Η επιβεβαίωση της πολύνεκρης επίθεσης, με στόχο εργαζόμενους της εταιρείας Istaka Karya, η οποία έχει αναλάβει έργα οδοποιίας και την κατασκευή γεφυρών, σηματοδοτεί το σοβαρότερο επεισόδιο εδώ και δεκαετίες στην περιοχή, όπου καταγράφεται σποραδικά δράση αυτονομιστών μαχητών.
«Η τελευταία πληροφορία που έχουμε είναι ότι βρέθηκαν 16 πτώματα», δήλωσε ο διοικητής των δυνάμεων του στρατού στην περιοχή, ο Μπινσάρ Παντζέιταν, μιλώντας σε δημοσιογράφους.
Τα θύματα δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί και ο ινδονησιακός στρατός δεν έχει ακόμη δώσει λεπτομέρειες για το πώς σκοτώθηκαν.
Τα πτώματα μεταφέρθηκαν στην πόλη Τιμίκα, σε μια ορεινή και απομακρυσμένη περιοχή, την Ντούγκα, όπου έγινε η επίθεση την Κυριακή, κατά τον αξιωματικό του στρατού.
Μαρτυρία επιζώντα
Σύμφωνα με τη μαρτυρία ενός ανθρώπου που επέζησε, την οποία επικαλέστηκε η αστυνομία, από τους τουλάχιστον 19 εργάτες που δολοφονήθηκαν, κάποιοι εκτελέστηκαν με πυροβόλα όπλα και κάποιοι άλλοι στραγγαλίστηκαν.
Άλλοι περίπου 15 εργάτες της εταιρείας που έχει αναλάβει την κατασκευή δρόμων και γεφυρών, στο πλαίσιο της δημιουργίας ενός οδικού άξονα κατά μήκος της Παπούας, απομακρύνθηκαν κατεπειγόντως από την περιοχή.
Ανάληψη ευθύνης
Σε μήνυμά της που αναρτήθηκε σε μια σελίδα στο Facebook, μια οργάνωση που αποκαλείται Στρατός Εθνικής Απελευθέρωσης της Δυτικής Παπούας ανέφερε ότι σκότωσε 24 εργάτες.
Η ανάληψη της ευθύνης δεν έχει καταστεί δυνατό να επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητη πηγή και οι τοπικές αρχές δεν έχουν αποσαφηνίσει πόσοι άνθρωποι σκοτώθηκαν το Σαββατοκύριακο.
Ο ινδονήσιος πρόεδρος Τζόκο Ουιντόντο, ο οποίος προώθησε κατά τη διάρκεια της θητείας του την κατασκευή υποδομών για να συμβάλλει στην ανάπτυξη της πάμφτωχης αυτής περιοχής, δεσμεύθηκε ότι τα έργα θα συνεχιστούν, παρά την επίθεση αυτή.
Όμως πολλοί στην Παπούα συνεχίζουν να θεωρούν την Ινδονησία αποικιακή δύναμη και απορρίπτουν τα έργα υποδομής που εκτελούνται καταγγέλλοντας την καταναγκαστική δήμευση εδαφών στην περιοχή.
Η Παπούα κήρυξε την ανεξαρτησία της το 1961, όμως η Ινδονησία κατέλαβε τον έλεγχο της περιοχής αυτής, που είναι εξαιρετικά πλούσια σε φυσικούς πόρους, διά της βίας το 1963 και την προσάρτησε το 1969.
Όμως πολλοί κάτοικοι στην Παπούα συνεχίζουν να οραματίζονται την ανεξαρτησία, όπως η Παπούα-Νέα Γουινέα, η οποία την απέκτησε το 1975, έπειτα από μια μακρά περίοδο αυστραλιανής αποικιακής επικυριαρχίας.
πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
