Σήμερα, 15 Mαρτίου συμπληρώνονται 5 χρόνια από την έναρξη των συρράξεων στη Συρία…
Στη διάρκειά τους 4,7 εκατομμύρια Σύροι έγιναν πρόσφυγες. Όπως πολλοί πριν από αυτούς ψάχνουν να βρουν ασφάλεια και κάνουν όνειρα για μια ζωή χωρίς βόμβες.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η ιστορία τους είναι σπαρακτική, αλλά δεν είναι μοναδική. Είναι μια ιστορία που επαναλαμβάνεται.
Η ActionAid συνάντησε πρόσφυγες στη Λέσβο και τους ζήτησε να διαβάσουν την παρακάτω ιστορία. Και μετά να μαντέψουν, σε ποιον μπορεί να ανήκει…
«Πριν τον πόλεμο, ήμασταν πολύ αγαπημένοι. Ήταν τόσο όμορφα εκεί που μέναμε. Η φύση, τα χωριά, οι πόλεις… Μετά καταστράφηκαν όλα. Φοβόμασταν συνέχεια. Για τη ζωή μας, για τη ζωή των αγαπημένων μας. Είδα με τα ίδια μου τα μάτια μέλη της οικογένειάς μου να χάνονται κι αποφασίσαμε να φύγουμε.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Μαζέψαμε ό,τι μπορούσαμε και τα βάλαμε στον ώμο. Θυμάμαι να φεύγουμε και να βλέπω πίσω μας φλόγες. Φτάσαμε στη θάλασσα.
Ήμασταν πολλοί, κάποιοι από μακρινά χωριά, κάποιοι άλλοι γείτονες. Στριμωχτήκαμε σε μία βάρκα. Κάποιοι αναγκάστηκαν να κολυμπήσουν. Θυμάμαι κλάματα, φωνές, πανικό και νερό, πολύ νερό. Περνάγαμε το Αιγαίο. Στο ταξίδι φοβόμασταν κι ελπίζαμε μαζί.
Και μετά φτάσαμε εδώ, στη Λέσβο. Θυμάμαι την ανακούφιση όταν φτάσαμε στη στεριά, όταν ο πόλεμος ήταν πια πίσω μας». Aυτή είναι η ιστορία που διάβασαν οι πρόσφυγες.
Είναι όμως η ιστορία των Σύρων, των Ιρακινών και των Αφγανών που φεύγουν για να σώσουν τη ζωή τους;
Κι όμως η ιστορία ανήκει στη Μαρία Λεονταρίδου που το 1922 έχασε τα πάντα στη Σμύρνη και μπήκε σε μια τη βάρκα που την μετέφερε στη Λέσβο. Ποια είναι η αντίδρασή των ανθρώπων που μόλις έχουν φτάσει στη Λέσβο όταν η αληθινή ταυτότητα της ιστορίας αποκαλύπτεται;
Η συνέχεια και οι αντιδράσεις που θα δείτε στο βίντεο είναι απρόσμενες και βαθιά συγκινητικές.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Πρόσφυγες ήμασταν. Πρόσφυγες είναι. Πρόσφυγας θα μπορούσε να είναι ο καθένας μας. Είμαστε δίπλα τους.
