Η Ζέτα Μακρυπούλια παραχώρησε συνέντευξη στο ΒΗΜΑgazino και την Έρη Βαρδάκη και μίλησε για την προσωπική ζωή και την επαγγελματική πορεία της. Τόνισε πως αρνήθηκε να κάνει υποχωρήσεις και συμβιβασμούς. Για χρόνια, όπως είπε, αισθανόταν ότι έπρεπε να αποδεικνύει πράγματα.
Σε άλλο σημείο η Ζέτα Μακρυπούλια ανέφερε πως δεν διατήρησε σχέσεις από συμφέρον, αν και κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο – όπως είπε – για να προχωρήσει κανείς στο θέατρο και στην τηλεόραση. Η ίδια ακολούθησε το δικό της «μονοπάτι» και πλέον αισθάνεται δικαιωμένη.
Αποφάσισε να γίνει ηθοποιός όταν βρέθηκε τυχαία για πρώτη φορά πάνω σε θεατρική σκηνή. Τα συναισθήματα ήταν έντονα και αρκετά για να «κλειδώσουν» μέσα της την απόφαση.
Κυρία Μακρυπούλια, γιατί γίνατε ηθοποιός;
Για το αίσθημα, το χτυποκάρδι. Πριν αποφασίσω να δώσω εξετάσεις στη δραματική σχολή, βρέθηκα τυχαία επάνω στη σκηνή. Είχα πάει να πάρω μια συνέντευξη από έναν ηθοποιό, κάπως μπερδεύτηκα και, αντί να πάω στο καμαρίνι, βρέθηκα στη σκηνή. Στο ένα λεπτό που έμεινα μόνη εκεί πάνω, με την άδεια πλατεία απέναντί μου, δεν μπορώ να το βάλω σε λόγια, αλλά ένιωσα κάτι βαθύ. Και αυτό το αίσθημα προφανώς συνδυάζεται και με άλλα πράγματα μέσα μου. Είμαι ένας άνθρωπος πολύ κλειστός. Ίσως γι’ αυτό είχα για χρόνια και τη φήμη της “ξινής”. Το θέατρο λοιπόν σε βοηθάει λίγο να κρύβεσαι πίσω από τους ρόλους και την ίδια στιγμή κάνεις δουλειά με τον εαυτό σου. Βέβαια, δεν είναι ψυχοθεραπεία. Μην μπερδευόμαστε. Και το λέω αυτό ως άνθρωπος που έχει κάνει χρόνια ψυχοθεραπεία και ψυχανάλυση.
Έχετε παίξει σε μεγάλες παραγωγές, εμπορικές κωμωδίες, μιούζικαλ. Θα σας ενδιέφερε και ένα άλλου είδους ρεπερτόριο;
Και ναι και όχι. Βρίσκομαι σε μια φάση που είμαι ικανοποιημένη με τα πράγματα που έρχονται. Αλλά και σε αυτά που έχω κάνει υπάρχει και αυτό το άλλου είδους ρεπερτόριο που καταλαβαίνω ότι εννοείτε. Για παράδειγμα, ο “Γιούγκερμαν”, που έκανα με τον Δημήτρη Τάρλοου, ή ο “Δον Ζουάν”, με τον Θέμη Μουμουλίδη. Τώρα, δεν ξέρω αν εννοείτε εάν θέλω να παίξω τραγωδία…
Θα μου επιτρέψετε μια προσωπική παρατήρηση: νιώθω ότι ίσως αδικήσατε το ταλέντο σας…
Έτσι λέτε; Μπορεί να έχετε και δίκιο. Αλλά το παλεύω. Πλέον αγαπώ και προστατεύω τον εαυτό μου ζώντας με τους δικούς μου όρους. Και έρχονται ωραία πράγματα. Για παράδειγμα, η συνεργασία με τον Νίκο Καραθάνο θα συνεχιστεί. Για χρόνια προσπαθούσα να αποδεικνύω ποια είμαι, πίεζα τα πράγματα προς μία κατεύθυνση. Μη φανταστείτε βέβαια και πολύ. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που διατηρούν σχέσεις για το συμφέρον τους, και για να προχωρήσεις, δυστυχώς, στην τηλεόραση και στο θέατρο πρέπει να κινείσαι και έτσι. Εγώ είμαι ανίκανη για αυτό. Μπορεί λοιπόν κάποια πράγματα να πήραν περισσότερο χρόνο για να έρθουν στη ζωή μου. Αλλά ίσως ήρθαν τελικά την κατάλληλη στιγμή.
