Ο Αμίν Άουαντ, επικεφαλής της διεύθυνσης της UNHCR, η οποία είναι αρμόδια για τη Μέση Ανατολή και τη βόρεια Αφρική, δήλωσε ότι ο κόσμος σταδιακά αντιμετωπίζει με αδιαφορία τις ανάγκες των εκτοπισμένων και των προσφύγων.
«Πλέον όταν μιλάμε για ένα εκατομμύριο ανθρώπους που έχουν εκτοπιστεί μέσα σε δύο μήνες, ή 500.000 μέσα σε μια νύχτα, ο κόσμος απλά δεν αντιδρά», είπε ο Άουαντ μιλώντας σε δημοσιογράφους στη Γενεύη.
Σε αυτά τα 13,6 εκατ. συμπεριλαμβάνονται 7,2 εκατ. άνθρωποι οι οποίοι έχουν εκτοπιστεί εντός Συρίας —αριθμός σημαντικά αυξημένος σε σχέση με την εκτίμηση που έκανε επί μακρόν ο ΟΗΕ, περί 6,5 εκατ. εσωτερικά εκτοπισμένων—, 3,3 εκατ. Σύροι πρόσφυγες στο εξωτερικό, 1,9 εκατ. άνθρωποι εκτοπισμένοι εντός Ιράκ και 190.000 που έχουν εγκαταλείψει τη χώρα αυτή αναζητώντας ασφαλές καταφύγιο.
Στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι Σύροι πρόσφυγες έχουν μεταβεί στον Λίβανο, στην Ιορδανία, στο Ιράκ και στην Τουρκία, χώρες που ο Άουαντ είπε ότι «μας ντροπιάζουν όλους» με την υποστήριξη που προσφέρουν στις άστεγες οικογένειες από τη Συρία.
«Άλλες χώρες του κόσμου, ιδίως οι Ευρωπαίοι καθώς και άλλοι, θα έπρεπε να ανοίξουν τα σύνορα και να μοιραστούν το βάρος», τόνισε το στέλεχος της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
Η UNHCR τονίζει ότι τα χρήματα που έχει λάβει σε δωρεές είναι κατά 58,5 εκατ. δολάρια λιγότερα από αυτά που θα χρειαζόταν ώστε να συμβάλει να προετοιμαστούν 990.000 άνθρωποι να αντιμετωπίσουν το χειμώνα—ένα ποσό που θα βοηθούσε να καλυφθούν βασικές τους ανάγκες, όπως ζεστά ρούχα, πλαστικά καλύμματα και κουβέρτες.
Χωρίς κεφάλαια για να καλύψει όλες τις ανάγκες που σχεδίαζε, η Αρμοστεία δίνει προτεραιότητα στη χορήγηση αρωγής στα πρόσωπα τα οποία ζουν σε μεγαλύτερα υψόμετρα και σε ψυχρότερα κλίματα, αλλά και τα πιο ευάλωτα, όπως τα νεογέννητα παιδιά.
Ο Άουαντ επέκρινε το γεγονός ότι η Ρωσία και η Κίνα, αμφότερες κράτη-μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, τα μέλη του οποίου αποτυγχάνουν να βρουν μια λύση για τον τερματισμό του πολέμου στη Συρία, κατατάσσονται ανάμεσα στις τελευταίες χώρες στον κατάλογο των κυριότερων δωρητών, καλώντας τη Μόσχα και το Πεκίνο να δώσουν περισσότερα.
«Από πολιτική άποψη δεν μπορούν να δείχνουν αδιαφορία, επομένως η χορήγηση ανθρωπιστικής βοήθειας είναι επιτακτική ανάγκη και πρέπει να δίνεται πρώτη και πάνω από όλα, εάν ιδίως δεν προωθείται μια (πολιτική) διευθέτηση… Πρέπει να συνεισφέρουν περισσότερα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, όπως και οι άλλοι», δήλωσε το στέλεχος της UNHCR.
