Από το περασμένο έτος, το Τόκιο είχε ανακοινώσει πως εγκαταλείπει την Διεθνή Επιτροπή Φαλαινών (IWC) και πως από 1ης Ιουλίου θα ξαναρχίσει το κυνήγι τους στην εθνική της αποκλειστική ζώνη.
Η απόφαση αυτή έχει πυροδοτήσει διεθνή κατακραυγή και ακτιβιστές από πολλές χώρες προσπάθησαν να ασκήσουν πιέσεις στους ηγέτες των χωρών που συμμετείχαν στη σύνοδο της G20 στην Οζάκα να μη στηρίξουν την «ωμή επίθεση κατά των φαλαινών».
Η Ιαπωνία υποστηρίζει πως η κατανάλωση κρέατος φάλαινας αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του πολιτισμού της και πως τα περισσότερα είδη των κητών αυτών δεν διατρέχουν κίνδυνο εξαφάνισης. Από το 1986 ισχύει ένα διεθνές μορατόριουμ κατά του κυνηγιού της φάλαινας, όμως η Ιαπωνία είχε αρχίσει να παρεκκλίνει από τις διεθνείς συμφωνίες, ονομάζοντας το άτυπο τούτο κυνήγι ως «επιστημονικό ψάρεμα φαλαινών στον Βόρειο Ειρηνικό». Μία πρακτική, που οι επικριτές της επεσήμαιναν πως είναι μία κεκαλυμμένη μεν, αλλά καθαρά εμπορική δραστηριότητα. Το 2015 το δικαστήριο του ΟΗΕ απαγόρευσε τη συγκεκριμένη δραστηριότητα.
Ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε, στην εκλογική περιφέρεια του οποίου ανήκει το φαλαινοθηρικό κέντρο Σιμονοσέκι, είχε ταχθεί από καιρό υπέρ της επανάληψης της φαλαινοθηρίας, όμως η σχετική βιομηχανία της χώρας δεν είναι πλέον σε ανθηρά επίπεδα. Σε όλη τη χώρα άμεσα ασχολούνται με αυτή περίπου 300 άνθρωποι και η παραγωγή των 5.000 τόνων, μετά βίας εξασφαλίζει κατά μέσο όρο 40-50 γραμμάρια κρέατος φάλαινας τον χρόνο. Φυσικά, η «λιχουδιά» αυτή είναι σήμερα πολύ ακριβή, και οι ρέκτες του συγκεκριμένου πιάτου στην Ιαπωνία ευελπιστούν πως τώρα που θα ξεκινήσει το απρόσκοπτο κυνήγι τους, η παραγωγή θα αυξηθεί και θα μειωθούν οι τιμές.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ (από El Pais)
