Πέθανε σε ηλικία 88 χρόνων ο Βρετανός διακεκριμένος και παγκόσμιας φήμης καλλιτέχνης και ζωγράφος Ντέιβιντ Χόκνεϊ, όπως μετέδωσε το βρετανικό δίκτυο Sky News.
Ο Βρετανός καλλιτέχνης, ο οποίος θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές και επιδραστικές προσωπικότητες της σύγχρονης τέχνης, απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών, όπως ανακοίνωσε την Παρασκευή (12.06.2026) η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεών του.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Περιγράφοντάς τον ως «μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της σύγχρονης τέχνης τόσο του 20ού όσο και του 21ου αιώνα», η Ερικα Μπόλτον, γνωστοποίησε στη σχετική ανακοίνωση πως «απεβίωσε ειρηνικά στο σπίτι του» στο Λονδίνο την Πέμπτη, ένα μήνα πριν από τα 89α γενέθλιά του.
Ζωγράφος, χαράκτης, φωτογράφος και σκηνογράφος, έγινε γνωστός ως καλλιτέχνης της ποπ τέχνης κατά τη διάρκεια των λεγόμενων «Swinging Sixties» (της κοινωνικής και πολιτιστικής επανάστασης της δεκαετίας του ’60).
Απέκτησε διεθνή φήμη μεταξύ άλλων μέσω των έργων του με τις εμβληματικές πισίνες, τα οποία καθόρισαν την αισθητική του Λος Αντζελες.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Εργα όπως το «A Bigger Splash» και το «Portrait of an Artist (Pool With Two Figures)» απεικονίζουν σκηνές έρωτα, επιθυμίας και απώλειας μέσα στο ηλιόλουστο περιβάλλον της πόλης.
Ωστόσο, η 60χρονη πορεία του δεν περιορίζεται μόνον στη συγκεκριμένη εποχή.
Δημιούργησε πορτρέτα με μεταβαλλόμενη προοπτική χρησιμοποιώντας φωτογραφικά κολάζ, πειραματίστηκε με την αφηρημένη ζωγραφική τοπίων και, στα τελευταία χρόνια της ζωής του, διερεύνησε τις δυνατότητες δημιουργίας έργων τέχνης με τη χρήση της αναδυόμενης τεχνολογίας 3D.
Γεννημένος στο Μπράντφορντ το 1937, ήταν το τέταρτο από τα πέντε παιδιά μιας οικογένειας που ο ίδιος περιέγραφε ως «ριζοσπαστική εργατική οικογένεια». Οι γονείς του αναγνώρισαν από νωρίς την καλλιτεχνική του κλίση και ενθάρρυναν την ενασχόλησή του με την τέχνη.
Σπούδασε στο Bradford College και το 1957 πούλησε τον πρώτο του πίνακα, ένα πορτρέτο του πατέρα του, έναντι 10 λιρών στην Έκθεση Καλλιτεχνών του Γιορκσάιρ. Ως αντιρρησίας συνείδησης, εκπλήρωσε τη διετή υποχρεωτική θητεία του εργαζόμενος ως νοσοκομειακός βοηθός, πριν εισαχθεί το 1959 στο Royal College of Art του Λονδίνου.
Παράλληλα, αρνήθηκε να συντάξει τη γραπτή εργασία που απαιτούσε η τελική εξέταση, υποστηρίζοντας ότι η αξιολόγησή του θα έπρεπε να βασιστεί αποκλειστικά στην καλλιτεχνική του δημιουργία. Το Royal College of Art, αναγνωρίζοντας το εξαιρετικό ταλέντο του, επέλεξε τελικά να παρεκκλίνει από τους κανονισμούς και να του απονείμει το δίπλωμά του.
Συναναστράφηκε προσωπικότητες όπως ο Άντι Γουόρχολ και ο Όσι Κλαρκ, αποκτώντας τη φήμη του μπον βιβέρ και του ανθρώπου που κινούνταν αδιάκοπα στους καλλιτεχνικούς και κοινωνικούς κύκλους της εποχής. Ακόμη και μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη το 2012 και το οποίο επηρέασε προσωρινά την ομιλία του, συνέχισε να εργάζεται αδιάκοπα.
Αφού μετακόμισε στο Λος Άντζελες στα μέσα της δεκαετίας του 1960, τα έργα του απέκτησαν μεγαλύτερη ωριμότητα και αυτοσυγκράτηση, κερδίζοντας την αναγνώριση των κριτικών για την ικανότητά τους να μεταφέρουν σύνθετα και βαθιά συναισθήματα στον καμβά.
