Μάχη με το χρόνο δίνουν οι ΜΚΟ ώστε ο κορονοϊός να μην φτάσει στις πολύ φτωχές χώρες ή σε αυτές που έχουν πολέμους και διαλύμενα συστήματα υγείας.
Και αυτό γιατί όπως τονίζουν αν γίνει αυτό το ενδεχόμενο τότε θα υπάρξει σημαντικός αριθμός νεκρών σε αυτές τις χώρες καθώς ο κορονοϊός θα βρει έυφορο έδαφος να δράσει.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στη Συρία, χώρα που εννιά χρόνια εμφυλίου την έχουν μετατρέψει σε απέραντο ερείπιο, ένα πρώτο κρούσμα καταγράφηκε την Κυριακή, ενώ στην Αφρική πολλές χώρες ήδη πλήττονται από τον κορονοϊό κι έχει ξεκινήσει να αυξάνει ο αριθμός κρουσμάτων (2.748) και των νεκρών (73).
«Δεν μπορούμε πλέον να ανασχέσουμε την πανδημία του κορονοϊού, σήμερα βρίσκεται παντού. Όμως ακόμη μπορούμε να την επιβραδύνουμε και να κερδίσουμε χρόνο ώστε να προετοιμασθούμε», τονίζει η Ιζαμπέλ Ντεφουρνί, διευθύτρια των επιχειρήσεων της ΜΚΟ «Γιατροί Χωρίς Σύνορα» ( MSF).
Ένα από τα πιθανά σενάρια για τις φτωχές και τις αναπτυσσόμενες χώρες προβλέπει την έξαρση της νόσου στις πρωτεύουσες και τις μεγάλες πολεις, πριν μεταδοθεί στις δευτερεύουσες πόλεις και μετά στην επαρχία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Φοβούμεθα για έναν σημαντικό αριθμό νεκρών», τονίζει η Ντεφουρνί.
Σε ορισμένες περιοχές, η ΜΚΟ έχει μεταβάλλει τις δράσεις της και μετατρέπει τα νοσοκομεία της σε κέντρα αντιμετώπισης της πανδημίας. Όμως η μεγάλη πρόκληση είναι η εξασφάλιση κλινών ΜΕΘ. «Ήδη αυτό είναι περίπλοκο στη Δύση, πολύ περισσότερο σε χώρες όπως ο Νίγηρας, το Μάλι, ή η Μπουρκίνα Φάσο. Για τις πιο δύσκολες περιπτώσεις δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε τίποτα», τονίζει η Ντεφουρνί. Συγκριτικά, η Γαλλία διαθέτει 7.000 κλίνες ΜΕΘ, ενώ κάποιες φτωχες χώρες της Αφρικής λιγότερες από 100.
Χθες, Τετάρτη, ο ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες προειδοποίησε για τον κίνδυνο εκατ. νεκρών σε φτωχές χώρες και παρουσίασε ένα σχέδιο «παγκόσμιας ανθρωπιστικής ανταπόκρισης», ύψους 2 δισεκ. δολαρίων.
«Όμως γνωρίζουμε ήδη πως αυτό το ποσό δεν θα είναι επαρκές», διαπιστώνει η Ντελφίν Πινό της ΜΚΟ Care.
Επι του παρόντος, η πανδημία στις ζώνες αυτές δεν έχει λαβει την έκταση που πήρε στην Δύση και κατά τις ΜΚΟ ακόμη υπάρχει μία ελπίδα να προληφθεί μεγάλος αριθμός προσβολών και έτσι να υπάρχει ελπίδα να μειωθεί ο αριθμός των υπό νοσηλεία ασθενών.
Αλλά και το κλείσιμο των συνόρων που εφαρμόζουν πολλές χώρες για να ανασχέσουν την πανδημία, τείνει να περιπλέκει τη δράση των ΜΚΟ και «στο Μπαγκλαντές και το Ναϊρόμπι, μέλη των ομάδων μας έχουν επισημάνει περιπτώσεις διακρίσεων απέναντι στα μέλη ξένων ανθρωπιστικών οργανώσεων, καθώς τοπικοί πληθυσμοί θεωρούν πως η επιδημία εισήχθη από τους Ευρωπαίους», εξηγεί η Πινό.
Παραμένει επίσης μία αβεβαιότητα: άραγε ο ιός θα συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο σε όλον τον κόσμο; Σύμφωνα με την Ν’ Ντιαγέ, το κλίμα και η συνύπαρξη κι άλλων ιών μπορεί να μεταβάλουν την μεταδοτικότητα του κορονοϊού.
Επιπλέον, η δημογραφική σύνθεση των αφρικανικών χωρών είναι διαφορετική από εκείνη των ανεπτυγμένων χωρών, με πιο νεανικό πληθυσμό, που μέχρι σήμερα αποδεικνύεται η λιγότερο πληγείσα κοινωνική ομάδα.
Άλλωστε ορισμένες χώρες διαθέτουν την εμπειρία κι από άλλες, προηγούμενες, επιδημίες. Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και χώρες της Δυτικής Αφρικής έχουν αντιμετωπίσει στο παρελθόν και την επιδημία του Έμπολα. «’Ομως η ταχύτητα μετάδοσης του κορονοϊού είναι πολύ διαφορετική», υπογραμμίζει η Πινό. Επίσης με δεδομένο ότι στις φτωχές χώρες, το 38% του πληθυσμού δεν έχει εύκολη πρόσβαση σε νερό και το 35% δεν διαθέτει ούτε νερό ούτε σαπούνι, η τήρηση των κανόνων πρόληψης κι υγιεινής θα είναι δύσκολη.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
