Το Βέλγιο ζητά συγγνώμη από το Κονγκό για την αποικιοκρατία! Η ιστορική κίνηση του Βασιλιά Φιλίππου

“Τη βαθύτατη λύπη του για τα τραύματα” που προκάλεσε η χώρα του κατά την αποικιοκρατική της περίοδο στο Κονγκό, τη νυν Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, εξέφρασε για πρώτη φορά στην ιστορία του Βελγίου ο βασιλιάς της χώρας Φίλιππος, με αφορμή την 60η επέτειο της ανεξαρτησίας.

Σε επιστολή που απηύθυνε στον πρόεδρο της ΛΔ Κονγκό Φελίξ Τσισεκέντι, ο βασιλιάς Φίλιππος αναφέρει: “Θέλω να εκφράσω την βαθύτατη λύπη μου για τα τραύματα αυτά του παρελθόντος, ο πόνος από τα οποία αναβιώνει σήμερα από τις διακρίσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν στις κοινωνίες μας”.

“Πράξεις ωμότητας που βαραίνουν τη συλλογική μας μνήμη”

Όταν το αφρικανικό Κονγκό ήταν ιδιοκτησία του πρώην βασιλιά Λεοπόλδου ΙΙ, “διαπράχθηκαν πράξεις βίας και ωμότητας, οι οποίες βαραίνουν ακόμη τη συλλογική μας μνήμη”, υπογραμμίζει στην επιστολή του ο Φίλιππος, ο οποίος είναι βασιλιάς του Βελγίου από το 2013.

“Η αποικιακή περίοδος που ακολούθησε (αυτήν του βελγικού Κονγκό από το 1908 ως το 1960) προκάλεσε επίσης βάσανα και ταπεινώσεις”, προσθέτει.

click4more: Χάικο Μάας: Να κατονομαστούν οι χώρες που σπάνε το εμπάργκο όπλων στην Λιβύη

Ο βασιλιάς Φίλιππος εκφράζει επίσης τη δέσμευσή του για την “καταπολέμηση όλων των μορφών ρατσισμού”. “Ενθαρρύνω τον στοχασμό, ο οποίος ξεκίνησε από το κοινοβούλιό μας προκειμένου να γαληνεύσει η μνήμη μας για πάντα”, συνεχίζει.

Στο Βέλγιο ο θάνατος του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ αναζωπύρωσε τον δημόσιο διάλογο για τη βία κατά την αποικιοκρατική περίοδο στο Κονγκό.

Οι φρικαλεότητες του Λεοπόλδου 

Ο βασιλιάς Λεοπόλδος ΙΙ αγόρασε το Κονγκό και εκμεταλλεύτηκε τα πλούσια κοιτάσματα καουτσούκ της χώρας, έχοντας ως δούλους το ντόπιο πληθυσμό.

Μαστίγωμα -συχνά μέχρι θανάτου-, απαγωγή και ομηρία ή και ακρωτηριασμός των γυναικών και των παιδιών όσων χωριών δεν απέδιδαν την απαιτούμενη ποσότητα, εκτελέσεις, ολοκληρωτική καταστροφή των απείθαρχων ή αντιπαραγωγικών χωριών ήταν οι πρακτικές των Βέλγων στο Κονγκό.

Ο αριθμός των ανθρώπων που δολοφονήθηκαν την περίοδο 1885 – 1908 υπολογίζεται σε 10 εκατομμύρια.

Χαρακτηριστικό είναι ένα τραγούδι από ντόπιους εξγερμένους που κατέγραψε ένας Σουηδός ιεραπόστολος:

” Έχουμε κουραστεί ζώντας αυτήν την τυραννία Δεν μπορούμε να ανεχτούμε ότι μας παίρνουν τις γυναίκες και τα παιδιά και τους κανονίζουν οι άγριοι λευκοί. Θα κάνουμε πόλεμο. Ξέρουμε ότι θα πεθάνουμε, αλλά θέλουμε να πεθάνουμε. Θέλουμε να πεθάνουμε…”