιπέτειά του ολοκληρώθηκε όταν διασώθηκε…
Πριν από τη ρωσική εισβολή, ο Βλασένκο εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού σε λατομείο στο Κρίβι Ριχ. Μετά την έναρξη του πολέμου, κατατάχθηκε εθελοντικά στον ουκρανικό στρατό και εντάχθηκε στην 30ή Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία. Η αποστολή του ήταν να αντικαταστήσει έναν τραυματισμένο στρατιώτη σε έναν τσιμεντένιο σωλήνα αποστράγγισης στην περιφέρεια του Χαρκόβου, μαζί με έναν ακόμη στρατιώτη, γνωστό ως «Μπάσκι».
Yesterday, we all saw the video of Kostiantyn Vlasenko, a Ukrainian Defender from the 30th Brigade, being evacuated by drone from a position on the left bank of the Oskil River in the Kupiansk sector, Kharkiv region. I was deeply impacted by the video and his interview. After being seriously wounded in February, Kostiantyn lost one leg. Several months later, when gangrene set in, he had to amputate his other leg himself. Throughout all of this, he continued to hold the position alone. Several attempts to evacuate him by land had failed, so different units of Ukraine’s Defense Forces came together to rescue Kostiantyn. I’m speechless.
— Anton Gerashchenko (@Gerashchenko_en) October 20, 2026
Αρχικά, η παραμονή τους στη θέση θα διαρκούσε περίπου δύο μήνες. Ωστόσο, η συνεχής επιτήρηση από ρωσικά drones καθιστούσε εξαιρετικά επικίνδυνη κάθε μετακίνηση, με αποτέλεσμα οι δύο άνδρες να παραμείνουν αποκλεισμένοι για περίπου οκτώ μήνες. Οι επανειλημμένες προσπάθειες προσέγγισης από τις ουκρανικές δυνάμεις δεν απέδωσαν, ενώ ο Βλασένκο ζήτησε από τους διοικητές του να μην ρισκάρουν άλλες ζωές για τη διάσωσή του.
Έπειτα από οκτώ μήνες παραμονής μέσα στον αγωγό, το καταφύγιο πλημμύρισε στις 14 Φεβρουαρίου 2026, αναγκάζοντας τους δύο στρατιώτες να εγκαταλείψουν τη θέση τους υπό συνθήκες δριμύτατου ψύχους. Σε εξαιρετικά εξαντλημένη κατάσταση, κατόρθωσαν να φτάσουν σε ένα εγκαταλελειμμένο σχολικό κτίριο, από όπου επικοινώνησαν μέσω ασυρμάτου με τους διοικητές τους. Στη συνέχεια, ουκρανικά drones τούς εφοδίασαν με στεγνά ρούχα και βασικά αγαθά. Ωστόσο, η δραστηριότητα αυτή εντοπίστηκε από ρωσικά αναγνωριστικά αεροσκάφη, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει έντονη εχθρική δράση.
Οι επιθέσεις που εξαπολύθηκαν ήταν ιδιαίτερα σφοδρές, με τον Βλασένκο να δέχεται σοβαρό τραύμα στο αριστερό πόδι. Τα εκτεταμένα κρυοπαγήματα που είχαν ήδη επηρεάσει τα άκρα του ήταν τόσο σοβαρά, ώστε δεν αντιλήφθηκε αμέσως τον τραυματισμό του. Λίγο αργότερα, υπέστη ακόμη ένα τραύμα, αυτή τη φορά στο δεξί πόδι, καθώς προσπαθούσε να παραλάβει τρόφιμα.
Την ίδια ώρα, ο Μπάσκι, καταβεβλημένος από την πείνα, αποφάσισε να βγει από το καταφύγιο προκειμένου να περισυλλέξει τις προμήθειες. Κατά την προσπάθειά του, όμως, δέχθηκε χτύπημα από ρωσικό drone. Ο Βλασένκο σύρθηκε μέχρι το σημείο όπου βρισκόταν ο σύντροφός του, αλλά το σκοτάδι δεν του επέτρεπε να διαπιστώσει πού είχε τραυματιστεί. Όπως περιέγραψε αργότερα: «Σε όλη τη διάρκεια της νύχτας άκουγα τους πόνους του να εκφράζονται με βογκητά. Προσπαθούσα να μάθω αν είχε χτυπηθεί στο χέρι ή στο πόδι, όμως εκείνος δεν ήταν σε θέση να μου απαντήσει. Τον έσυρα προς το μέρος μου όσο περισσότερο μπορούσα. Κάποια στιγμή, σταμάτησε να ακούγεται». Όταν ξημέρωσε, ο Βλασένκο διαπίστωσε πως ο συμπολεμιστής του είχε χάσει τη ζωή του.
Παρότι γνώριζε ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν ήδη εντοπίσει το σημείο όπου βρισκόταν, ο τραυματισμένος στρατιώτης επιχείρησε να απομακρυνθεί, στηριζόμενος στο μοναδικό πόδι που μπορούσε ακόμη να χρησιμοποιήσει. Ξαφνικά, άκουσε μια έκρηξη. Λίγο μετά, ένα ρωσικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος άφησε κοντά του ένα μεγάφωνο, από το οποίο ακουγόταν ξανά και ξανά ένα ηχογραφημένο μήνυμα που τον καλούσε να παραδοθεί. «Αδελφέ, γνωρίζουμε ότι βρίσκεσαι εδώ. Πίστεψέ με, οι δικοί σου δεν πρόκειται να έρθουν να σε σώσουν», του έλεγε μια φωνή.
