«Και τώρα λοιπόν η Ιταλία, ιδρυτικό μέλος της ΕΕ, πυλώνας του ΝΑΤΟ και τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης. Όταν αυτή η χώρα κλυδωνίζεται, τότε σείεται ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Τώρα έρχεται η εκδίκηση για το γεγονός ότι μετά την οριακή παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν βρήκε ποτέ τη δύναμη να προβεί σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Και επίσης για το γεγονός ότι η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ δεν έδωσε ποτέ καμία απάντηση στις ιδέες του Γάλλου Προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν για την Ευρώπη», παρατηρεί το Spiegel.
«Ποτέ δεν υπήρχε πολύς χρόνος για μεταρρυθμίσεις. Τώρα, όμως, με την ιταλική κρίση, ο χρόνος φαίνεται να τελειώνει πραγματικά. Aκόμη και οι αισιόδοξοι δεν περιμένουν κάτι περισσότερο από μια συμφωνία στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή κατά τη σημαντική Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα τέλη Ιουνίου. Ο φόβος ενδεχόμενης κατάρρευσης της Ιταλίας κάνει τώρα ακόμη πιο δύσκολο για την Άγκελα Μέρκελ να κινηθεί προς τον Μακρόν. Διότι ποιος Γερμανός συντηρητικός ψηφίζει ένα νέο προϋπολογισμό για την αντιμετώπιση κρίσεων όταν η πρώτη κρίση βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη; Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήθελε να ξεκινήσει με τον Μακρόν μια περίοδο μεταρρυθμίσεων, η Ιταλία όμως την παρασύρει και πάλι στη δίνη της κρίσης. Αυτό δεν ισχύει μόνον για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, αλλά για σχεδόν όλα τα μεγάλα πολιτικά σχέδια», καταλήγει το γερμανικό περιοδικό.
