Μπορεί η «βασίλισσα» της κάντρι, Ντόλι Πάρτον, να άφησε χθες Τρίτη (25/8/2026) την τελευταία της πνοή σε ηλικία 80 ετών, η ιστορία που αφήνει πίσω της όμως είναι τόσο μεγάλή που ποτέ κανείς δεν θα την ξεχάσει.
Η Ντόλι Πάρτον κυκλοφορούσε το ένα hit μετά το άλλο καθ’ όλη τη διάρκεια της θρυλικής της καριέρας της, ενώ μερικά, όπως το «Jolene», αντλούσαν έμπνευση από τις πραγματικές της εμπειρίες.
Το «Jolene», που κυκλοφόρησε το 1973, και ήταν το πρώτο single και ομότιτλο κομμάτι του ομώνυμου άλμπουμ της του 1973, έγινε ένα εμβληματικό τραγούδι στη δισκογραφία της Πάρτον και στη μουσική κάντρι. Τελικά εντάχθηκε στο Grammy Hall of Fame και προτάθηκε δύο φορές για το Βραβείο Grammy στην κατηγορία «Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία Κάντρι», την πρώτη φορά για την αρχική ηχογράφηση το 1975 και τον επόμενο χρόνο για μια ζωντανή ηχογράφηση. Το 2024, κατατάχθηκε στην 63η θέση στη λίστα του Rolling Stone με τα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών,
Το κομμάτι έχει διασκευαστεί σε διάφορες γλώσσες από περισσότερους από 30 τραγουδιστές κατά τη διάρκεια της σχεδόν 53χρονης ιστορίας του — μεταξύ των οποίων οι The White Stripes, η Olivia Newton-John, η Miley Cyrus, η Mindy Smith και πολλοί άλλοι. Η Beyoncé διασκεύασε το τραγούδι για το άλμπουμ της του 2024, «Cowboy Carter», και ζήτησε από την Πάρτον να ερμηνεύσει το ενδιάμεσο της διασκευής, με τίτλο «Dolly P.».
Όπως γράφει το People, η Πάρτον είχε αποκαλύψει στο παρελθόν ότι η περίφημη μπαλάντα «βασιζόταν ελαφρώς σε ένα μικρό κομμάτι αλήθειας» σχετικά με μια κοκκινομάλλα γυναίκα που ήταν ερωτευμένη με τον εκλιπόντα σύζυγο της τραγουδίστριας, τον Καρλ Ντιν.
Το θέμα του «Jolene»
Αν και ο μακαρίτης σύζυγος της Ντόλι, ο Καρλ, παρέμεινε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας για δεκαετίες, ενέπνευσε σημαντικά ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια της, το «Jolene».
Το hit της τραγουδίστριας από τον Οκτώβριο του 1973 περιγράφει τη ζήλια μιας γυναίκας λόγω του ενδιαφέροντος του συντρόφου της για μια άλλη γυναίκα. Όμως η «πραγματική» Jolene δεν προσπάθησε να «κλέψει» τον Dean. Αντίθετα, αντάλλαξε φλερταριστικά πειράγματα μαζί του όταν τον βοήθησε στην τράπεζα.
«[Το] τραγούδι βασίστηκε ελεύθερα σε ένα μικρό κομμάτι αλήθειας», είπε κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ του Γκλάστονμπερι το 2014, σύμφωνα με την εφημερίδα The Independent. «Το έγραψα πριν από χρόνια, όταν ο σύζυγός μου… περνούσε λίγο περισσότερο χρόνο με την Τζολίν από ό,τι θεωρούσα ότι έπρεπε».
«Είχε τρελό ερωτικό πάθος για τον άντρα μου», είπε η Πάρτον στο NPR τον Οκτώβριο του 2008. «Και του άρεσε πολύ να πηγαίνει στην τράπεζα, επειδή του έδινε τόση προσοχή. Ήταν κάτι σαν ένα επαναλαμβανόμενο αστείο μεταξύ μας — όταν του έλεγα: “Πω πω, περνάς πολύ χρόνο στην τράπεζα. Δεν πιστεύω ότι έχουμε τόσα λεφτά». Οπότε είναι πραγματικά ένα αθώο τραγούδι από κάθε άποψη, αλλά ακούγεται σαν να είναι τρομερό».
«Είχε όλα όσα εγώ δεν είχα, όπως τα πόδια ξέρεις, ήταν ψηλή. Και είχε όλα αυτά τα πράγματα που μια μικρή, κοντή, κοντόχοντρη λευκούλα σαν εμένα δεν έχει», είπε η Πάρτον στο NPR. «Οπότε, όσο όμορφη κι αν είναι μια γυναίκα, πάντα απειλείσαι από ορισμένες… Πάντα απειλείσαι από άλλες γυναίκες, τελεία και παύλα».
Ποια είναι η Jolene;
Αν και το «Jolene» βασίστηκε σε μια πραγματική ταμία τράπεζας, η Πάρτον επιβεβαίωσε ότι αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το όνομα μιας νεαρής θαυμάστριας.
«Μια νύχτα, ήμουν στη σκηνή, και υπήρχε αυτό το όμορφο κοριτσάκι — ήταν μάλλον 8 ετών τότε», είπε η Πάρτον στο NPR.
«Και είχε αυτά τα όμορφα κόκκινα μαλλιά, αυτό το όμορφο δέρμα, αυτά τα όμορφα πράσινα μάτια, και με κοίταζε, κρατώντας, ξέρεις, για ένα αυτόγραφο», συνέχισε η Πάρτον. «Της είπα: “Λοιπόν, είσαι το ομορφότερο κοριτσάκι που έχω δει ποτέ. Πώς σε λένε λοιπόν;” Και εκείνη απάντησε: “Jolene”. Και εγώ είπα: “Jolene. Jolene. Jolene. Jolene”. Είπα: “Είναι όμορφο. Ακούγεται σαν τραγούδι. Θα γράψω ένα τραγούδι γι’ αυτό.”»
Η γυναίκα που ενέπνευσε το τραγούδι «Jolene»
Παρά την απογοήτευση της τραγουδίστριας για τον ερωτικό χαρακτήρα της ταμίας απέναντι στον Ντιν, η Πάρτον ευχαρίστησε την «Τζολίν» κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ του Γκλάστονμπερι το 2014.
«Θέλω όμως να ξέρετε, παιδιά, ότι από οτιδήποτε μπορεί να βγει κάτι καλό. Αν δεν ήταν εκείνη η γυναίκα, δεν θα είχα γράψει ποτέ το «Jolene» και δεν θα είχα βγάλει όλα αυτά τα χρήματα, οπότε σε ευχαριστώ, Τζολίν».
