Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, κατάφερε να γίνει ένα από τα πρώτα ονόματα της ελληνικής pop σκηνής. Κι αυτό, μόνο τυχαίο δεν είναι. Ένας μαγικός συνδυασμός ρεπερτορίου, σκηνικής παρουσίας και φωνής που δεν μπορεί παρά να συνεχίζει να προκαλεί το ενδιαφέρον στο πολυπληθές fan club της. Η Ελένη μιλώντας στον Αλέξανδρο Πρίφτη για το κυπριακό περιοδικό Down Town εξηγεί, ανάμεσα σ’ άλλα, τι είναι εκείνο που της δίνει τόση ενέργεια και τι την εμπνέει στη ζωή… Μιλά για τις αγωνίες της, τις πρώτες δυσκολίες της στο ξεκίνημά της, την επιτυχία που ζει, τη σχέση της, αλλά και για τις σκέψεις της για γάμο και οικογένεια.
Θυμάμαι πως, όταν ξεκίνησες, πολλοί ήταν εκείνοι που σε αμφισβήτησαν ευθέως και σε χαρακτήρισαν «διάττοντα αστέρα»; Αισθάνεσαι δικαιωμένη;
Απόλυτα! Άλλωστε, είναι μεγάλη επιτυχία και παίρνεις ικανοποίηση όταν βλέπεις όλους όσοι σε αμφισβητούν ξεκάθαρα, πλέον να σε αναγνωρίζουν-κι ας μη σε γουστάρουν. Κάποιοι με αμφισβήτησαν, αν θέλεις με πολέμησαν κιόλας, όμως εγώ απέδειξα ότι αντιμετωπίζω σοβαρά τη δουλειά μου και δεν το κάνω για πλάκα. Αυτή ήταν η καλύτερη απάντηση που τους έδωσα. Αυτή και η αγάπη του κόσμου. Από εκεί και πέρα, γιατί να με νοιάζουν πια για τα κακόβουλα σχόλια, όταν έχω ένα μεγάλο κοινό που με αγαπά και με ακολουθεί σταθερά; Και είναι μεγάλη μαγκιά, νομίζω, να σε παραδέχονται εκείνοι που δεν σε γούσταραν. Μου έτυχε αυτό! Μία φορά είχε έρθει ένας και μου είπε ότι δεν του άρεσα ούτε εγώ ούτε τα κομμάτια μου, όμως όταν με είδε στο live μου άλλαξε γνώμη.
Υπήρξαν άνθρωποι που προσπάθησαν να σου βάλουν τρικλοποδιές;
Υπήρξαν αρκετοί από τα media που προσπάθησαν να υποσκάψουν την προσπάθειά μου και να διαστρεβλώσουν κάποιες δηλώσεις μου. Αλλά αυτό γίνεται πάντα, με οποιονδήποτε καλλιτέχνη που ξεπηδά απότομα κάνει επιτυχία και το κοινό ενθουσιάζεται μαζί του.
Αυτό το λες τώρα… Τότε όμως, στην αρχή, πώς αντιδρούσες;
Είχα μικρά δράματα! (γελά). Θυμάμαι πως τότε έλεγα «μα γιατί, ποιον έχω πειράξει; Αφού δεν κάνω κακό σε άνθρωπο! Τι τους φταίω;». Δούλευα μόνη μου, προσπαθούσα και δεν μπορούσα να απαντήσω σε όλα αυτά. Με την πάροδο του χρόνου όμως, συνειδητοποίησα ότι αυτό γίνεται γενικά με όλους. Όλοι οι τραγουδιστές και τα δημόσια πρόσωπα-λίγο ή πολύ-έχουν πολεμηθεί. Έπαθα κι έμαθα! (χαμογελά). Αυτό όμως που με ενόχλησε πραγματικά, ήταν το γεγονός ότι στεναχωριόντουσαν οι δικοί μου, η οικογένειά μου, οι οποίοι είναι άνθρωποι εκτός του δικού μας χώρου και δεν ξέρουν πώς λειτουργούν τα πράγματα. Κάθε φορά που με έπαιρνε τηλέφωνο η μαμά μου και την άκουγα στεναχωρημένη για κάτι που διάβασε, δεν ήξερα τι να της πω. Λυπόμουν που την άκουγα έτσι. Κάποιοι νομίζουν ότι κάνουν δημοσιογραφία με το να λένε κακίες για τους άλλους και πράγματα που δεν ισχύουν. Ε όχι, αυτό δεν είναι δημοσιογραφία. Έλεος! Υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι-οι εκτός χώρου-που λυπούνται πραγματικά. Κατά τ’ άλλα, λέω «έλα μωρέ, έχουμε σοβαρότερα προβλήματα για να ασχοληθούμε!».