Οι Ρώσοι συνέχισαν την προσπάθεια να τον πείσουν, προειδοποιώντας τον ότι ένα επόμενο χτύπημα θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο. Παράλληλα, του έδιναν την υπόσχεση ότι θα αιχμαλωτιζόταν, θα συμμετείχε σε ανταλλαγή αιχμαλώτων και τελικά θα επέστρεφε στην πατρίδα του. Για να δηλώσει ότι αποδεχόταν την πρόταση, του υπέδειξαν να τοποθετήσει ένα μπουκάλι ή ένα κουτί στο περβάζι του παραθύρου. Η απάντηση του Βλασένκο ήταν μια κραυγή που παρέπεμπε στο γνωστό περιστατικό με τους Ουκρανούς υπερασπιστές του Φιδονησίου, οι οποίοι είχαν απευθυνθεί με τον ίδιο τρόπο σε ρωσικό πολεμικό πλοίο: «Ρωσικό πολεμικό πλοίο, άντε γ@@@σου!». Αναπολώντας το περιστατικό, χαμογελά σήμερα και σχολιάζει: «Είναι κρίμα που δεν μπορούσαν να με ακούσουν. Μάλλον το μεγάφωνο δεν διέθετε μικρόφωνο».
Περίπου είκοσι λεπτά μετά, ένα μεγάλο ρωσικό drone, σχεδιασμένο για βομβαρδισμούς, εμφανίστηκε πάνω από το σχολικό κτίριο. Το πρώτο πλήγμα προκάλεσε μια τόσο δυνατή έκρηξη, ώστε ο Βλασένκο θεώρησε πως είχε χάσει τη ζωή του. «Όταν άνοιξα τα μάτια μου, δεν έβλεπα τίποτα παρά μόνο σκοτάδι. Σκέφτηκα μήπως είχα χάσει την όρασή μου. Όμως, ένιωθα το χώμα ανάμεσα στα δόντια μου και κατάλαβα ότι ήμουν ακόμη ζωντανός». Παρά την έκρηξη, το μεγάφωνο των Ρώσων συνέχιζε να μεταδίδει αδιάκοπα το ίδιο ηχογραφημένο μήνυμα.
Ο αυτοακρωτηριασμός
Μέσα στα ερείπια ο στρατιώτης βρήκε μαντεμένια σόμπα. Λίγο αργότερα ακολούθησε και δεύτερη έκρηξη, με την σόμπα τελικά να του σώζει τη ζωή. Εκεί παρέμεινε για τους επόμενους μήνες. Οι συμπολεμιστές του συνέχισαν να του στέλνουν τρόφιμα, νερό και φάρμακα με drones. Κάθε φορά που έφτανε μια παράδοση, έβγαινε έρποντας από τη σόμπα, συγκέντρωνε ό,τι μπορούσε και επέστρεφε στο αυτοσχέδιο καταφύγιό του.
Παρά την κατάστασή του, εξακολουθούσε να ενημερώνει τους ανωτέρους του για τις κινήσεις των ρωσικών δυνάμεων. Τα τραύματά του, όμως, χειροτέρευαν διαρκώς.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε το αριστερό του πόδι είχε υποστεί τόσο σοβαρές βλάβες από τα κρυοπαγήματα και την κακή κυκλοφορία του αίματος, ώστε ο ιστός νεκρώθηκε και τελικά αποκολλήθηκε. Ανάλογη κατάσταση και στο δεξί του πόδι.Το κάτω μέρος του άκρου είχε χάσει την αισθητικότητά του και κρεμόταν από τους εναπομείναντες ιστούς, δυσκολεύοντας ακόμη περισσότερο τις μετακινήσεις του. «Κατάλαβα ότι έπρεπε να το κόψω. Διαφορετικά, η βλάβη θα προχωρούσε μέχρι το γόνατο και θα συνέχιζα να το σέρνω πίσω μου», εξηγεί.
Τότε πήρε μια απόφαση που δεν έχει προηγούμενο. Εβαλε το τραυματισμένο πόδι πάνω σε ένα τούβλο, πήρε ένα μαχαίρι και έκοψε μόνος του τους ιστούς που το συγκρατούσαν. «Τα δάκρυα έτρεχαν, αλλά έπρεπε να κόψω. Και το έκοψα», λέει σήμερα ο ίδιος στη συγκλονιστική του μαρτυρία. Ήθελε, όπως εξηγεί, να καταφέρει να διατηρήσει τουλάχιστον το ένα πόδι του, αλλά δεν στάθηκε δυνατό.
Σημαντική πηγή δύναμης αποτέλεσαν η επικοινωνία με τους συμπολεμιστές του, η σύζυγός του, Τετιάνα, και η κόρη του, Χριστίνα. Ανάμεσα στα αντικείμενα που έλαβε ήταν και το βιβλίο The Outsider του Στίβεν Κινγκ, το οποίο τον συντρόφευσε κατά την απομόνωσή του.
Η επιθυμία του να ξαναδεί την οικογένειά του και να παραμείνει ζωντανός τον βοήθησε να αντέξει μέχρι τη διάσωσή του….
