Μαρία Κάλλας: Το φάντασμά της πλανιέται στο Παρίσι! [video]

Το ολόγραμμα της Μαρίας Κάλλας εμφανίζεται στην σκηνή φορώντας ένα λευκό φόρεμα. Το φάντασμα της διασημότερης λυρικής τραγουδίστριας του 20ου αιώνα επέστρεψε από την Τετάρτη για να γοητεύσει ακόμα κι έτσι το Παρίσι, την πόλη όπου πέθανε στα 41 της χρόνια. Στην αίθουσα Pleyel, ένα ολόγραμμα σχεδόν φωτογραφικής ακρίβειας κόβει την ανάσα, μιμούμενο σχεδόν μέχρι τελειότητας την κίνηση της «φωνής του αιώνα».

Ο τρόπος με τον οποίο τα χέρια της ακουμπούν με λεπτότητα τους ώμους της, η εσάρπα της αγκαλιάζει τα χέρια, η επικοινωνία της με την συμφωνική ορχήστρα…στην αίθουσα ορισμένοι δεν πιστεύουν στα μάτια τους.

«Έχεις πραγματικά της εντύπωση ότι είναι εδώ. Δεν ξέρω πώς γίνεται, αλλά είναι συγκλονιστικό», δηλώνει o Τιερί, ένας 70χρονος που ξέρει απ΄έξω όλες τις ηχογραφήσεις της Ελληνίδας ντίβας.

«Είναι μαγικό, εκπληκτικό, σε στέλνει…», λέει ο 40χρονος Ολιβιέ. «Είναι συγκλονιστικό για την γενιά μας που δεν γνώρισε την Κάλλας».

Βρισκόμαστε μακριά από τις θορυβώδεις επευφημίες που ακολουθούσαν τις εμφανίσεις της. Σε ένα ιστορικό ρεκόρ, το κοινό επευφήμησε μία φορά την «Divina» όρθιο επί 40 λεπτά.

Στην αίθουσα Pleyel  ακούστηκαν μερικά «μπράβο» μετά τις άριες που τς εξασφάλισαν την αθανασία, όπως «La Habanera» του Bizet και η «Casta Diva» του Bellini. Το θέαμα είναι σχεδιασμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας από το αμερικανικό στούντιο Base Hologram. Είναι αληθινότερο από το αληθινό, αλλά έχει τα όριά του.

«Την πρώτη φορά κάνει θεατρική είσοδο στην σκηνή, παίζει την ντίβα, περιμένει ότι όλος ο κόσμος θα είναι όρθιος ουρλιάζοντας», αλλά «δεν υπάρχουν παρά λίγα ισχνά χειροκροτήματα…αφού οι άνθρωποι αναρωτιούνται “να παρασυρθώ, να μην παρασυρθώ;” », περιγράφει ο Ολιβιέ.

Η Κάλλας επανεφηύρε την όπερα ξαναφέρνοντας στο προσκήνιο το ιταλικό bel canto και κυρίως βάζοντας την θεατρικότητα στην καρδιά του λυρικού τραγουδιού χάρη στο ταλέντο της τραγωδού. Η φωνή της «απόλυτης ντίβας» ήταν μοναδική επειδή μπορούσε να περάσει με άνεση από τις πιο χαμηλές στις πιο ψηλές νότες.

Το θέαμα βασίζεται στην ψηφιακή επεξεργασία αυθεντικών εγγραφών – παρά τις κάποιες παρεκκλίσεις- μία πρόκληση για την ιρλανδή διευθύντρια ορχήστρας Ιμίαρ Νουν.

«Έχω απομνημονεύσει κάθε στροφή, κάθε πέρασμα, κάθε παύση για 90 λεπτά μουσικής», λέει , ομολογώντας ότι κόντεψε να βάλει τα κλάματα όταν είδε δίπλα της το ολόγραμμα για πρώτη φορά.

Μετά τις παραστάσεις στις Βρυξέλλες και το Λονδίνο, ορισμένοι επέκριναν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στον Τύπο, την «λατρεία του παρελθόντος» μέχρι και «νοσηρή λατρεία».

Αλλά για την Ιρλανδή διευθύντρια ορχήστρας, είναι πάνω απ΄όλα ένας νέος τρόπος προσέλκυσης του κοινού προς την όπερα και την κλασική μουσική. «Θα έρθουν από περιέργεια για την τεχνολογία και μετά θα πουν “ω, τι ωραία που είναι η Tosca! ” και θα πάνε να δουν ζωντανή την Tosca».