Ο μαζικός τουρισμός «χτυπά» και την Ανταρκτική – Ο οικολογικός κίνδυνος και η ταχύτερη τήξη των πάγων

Η Λευκή ήπειρος δεν γλιτώνει ούτε και αυτή από τον τουρισμό: ήδη στην πρώτη γραμμή απέναντι στην κλιματική αλλαγή, η Ανταρκτική υφίσταται πλέον και τη σφραγίδα του μαζικού τουρισμού και της ανθρώπινης παρουσίας. Σε έρευνα, επιστήμονες αποκαλύπτουν ότι τα ίχνη ρύπανσης είναι σήμερα δέκα φορές υψηλότερα σε σχέση με πριν από σαράντα χρόνια.

Μέσα σε δύο δεκαετίες, η ροή τουριστών στην Ανταρκτική εκτοξεύθηκε: από μόλις 20.000 στις αρχές της δεκαετίας του 2000 σε περίπου 120.000 σήμερα, σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση Τουριστικών Πρακτορείων της Ανταρκτικής. Η αυξανόμενη αυτή επισκεψιμότητα ανησυχεί τους επιστήμονες, οι οποίοι επισημαίνουν τον πολλαπλασιασμό των ρυπογόνων σωματιδίων που προέρχονται από πλοία και οχήματα.

Τοξικά σωματίδια που επιταχύνουν την τήξη

Τα κατάλοιπα αυτά περιέχουν κυρίως χρώμιο, νικέλιο, χαλκό, ψευδάργυρο και μόλυβδο. Τα πλοία που μεταφέρουν τουρίστες καίνε ορυκτά καύσιμα, απελευθερώνοντας μικροσωματίδια που μαυρίζουν το χιόνι και επιταχύνουν την εξαφάνισή του.

«Στις τουριστικές περιοχές, το στρώμα του χιονιού λιώνει πιο γρήγορα εξαιτίας αυτών των ρύπων», εξηγεί ο Ραούλ Κορντέρο, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Γκρόνινγκεν. Σύμφωνα με τον ίδιο, ένας μόνο επισκέπτης μπορεί να συμβάλει στην τήξη περίπου 100 τόνων χιονιού.

Για να μετρηθεί η έκταση του φαινομένου, μια διεθνής ομάδα ερευνητών διένυσε 2.000 χιλιόμετρα στην Ανταρκτική σε διάστημα τεσσάρων ετών. Οι παρατηρήσεις τους δείχνουν ότι και οι επιστημονικές αποστολές που εγκαθίστανται εκεί επιβαρύνουν την κατάσταση: η παρατεταμένη παρουσία τους μπορεί να έχει έως και δέκα φορές μεγαλύτερο αντίκτυπο από έναν τουρίστα, σημειώνει ο Κορντέρο.

Προσπάθειες που δεν επαρκούν

Η μελέτη αναγνωρίζει ορισμένα βήματα προόδου, όπως η απαγόρευση του βαρέος μαζούτ ή η αυξανόμενη χρήση υβριδικών πλοίων. Ωστόσο, καλεί σε «επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης» και στη μέγιστη δυνατή μείωση των ρυπογόνων καυσίμων, ιδιαίτερα κοντά σε ευαίσθητες περιοχές.

Σύμφωνα με τη NASA, η τήξη επιταχύνεται: από το 2002, η Ανταρκτική χάνει κάθε χρόνο περίπου 135 δισεκατομμύρια τόνους πάγου και χιονιού.