Σε αρθρο του στην συντηρητική εφημερίδα Libero, o Ιταλός μεγιστάνας και επικεφαλής της Φόρτσα Ιτάλια γράφει:
«Όλες οι πιο σημαντικές χώρες, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι την Μεγάλη Βρετανία, την Ρωσική Ομοσπονδία και την Ιαπωνία καταπολέμησαν την κρίση και κόβοντας νόμισμα. Θα έπρεπε να το κάνουμε και εμείς, λαμβάνοντας υπόψη ότι στην φάση αυτή, ο πληθωρισμός είναι σχεδόν ανύπαρκτος».
Παράλληλα, ο πρώην Καβαλιέρε προσθέτει ότι «η πρόταση δυο νομισμάτων (ενός εθνικού για τις εσωτερικές συναλλαγές και ενός άλλου, κοινού, για τις διεθνείς συναλλαγές) αναφέρεται σε μια πραγματικότητα ουσιαστικά παρόμοια με εκείνη που υπήρχε στην δεκαετία του 1980 και του 1990, με την Λιρέττα και το Ecu, για μερική επανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας του κράτους».
Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι γράφει, επίσης, ότι «κατά την δεκαετία του ογδόντα και του ενενήντα, η υποτίμηση μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, εντός κάποιων ορίων, ως ανταγωνιστικό όπλο» ενώ, τώρα, η Φόρτσα Ιτάλια προτείνει «την εσωτερική χρήση του δεύτερου νομίσματος ώστε να δοθεί νέα ώθηση στην ζήτηση και στην κατανάλωση, οι οποίες είναι και οι βασικοί μοχλοί για μια βιώσιμη και διαρκή ανάπτυξη της χώρας».
Ο πρώην επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης δηλώνει βέβαιος ότι η πρότασή του είναι συμβατή με τους κανόνες των ευρωπαϊκών συνθηκών, αλλά δεν παραλείπει να κάνει μια αναφορά στην δυνατότητα μελλοντικής -όπως ο ίδιος ελπίζει- επιστροφής του στην πρωθυπουργία:
«Θα μπορέσουμε, βέβαια, να πετύχουμε αυτό το αποτέλεσμα, μόνον με την διαπραγματευτική ικανότητα που ένας αξιόπιστος ηγέτης, με μακρά διεθνή εμπειρία και ισχυρές σχέσεις, μπορεί να διαθέτει με τους ευρωπαίους εταίρους, αρχίζοντας από την Γαλλία και την Γερμανία», τονίζει στο άρθρο του ο Ιταλός πολιτικός και επιχειρηματίας.
