Έναν από τους πιο διάσημους φιλόσοφους του κόσμου είχε καθηγητής ο Χρήστος Θηβαίος και αυτός δεν ήταν άλλος από τον Ουμπέρτο Έκο.
Ο Χρήστος Θηβαίος σπούδασε στην Ιταλία φιλοσοφία και ένας από τους καθηγητές του ήταν ο Ουμπέρτο Έκο, κάτι το οποίο ο τραγουδιστής χαρακτήρισε ως μεγάλη τιμή.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Εγώ γράφτηκα στη Φιλοσοφία στην Ιταλία και κατά πάσα πιθανότητα είχε εντυπωσιάσει τους καθηγητές το γεγονός ότι ένας Έλληνας φεύγει από τη χώρα της φιλοσοφίας και πάει να σπουδάσει φιλοσοφία στην Μπολόνια. Τέλος πάντων, οι συνθήκες ήταν πάρα πολύ όμορφες, οφείλω να ομολογήσω. Το πανεπιστήμιο… δηλαδή μια διακριτικότητα, μια καθαριότητα και στις φοιτητικές εστίες», ήταν τα λόγια του Χρήστου Θηβαίου στην εκπομπή Νωρίς Νωρίς της ΕΡΤ.
Στη συνέχεια εξήγησε πως επέλεξε το μάθημα του Ουμπέρτο Έκο. «Στη φιλοσοφία ήμουν ο μόνος Έλληνας, αλλά υπήρχαν αρκετοί Έλληνες στην ιατρική, στη βιολογία, στη γεωπονική αρκετοί. Και τελικά μέσα στα μαθήματα επιλογής -είχαμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε δύο μαθήματα επιλογής- και έψαχνα να βρω εγώ διάφορα μαθήματα που μπορούσαν να με ενδιαφέρουν εκτός από τη φιλοσοφία, τα μαθήματα της φιλοσοφίας. Και τελικά ψάχνοντας, βρίσκω ένα που έγραφε σημειωτική, Semiotica στα ιταλικά. Λέω τι είναι αυτό; Λέω ας μπω να δω. Μπαίνω μέσα και βλέπω έναν ευγενέστατο. Ήμασταν 13 φοιτητές. Ήταν “φροντιστήριο”. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτός ο καθηγητής».
Ο Χρήστος Θηβαίος αποκάλυψε διαλόγους που είχε με τον Ούμπερτο Έκο, με τη φήμη του να απογειώνεται όταν το βιβλίο του έγινε ταινία. «Μετά βέβαια αυτό όλο πέρασε όταν εγώ είχα πάρει πια την ειδικότητα και δουλεύαμε με τους συνεργάτες του πάρα πολύ. Και όλα ξεκίνησαν γιατί μου λέει “Είστε Έλληνας;”. Λέω “Μάλιστα”. Μου λέει “Τιμή μας που έρχεστε στο πανεπιστήμιο”, μου λέει “Ξέρετε αρχαία ελληνικά;” Λέω “Ναι”. “Λατινικά;”, “Μάλιστα”. Μετά έμαθα και εβραϊκά γιατί ήταν οι τρεις γλώσσες στις οποίες μεταφράστηκε η Αγία Γραφή. Και μου λέει “Πολύ ωραία, αν θέλετε μπορείτε να ασχοληθείτε με τον Αριστοτέλη που είναι και το κεντρικό πρόσωπο στο Όνομα του ρόδου και βρείτε την έννοια του σημείου. Λέω “Μάλιστα, σας ευχαριστώ πολύ, θα το κάνω”. Μου λέει “Να ξέρετε ότι έχω γράψει και λογοτεχνία, ένα μυθιστόρημα που λέγεται το Όνομα του ρόδου, αν θέλετε το διαβάζετε”. Αυτό έγινε το 1982. Το 1984 που έγινε και η ταινία, άλλαξαν όλα και μάλιστα μου το είπε… Στο μάθημα από 13 που ήμασταν έγιναν 700. Μου λέει “Είτε έρθεις στο μάθημα είτε δεν έρθεις, είναι το ίδιο πράγμα. Καλύτερα να με ακούς από ραδιόφωνο”. Είχε πάει σε άλλα επίπεδα. Ένας ευγενέστατος άνθρωπος με χιούμορ. Πολύ ωραία εμπειρία», είπε.
